ಅಷ್ಟಾವಕ್ರಗೀತಾ

ಯದಾ ನಾಹಂ ತದಾ ಮೋಕ್ಷೋ ಯದಾಹಂ ಬನ್ಧನಂ ತದಾ। ಮತ್ವೇತಿ ಹೇಲಯಾ ಕಿಂಚಿನ್ಮಾ ಗೃಹಾಣ ವಿಮುಂಚ ಮಾ

ನಾನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮೋಕ್ಷ; ನಾನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇದ್ದಾಗ ಬಂಧನ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಏನನ್ನೂ ಹಿಡಿಯಬೇಡ, ಬಿಡಬೇಡ, ಅಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ಕೃತಾಕೃತೇ ಚ ದ್ವನ್ದ್ವಾನಿ ಕದಾ ಶಾನ್ತಾನಿ ಕಸ್ಯ ವಾ। ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವೇಹ ನಿರ್ವೇದಾದ್ ಭವ ತ್ಯಾಗಪರೋಽವ್ರತೀ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಕ್ರಿಯೆ-ಅಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬ ದ್ವಂದ್ವಗಳು ಯಾವಾಗ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತವೆ, ಯಾರಿಗೆ? ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇಲ್ಲಿ ನಿರಾಸಕ್ತನಾಗಿ, ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿ, ಯಾವ ವ್ರತವನ್ನೂ ಪಾಲಿಸದೆ ಇರು.

ಕಸ್ಯಾಪಿ ತಾತ ಧನ್ಯಸ್ಯ ಲೋಕಚೇಷ್ಟಾವಲೋಕನಾತ್। ಜೀವಿತೇಚ್ಛಾ ಬುಭುಕ್ಷಾ ಚ ಬುಭುತ್ಸೋಪಶಮಃ ಗತಾಃ

ಯಾರಾದರೂ ಒಂದು ಧನ್ಯನಿಗೆ, ಲೋಕದ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟೇ ಸಾಕು, ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ, ಆಹಾರದ ಬಯಕೆ, ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ, ಎಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳು ಕೂಡ ಹೋದುವು.

ಅನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವಮೇವೇದಂ ತಾಪತ್ರಯದೂಷಿತಂ। ಅಸರಂ ನಿನ್ದಿತಂ ಹೇಯಮಿತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಶಾಮ್ಯತಿ

ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಅಸ್ಥಿರ, ನಿಂದನೀಯ, ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾದದು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದು, ಒಬ್ಬನು ಶಾಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕೋಽಸೌ ಕಾಲೋ ವಯಃ ಕಿಂ ವಾ ಯತ್ರ ದ್ವನ್ದ್ವಾನಿ ನೋ ನೃಣಾಂ। ತಾನ್ಯುಪೇಕ್ಷ್ಯ ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತವರ್ತೀ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಾವ ಕಾಲ, ಯಾವ ವಯಸ್ಸು, ಯಾವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಗೆ ದ್ವಂದ್ವಗಳು ಇಲ್ಲವೆ? ಅವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಡೆದು, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು.

ನಾ ಮತಂ ಮಹರ್ಷೀಣಾಂ ಸಾಧೂನಾಂ ಯೋಗಿನಾಂ ತಥಾ। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿರ್ವೇದಮಾಪನ್ನಃ ಕೋ ನ ಶಾಮ್ಯತಿ ಮಾನವಃ

ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸದ್ಗುರುಗಳು, ಯೋಗಿಗಳ ಮತಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿರಾಸಕ್ತನಾದವನು ಯಾರು ಶಾಂತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ?

ಕೃತ್ವಾ ಮೂರ್ತಿಪರಿಜ್ಞಾನಂ ಚೈತನ್ಯಸ್ಯ ನ ಕಿಂ ಗುರುಃ। ನಿರ್ವೇದಸಮತಾಯುಕ್ತ್ಯಾ ಯಸ್ತಾರಯತಿ ಸಂಸೃತೇಃ

ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತವನು ಗುರು ಅಲ್ಲವೇ? ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮತೆಯ ಮೂಲಕ, ಅವನು ಜನರನ್ನು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಪಾರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಪಶ್ಯ ಭೂತವಿಕಾರಾಂಸ್ತ್ವಂ ಭೂತಮಾತ್ರಾನ್ ಯಥಾರ್ಥತಃ। ತತ್ಕ್ಷಣಾದ್ ಬನ್ಧನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಸ್ವರೂಪಸ್ಥೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ

ನೀನು ಭೂತಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ನಿಜವಾದ ಭೂತಗಳಾಗಿಯೇ ನೋಡಿ; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತೀಯೆ.

ವಾಸನಾ ಏವ ಸಂಸಾರ ಇತಿ ಸರ್ವಾ ವಿಮುಂಚ ತಾಃ। ತತ್ತ್ಯಾಗೋ ವಾಸನಾತ್ಯಾಗಾತ್ಸ್ಥಿತಿರದ್ಯ ಯಥಾ ತಥಾ

ಬಯಕೆಗಳೇ ಸಂಸಾರ; ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡು. ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಇಂದು ನೀನು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೆಲೆಸುತ್ತೀಯೆ.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ವಿಹಾಯ ವೈರಿಣಂ ಕಾಮಮರ್ಥಂ ಚಾನರ್ಥಸಂಕುಲಂ। ಧರ್ಮಮಪ್ಯೇತಯೋರ್ಹೇತುಂ ಸರ್ವತ್ರಾದರಂ ಕುರು

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಶತ್ರುವಾದ ಆಸೆಯನ್ನು, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು.

ಸ್ವಪ್ನೇನ್ದ್ರಜಾಲವತ್ ಪಶ್ಯ ದಿನಾನಿ ತ್ರೀಣಿ ಪಂಚ ವಾ। ಮಿತ್ರಕ್ಷೇತ್ರಧನಾಗಾರದಾರದಾಯಾದಿಸಂಪದಃ

ಮೂರು ಅಥವಾ ಐದು ದಿನಗಳು ಕನಸು ಅಥವಾ ಮಾಯೆಯಂತಿವೆ ಎಂದು ನೋಡು; ಸ್ನೇಹಿತರು, ಭೂಮಿ, ಹಣ, ಮನೆ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತುಗಳು—allವು ಕೂಡ.

ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಭವೇತ್ತೃಷ್ಣಾ ಸಂಸಾರಂ ವಿದ್ಧಿ ತತ್ರ ವೈ। ಪ್ರೌಢವೈರಾಗ್ಯಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ವೀತತೃಷ್ಣಃ ಸುಖೀ ಭವ

ಯಾವೆಡೆಗೆ ಆಸೆ ಇದೆ ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ; ಗಂಭೀರವಾದ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರು.

ತೃಷ್ಣಾಮಾತ್ರಾತ್ಮಕೋ ಬನ್ಧಸ್ತನ್ನಾಶೋ ಮೋಕ್ಷ ಉಚ್ಯತೇ। ಭವಾಸಂಸಕ್ತಿಮಾತ್ರೇಣ ಪ್ರಾಪ್ತಿತುಷ್ಟಿರ್ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ

ಆಸೆಯೇ ಬಂಧನ; ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು ಮುಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಭವದಿಂದ ಅಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಪುನಃ ಪುನಃ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತ್ವಮೇಕಶ್ಚೇತನಃ ಶುದ್ಧೋ ಜಡಂ ವಿಶ್ವಮಸತ್ತಥಾ। ಅವಿದ್ಯಾಪಿ ನ ಕಿಂಚಿತ್ಸಾ ಕಾ ಬುಭುತ್ಸಾ ತಥಾಪಿ ತೇ

ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಚೇತನ, ಶುದ್ಧ; ಈ ಜಗತ್ತು ಜಡ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯ. ಅಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಏನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಕುತೂಹಲವೇನು?

ರಾಜ್ಯಂ ಸುತಾಃ ಕಲತ್ರಾಣಿ ಶರೀರಾಣಿ ಸುಖಾನಿ ಚ। ಸಂಸಕ್ತಸ್ಯಾಪಿ ನಷ್ಟಾನಿ ತವ ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ

ರಾಜ್ಯಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಹೆಂಡತಿಗಳು, ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಸುಖಗಳು—even ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಪ್ರತೀ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಲಮರ್ಥೇನ ಕಾಮೇನ ಸುಕೃತೇನಾಪಿ ಕರ್ಮಣಾ। ಏಭ್ಯಃ ಸಂಸಾರಕಾನ್ತಾರೇ ನ ವಿಶ್ರಾನ್ತಮಭೂನ್ ಮನಃ

ಸಂಪತ್ತು, ಕಾಮ, ಧರ್ಮ—all ಇವು ಸಾಕು; ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಸಾರದ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಎಂದಿಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕಂಡಿಲ್ಲ.

ಕೃತಂ ನ ಕತಿ ಜನ್ಮಾನಿ ಕಾಯೇನ ಮನಸಾ ಗಿರಾ। ದುಃಖಮಾಯಾಸದಂ ಕರ್ಮ ತದದ್ಯಾಪ್ಯುಪರಮ್ಯತಾಮ್

ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಮಾತಿನಿಂದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶ್ರಮವನ್ನು ತಂದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯೋ, ಇಂದಿನಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಲ್ಲಲಿ.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ಭಾವಾಭಾವವಿಕಾರಶ್ಚ ಸ್ವಭಾವಾದಿತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ನಿರ್ವಿಕಾರೋ ಗತಕ್ಲೇಶಃ ಸುಖೇನೈವೋಪಶಾಮ್ಯತಿ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಉದಯ, ನಾಶ, ಬದಲಾವಣೆ—allವು ಸಹಜವೆಂದು ತಿಳಿದವನು, ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಈಶ್ವರಃ ಸರ್ವನಿರ್ಮಾತಾ ನೇಹಾನ್ಯ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ಅನ್ತರ್ಗಲಿತಸರ್ವಾಶಃ ಶಾನ್ತಃ ಕ್ವಾಪಿ ನ ಸಜ್ಜತೇ

ಈಶ್ವರನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಒಳಗೆ ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳೂ ಕರಗಿ ಹೋದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಾಂತನಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಆಪದಃ ಸಂಪದಃ ಕಾಲೇ ದೈವಾದೇವೇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ತೃಪ್ತಃ ಸ್ವಸ್ಥೇನ್ದ್ರಿಯೋ ನಿತ್ಯಂ ನ ವಾನ್ಛತಿ ನ ಶೋಚತಿ

ಅಪಾಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವು ಕಾಲ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸುಖದುಃಖೇ ಜನ್ಮಮೃತ್ಯೂ ದೈವಾದೇವೇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ಸಾಧ್ಯಾದರ್ಶೀ ನಿರಾಯಾಸಃ ಕುರ್ವನ್ನಪಿ ನ ಲಿಪ್ಯತೇ

ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ಹುಟ್ಟು, ಸಾವು—allವು ವಿಧಿಯಿಂದ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ, ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಚಿನ್ತಯಾ ಜಾಯತೇ ದುಃಖಂ ನಾನ್ಯಥೇಹೇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ತಯಾ ಹೀನಃ ಸುಖೀ ಶಾನ್ತಃ ಸರ್ವತ್ರ ಗಲಿತಸ್ಪೃಹಃ

ಚಿಂತೆಯಿಂದಲೇ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ನಾಹಂ ದೇಹೋ ನ ಮೇ ದೇಹೋ ಬೋಧೋಽಹಮಿತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ಕೈವಲ್ಯಂ ಇವ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ನ ಸ್ಮರತ್ಯಕೃತಂ ಕೃತಮ್

ನಾನು ದೇಹವಲ್ಲ, ದೇಹ ನನ್ನದು ಅಲ್ಲ; ನಾನು ಬೋಧನೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಮುಕ್ತನಂತೆ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಾಡಿದುದನ್ನೂ ಮಾಡದಿದುದನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಬ್ರಹ್ಮಸ್ತಂಬಪರ್ಯನ್ತಂ ಅಹಮೇವೇತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಃ ಶುಚಿಃ ಶಾನ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾಪ್ರಾಪ್ತವಿನಿರ್ವೃತಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹುಲ್ಲಿನವರೆಗೆ 'ನಾನು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ವಿಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಶಾಂತನಾಗಿ, ಸಿಗುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಸಿಗದಿರುವುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ನಾಶ್ಚರ್ಯಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ನ ಕಿಂಚಿದಿತಿ ನಿಶ್ಚಯೀ। ನಿರ್ವಾಸನಃ ಸ್ಫೂರ್ತಿಮಾತ್ರೋ ನ ಕಿಂಚಿದಿವ ಶಾಮ್ಯತಿ

ಈ ಜಗತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಲ್ಲ, ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಬೋಧನೆಯಷ್ಟೇ ಉಳಿದು, ಏನೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಶಾಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಜನಕ ಉವಾಚ॥ ಕಾಯಕೃತ್ಯಾಸಹಃ ಪೂರ್ವಂ ತತೋ ವಾಗ್ವಿಸ್ತರಾಸಹಃ। ಅಥ ಚಿನ್ತಾಸಹಸ್ತಸ್ಮಾದ್ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಜನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಮೊದಲಿಗೆ ದೇಹದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಚಿಂತಿಸಲು ಕೂಡ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ನಾನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಪ್ರೀತ್ಯಭಾವೇನ ಶಬ್ದಾದೇರದೃಶ್ಯತ್ವೇನ ಚಾತ್ಮನಃ। ವಿಕ್ಷೇಪೈಕಾಗ್ರಹೃದಯ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಪದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇತರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದವಿಲ್ಲದೆ, ಆತ್ಮನು ಕಾಣದಿರುವುದರಿಂದ, ಚಿತ್ತವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ, ಹೀಗೆ ನಾನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಸಮಾಧ್ಯಾಸಾದಿವಿಕ್ಷಿಪ್ತೌ ವ್ಯವಹಾರಃ ಸಮಾಧಯೇ। ಏವಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ನಿಯಮಂ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಸಮಾಧಿಯ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಸಮಾಧಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಹೇಯೋಪಾದೇಯವಿರಹಾದ್ ಏವಂ ಹರ್ಷವಿಷಾದಯೋಃ। ಅಭಾವಾದದ್ಯ ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ್ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಸ್ವೀಕಾರ ಅಥವಾ ತ್ಯಾಗ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.