ಅಷ್ಟಾವಕ್ರಗೀತಾ

ತಜ್ಜ್ಞಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಪಾಪಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ಪರ್ಶೋ ಹ್ಯನ್ತರ್ನ ಜಾಯತೇ। ನ ಹ್ಯಾಕಾಶಸ್ಯ ಧೂಮೇನ ದೃಶ್ಯಮಾನಾಪಿ ಸಙ್ಗತಿಃ

ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಪುಣ್ಯ ಅಥವಾ ಪಾಪ ಎರಡೂ ಒಳಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆಕಾಶವು ಹೊಗೆಯೊಡನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಸ್ಪರ್ಶಿಯೇ.

ಆತ್ಮೈವೇದಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾತಂ ಯೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಯದೃಚ್ಛಯಾ ವರ್ತಮಾನಂ ತಂ ನಿಷೇದ್ಧುಂ ಕ್ಷಮೇತ ಕಃ

ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ಆತ್ಮವೇ ಎಂದು ಅರಿತ ಮಹಾತ್ಮನು, ಬರುವಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಾರು ಸಾಧ್ಯ?

ಆಬ್ರಹ್ಮಸ್ತಂಬಪರ್ಯನ್ತೇ ಭೂತಗ್ರಾಮೇ ಚತುರ್ವಿಧೇ। ವಿಜ್ಞಸ್ಯೈವ ಹಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಮಿಚ್ಛಾನಿಚ್ಛಾವಿವರ್ಜನೇ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿವರೆಗೆ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಇಚ್ಛೆಯೂ ವಿರಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಶಕ್ತಿಯು ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.

ಆತ್ಮಾನಮದ್ವಯಂ ಕಶ್ಚಿಜ್ಜಾನಾತಿ ಜಗದೀಶ್ವರಂ। ಯದ್ ವೇತ್ತಿ ತತ್ಸ ಕುರುತೇ ನ ಭಯಂ ತಸ್ಯ ಕುತ್ರಚಿತ್

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಆತ್ಮವು ಏಕತೆಯಾಗಿದೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು ಆತನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಏನು ತಿಳಿದರೂ, ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ನ ತೇ ಸಂಗೋಽಸ್ತಿ ಕೇನಾಪಿ ಕಿಂ ಶುದ್ಧಸ್ತ್ಯಕ್ತುಮಿಚ್ಛಸಿ। ಸಂಘಾತವಿಲಯಂ ಕುರ್ವನ್ನೇವಮೇವ ಲಯಂ ವ್ರಜ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನಿಗೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲೂ ಬಂಧನವಿಲ್ಲ, ನೀನು ಶುದ್ಧನು, ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟುಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ? ಈ ಸಮಸ್ತ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ, ಹೀಗೆಯೇ ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದು.

ಉದೇತಿ ಭವತೋ ವಿಶ್ವಂ ವಾರಿಧೇರಿವ ಬುದ್ಬುದಃ। ಇತಿ ಜ್ಞಾತ್ವೈಕಮಾತ್ಮಾನಂ ಏವಮೇವ ಲಯಂ ವ್ರಜ

ಈ ವಿಶ್ವವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಬುಬ್ಬುಳೆಯಂತೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಆತ್ಮ ಒಂದೇ ಎಂದು ಅರಿತು, ಹೀಗೆಯೇ ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದು.

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮಪ್ಯವಸ್ತುತ್ವಾದ್ ವಿಶ್ವಂ ನಾಸ್ತ್ಯಮಲೇ ತ್ವಯಿ। ರಜ್ಜುಸರ್ಪ ಇವ ವ್ಯಕ್ತಂ ಏವಮೇವ ಲಯಂ ವ್ರಜ

ವಿಶ್ವವು ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ನೀನು ನಿಷ್ಕಳಂಕನಾದ್ದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲ; ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪವು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದು.

ಸಮದುಃಖಸುಖಃ ಪೂರ್ಣ ಆಶಾನೈರಾಶ್ಯಯೋಃ ಸಮಃ। ಸಮಜೀವಿತಮೃತ್ಯುಃ ಸನ್ನೇವಮೇವ ಲಯಂ ವ್ರಜ

ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ಸುಖದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನನಾಗಿ, ಪೂರ್ಣನಾಗಿ, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನನಾಗಿ, ಜೀವಿತದಲ್ಲಿಯೂ ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನನಾಗಿ, ಹೀಗೆಯೇ ಲಯವನ್ನು ಹೊಂದು.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ಆಕಾಶವದನನ್ತೋಽಹಂ ಘಟವತ್ ಪ್ರಾಕೃತಂ ಜಗತ್। ಇತಿ ಜ್ಞಾನಂ ತಥೈತಸ್ಯ ನ ತ್ಯಾಗೋ ನ ಗ್ರಹೋ ಲಯಃ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಆಕಾಶದಂತೆ ಅನಂತನು, ಜಗತ್ತು ಮಡಕೆಯಂತೆ ಸಹಜವಾದದು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಇಲ್ಲ, ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಲಯವೇ ಇದೆ.

ಮಹೋದಧಿರಿವಾಹಂ ಸ ಪ್ರಪಂಚೋ ವೀಚಿಸಽನ್ನಿಭಃ। ಇತಿ ಜ್ಞಾನಂ ತಥೈತಸ್ಯ ನ ತ್ಯಾಗೋ ನ ಗ್ರಹೋ ಲಯಃ

ನಾನು ಮಹಾಸಮುದ್ರದಂತೆ, ಜಗತ್ತು ಅಲೆಗಳಂತೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಇಲ್ಲ, ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಲಯವೇ ಇದೆ.

ಅಹಂ ಸ ಶುಕ್ತಿಸಙ್ಕಾಶೋ ರೂಪ್ಯವದ್ ವಿಶ್ವಕಲ್ಪನಾ। ಇತಿ ಜ್ಞಾನಂ ತಥೈತಸ್ಯ ನ ತ್ಯಾಗೋ ನ ಗ್ರಹೋ ಲಯಃ

ನಾನು ಶುಕ್ತಿಯಂತೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಭ್ರಮೆ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಇಲ್ಲ, ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಲಯವೇ ಇದೆ.

ಅಹಂ ವಾ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಸರ್ವಭೂತಾನ್ಯಥೋ ಮಯಿ। ಇತಿ ಜ್ಞಾನಂ ತಥೈತಸ್ಯ ನ ತ್ಯಾಗೋ ನ ಗ್ರಹೋ ಲಯಃ

ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿವೆ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನ ಇದಕ್ಕಿದೆ; ಅವನಿಗೆ ತ್ಯಾಗವೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವೀಕಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ಲಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಜನಕ ಉವಾಚ॥ ಮಯ್ಯನಂತಮಹಾಂಭೋಧೌ ವಿಶ್ವಪೋತ ಇತಸ್ತತಃ। ಭ್ರಮತಿ ಸ್ವಾಂತವಾತೇನ ನ ಮಮಾಸ್ತ್ಯಸಹಿಷ್ಣುತಾ

ಜನಕನು ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನಂತಹ ಅನಂತ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತೆಂಬ ಹಡಗು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದೆ; ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಸಹನೆ ಇಲ್ಲ.

ಮಯ್ಯನಂತಮಹಾಂಭೋಧೌ ಜಗದ್ವೀಚಿಃ ಸ್ವಭಾವತಃ। ಉದೇತು ವಾಸ್ತಮಾಯಾತು ನ ಮೇ ವೃದ್ಧಿರ್ನ ಚ ಕ್ಷತಿಃ

ನನ್ನಂತಹ ಅನಂತ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತೆಂಬ ಅಲೆ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಏಳಬಹುದು ಅಥವಾ ಇಳಿಯಬಹುದು; ಅದು ಏಳಲಿ ಅಥವಾ ಇಳಿಯಲಿ, ನನಗೆ ಲಾಭವೂ ಇಲ್ಲ, ನಷ್ಟವೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಯ್ಯನಂತಮಹಾಂಭೋಧೌ ವಿಶ್ವಂ ನಾಮ ವಿಕಲ್ಪನಾ। ಅತಿಶಾಂತೋ ನಿರಾಕಾರ ಏತದೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ನನ್ನಂತಹ ಅನಂತ ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ; ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ, ರೂಪರಹಿತವಾಗಿಯೂ ಇದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ನಾತ್ಮಾ ಭಾವೇಷು ನೋ ಭಾವಸ್ತತ್ರಾನನ್ತೇ ನಿರಂಜನೇ। ಇತ್ಯಸಕ್ತೋಽಸ್ಪೃಹಃ ಶಾನ್ತ ಏತದೇವಾಹಮಾಸ್ತಿತಃ

ಆತ್ಮವು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಆ ಅನಂತ, ಕಲಂಕರಹಿತ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅಸಕ್ತನಾಗಿ, ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಇದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಅಹೋ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಮೇವಾಹಂ ಇನ್ದ್ರಜಾಲೋಪಮಂ ಜಗತ್। ಇತಿ ಮಮ ಕಥಂ ಕುತ್ರ ಹೇಯೋಪಾದೇಯಕಲ್ಪನಾ

ಅಯ್ಯೋ! ನಾನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ ಮಾತ್ರ; ಜಗತ್ತು ಮಾಯೆಯ ಆಟದಂತಿದೆ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಏನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು, ಏನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ?

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ತದಾ ಬನ್ಧೋ ಯದಾ ಚಿತ್ತಂ ಕಿನ್ಚಿದ್ ವಾಂಛತಿ ಶೋಚತಿ। ಕಿಂಚಿನ್ ಮುಂಚತಿ ಗೃಣ್ಹಾತಿ ಕಿಂಚಿದ್ ದೃಷ್ಯತಿ ಕುಪ್ಯತಿ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಾದರೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ಬಯಸುತ್ತದೆ, ದುಃಖಪಡುತ್ತದೆ, ಏನನ್ನಾದರೂ ಬಿಡುತ್ತದೆ, ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ, ಭೇದವನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅಷ್ಟೇನು ಬಂಧನ.

ತದಾ ಮುಕ್ತಿರ್ಯದಾ ಚಿತ್ತಂ ನ ವಾಂಛತಿ ನ ಶೋಚತಿ। ನ ಮುಂಚತಿ ನ ಗೃಣ್ಹಾತಿ ನ ಹೃಷ್ಯತಿ ನ ಕುಪ್ಯತಿ

ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅಷ್ಟೇನು ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ತದಾ ಬನ್ಧೋ ಯದಾ ಚಿತ್ತಂ ಸಕ್ತಂ ಕಾಶ್ವಪಿ ದೃಷ್ಟಿಷು। ತದಾ ಮೋಕ್ಷೋ ಯದಾ ಚಿತ್ತಮಸಕ್ತಂ ಸರ್ವದೃಷ್ಟಿಷು

ಮನಸ್ಸು ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದು ಬಂಧನ; ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲೂ ಅಸಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಮೋಕ್ಷ.

ಯದಾ ನಾಹಂ ತದಾ ಮೋಕ್ಷೋ ಯದಾಹಂ ಬನ್ಧನಂ ತದಾ। ಮತ್ವೇತಿ ಹೇಲಯಾ ಕಿಂಚಿನ್ಮಾ ಗೃಹಾಣ ವಿಮುಂಚ ಮಾ

ನಾನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮೋಕ್ಷ; ನಾನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇದ್ದಾಗ ಬಂಧನ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಏನನ್ನೂ ಹಿಡಿಯಬೇಡ, ಬಿಡಬೇಡ, ಅಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ಕೃತಾಕೃತೇ ಚ ದ್ವನ್ದ್ವಾನಿ ಕದಾ ಶಾನ್ತಾನಿ ಕಸ್ಯ ವಾ। ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವೇಹ ನಿರ್ವೇದಾದ್ ಭವ ತ್ಯಾಗಪರೋಽವ್ರತೀ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಕ್ರಿಯೆ-ಅಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬ ದ್ವಂದ್ವಗಳು ಯಾವಾಗ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತವೆ, ಯಾರಿಗೆ? ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇಲ್ಲಿ ನಿರಾಸಕ್ತನಾಗಿ, ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿ, ಯಾವ ವ್ರತವನ್ನೂ ಪಾಲಿಸದೆ ಇರು.

ಕಸ್ಯಾಪಿ ತಾತ ಧನ್ಯಸ್ಯ ಲೋಕಚೇಷ್ಟಾವಲೋಕನಾತ್। ಜೀವಿತೇಚ್ಛಾ ಬುಭುಕ್ಷಾ ಚ ಬುಭುತ್ಸೋಪಶಮಃ ಗತಾಃ

ಯಾರಾದರೂ ಒಂದು ಧನ್ಯನಿಗೆ, ಲೋಕದ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟೇ ಸಾಕು, ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ, ಆಹಾರದ ಬಯಕೆ, ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ, ಎಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳು ಕೂಡ ಹೋದುವು.

ಅನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವಮೇವೇದಂ ತಾಪತ್ರಯದೂಷಿತಂ। ಅಸರಂ ನಿನ್ದಿತಂ ಹೇಯಮಿತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಶಾಮ್ಯತಿ

ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಅಸ್ಥಿರ, ನಿಂದನೀಯ, ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾದದು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದು, ಒಬ್ಬನು ಶಾಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕೋಽಸೌ ಕಾಲೋ ವಯಃ ಕಿಂ ವಾ ಯತ್ರ ದ್ವನ್ದ್ವಾನಿ ನೋ ನೃಣಾಂ। ತಾನ್ಯುಪೇಕ್ಷ್ಯ ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತವರ್ತೀ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಾವ ಕಾಲ, ಯಾವ ವಯಸ್ಸು, ಯಾವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಗೆ ದ್ವಂದ್ವಗಳು ಇಲ್ಲವೆ? ಅವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಡೆದು, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು.

ನಾ ಮತಂ ಮಹರ್ಷೀಣಾಂ ಸಾಧೂನಾಂ ಯೋಗಿನಾಂ ತಥಾ। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿರ್ವೇದಮಾಪನ್ನಃ ಕೋ ನ ಶಾಮ್ಯತಿ ಮಾನವಃ

ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸದ್ಗುರುಗಳು, ಯೋಗಿಗಳ ಮತಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿರಾಸಕ್ತನಾದವನು ಯಾರು ಶಾಂತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ?

ಕೃತ್ವಾ ಮೂರ್ತಿಪರಿಜ್ಞಾನಂ ಚೈತನ್ಯಸ್ಯ ನ ಕಿಂ ಗುರುಃ। ನಿರ್ವೇದಸಮತಾಯುಕ್ತ್ಯಾ ಯಸ್ತಾರಯತಿ ಸಂಸೃತೇಃ

ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತವನು ಗುರು ಅಲ್ಲವೇ? ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮತೆಯ ಮೂಲಕ, ಅವನು ಜನರನ್ನು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಪಾರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಪಶ್ಯ ಭೂತವಿಕಾರಾಂಸ್ತ್ವಂ ಭೂತಮಾತ್ರಾನ್ ಯಥಾರ್ಥತಃ। ತತ್ಕ್ಷಣಾದ್ ಬನ್ಧನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಸ್ವರೂಪಸ್ಥೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ

ನೀನು ಭೂತಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ನಿಜವಾದ ಭೂತಗಳಾಗಿಯೇ ನೋಡಿ; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತೀಯೆ.

ವಾಸನಾ ಏವ ಸಂಸಾರ ಇತಿ ಸರ್ವಾ ವಿಮುಂಚ ತಾಃ। ತತ್ತ್ಯಾಗೋ ವಾಸನಾತ್ಯಾಗಾತ್ಸ್ಥಿತಿರದ್ಯ ಯಥಾ ತಥಾ

ಬಯಕೆಗಳೇ ಸಂಸಾರ; ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡು. ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಇಂದು ನೀನು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೆಲೆಸುತ್ತೀಯೆ.