ಅಷ್ಟಾವಕ್ರಗೀತಾ

ಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನಮಜ್ಞಾನಾದ್ ಯಥೈವೋಪರಮಸ್ತಥಾ। ಬುಧ್ವಾ ಸಮ್ಯಗಿದಂ ತತ್ತ್ವಂ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕ್ರಿಯೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ, ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಅಚಿಂತ್ಯಂ ಚಿಂತ್ಯಮಾನೋಽಪಿ ಚಿನ್ತಾರೂಪಂ ಭಜತ್ಯಸೌ। ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತದ್ಭಾವನಂ ತಸ್ಮಾದ್ ಏವಮೇವಾಹಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅಲೋಚಿಸಲಾಗದ ವಿಷಯವನ್ನು ಅಲೋಚಿಸಿದರೂ ಅದು ಆಲೋಚನೆಯ ರೂಪವೇ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಹೀಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಏವಮೇವ ಕೃತಂ ಯೇನ ಸ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಭವೇದಸೌ। ಏವಮೇವ ಸ್ವಭಾವೋ ಯಃ ಸ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಭವೇದಸೌ

ಯಾರು ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಹೀಗೆ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಜನಕ ಉವಾಚ॥ ಅಕಿಂಚನಭವಂ ಸ್ವಾಸ್ಥಂ ಕೌಪೀನತ್ವೇಽಪಿ ದುರ್ಲಭಂ। ತ್ಯಾಗಾದಾನೇ ವಿಹಾಯಾಸ್ಮಾದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ಜನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಯಂನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವುದು, ಕೇವಲ ಕೌಪೀನ ಧಾರಿಯಿಗೂ ಅಪರೂಪ. ಸ್ವೀಕಾರ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಕುತ್ರಾಪಿ ಖೇದಃ ಕಾಯಸ್ಯ ಜಿಹ್ವಾ ಕುತ್ರಾಪಿ ಖೇದ್ಯತೇ। ಮನಃ ಕುತ್ರಾಪಿ ತತ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪುರುಷಾರ್ಥೇ ಸ್ಥಿತಃ ಸುಖಮ್

ದೇಹದ ಎಲ್ಲೆಂದೋ ದಣಿವು ಬರುತ್ತದೆ, ನಾಲಿಗೆಯೂ ಎಲ್ಲೆಂದೋ ದಣಿಯುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸೂ ಬೇರೆಡೆ ದಣಿಯುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.

ಕೃತಂ ಕಿಮಪಿ ನೈವ ಸ್ಯಾದ್ ಇತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ತತ್ತ್ವತಃ। ಯದಾ ಯತ್ಕರ್ತುಮಾಯಾತಿ ತತ್ ಕೃತ್ವಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವುದು ಆಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ, ಯಾವಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬರುವುದೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಕರ್ಮನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯನಿರ್ಬನ್ಧಭಾವಾ ದೇಹಸ್ಥಯೋಗಿನಃ। ಸಂಯೋಗಾಯೋಗವಿರಹಾದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಯೋಗಿಗೆ ಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ನಿರಾಕ್ರಿಯೆ ಬಗ್ಗೆ ಹಠವಿಲ್ಲ; ಸೇರ್ಪಡೆ ಅಥವಾ ಬೇರ್ಪಡೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಅರ್ಥಾನರ್ಥೌ ನ ಮೇ ಸ್ಥಿತ್ಯಾ ಗತ್ಯಾ ನ ಶಯನೇನ ವಾ। ತಿಷ್ಠನ್ ಗಚ್ಛನ್ ಸ್ವಪನ್ ತಸ್ಮಾದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ನಿಂತರೂ, ನಡೆದರೂ, ಮಲಗಿದರೂ ನನಗೆ ಲಾಭವೂ ನಷ್ಟವೂ ಇಲ್ಲ; ನಿಂತರೂ, ನಡೆದರೂ, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದರೂ, ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಸ್ವಪತೋ ನಾಸ್ತಿ ಮೇ ಹಾನಿಃ ಸಿದ್ಧಿರ್ಯತ್ನವತೋ ನ ವಾ। ನಾಶೋಲ್ಲಾಸೌ ವಿಹಾಯಾಸ್ಮದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಹೀನತೆ ಮತ್ತು ಹರ್ಷವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಸುಖಾದಿರೂಪಾ ನಿಯಮಂ ಭಾವೇಷ್ವಾಲೋಕ್ಯ ಭೂರಿಶಃ। ಶುಭಾಶುಭೇ ವಿಹಾಯಾಸ್ಮಾದಹಮಾಸೇ ಯಥಾಸುಖಮ್

ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾವನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವುದನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡಿ, ಶುಭ-ಅಶುಭವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ.

ಜನಕ ಉವಾಚ॥ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಶೂನ್ಯಚಿತ್ತೋ ಯಃ ಪ್ರಮಾದಾದ್ ಭಾವಭಾವನಃ। ನಿದ್ರಿತೋ ಬೋಧಿತ ಇವ ಕ್ಷೀಣಸಂಸ್ಮರಣೋ ಹಿ ಸಃ

ಜನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವವನು, ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವನಾದರೆ, ಅವನು ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವವನಂತೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ನೆನಪು ಕ್ಷೀಣವಾಗಿದೆ.

ಕ್ವ ಧನಾನಿ ಕ್ವ ಮಿತ್ರಾಣಿ ಕ್ವ ಮೇ ವಿಷಯದಸ್ಯವಃ। ಕ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಕ್ವ ಚ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಯದಾ ಮೇ ಗಲಿತಾ ಸ್ಪೃಹಾ

ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿದೆ ಧನ, ಎಲ್ಲಿದೆ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಎಲ್ಲಿದೆ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳು? ಎಲ್ಲಿದೆ ಶಾಸ್ತ್ರ, ಎಲ್ಲಿದೆ ಜ್ಞಾನ, ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ.

ವಿಜ್ಞಾತೇ ಸಾಕ್ಷಿಪುರುಷೇ ಪರಮಾತ್ಮನಿ ಚೇಶ್ವರೇ। ನೈರಾಶ್ಯೇ ಬಂಧಮೋಕ್ಷೇ ಚ ನ ಚಿಂತಾ ಮುಕ್ತಯೇ ಮಮ

ಸಾಕ್ಷಿಪುರುಷನನ್ನು, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತ ಮೇಲೆ, ನಿರಾಶೆ, ಬಂಧನ, ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನನಗೆ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲ.

ಅಂತರ್ವಿಕಲ್ಪಶೂನ್ಯಸ್ಯ ಬಹಿಃ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಚಾರಿಣಃ। ಭ್ರಾನ್ತಸ್ಯೇವ ದಶಾಸ್ತಾಸ್ತಾಸ್ತಾದೃಶಾ ಏವ ಜಾನತೇ

ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಒಳಗಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಲ್ಲ, ಹೊರಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಬರುವ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಭ್ರಮಿತನವನಂತಿವೆ—ಅಂತಹವನು ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ಯಥಾತಥೋಪದೇಶೇನ ಕೃತಾರ್ಥಃ ಸತ್ತ್ವಬುದ್ಧಿಮಾನ್। ಆಜೀವಮಪಿ ಜಿಜ್ಞಾಸುಃ ಪರಸ್ತತ್ರ ವಿಮುಹ್ಯತಿ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇಗಾದರೂ ಉಪದೇಶವಾದರೂ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದರೆ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಹುಡುಕುವವನು ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಅದರಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಮೋಕ್ಷೋ ವಿಷಯವೈರಸ್ಯಂ ಬನ್ಧೋ ವೈಷಯಿಕೋ ರಸಃ। ಏತಾವದೇವ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಯಥೇಚ್ಛಸಿ ತಥಾ ಕುರು

ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳೆಡೆಗೆ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಬಂಧನವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನೇ ಅರಿತು, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆ.

ವಾಗ್ಮಿಪ್ರಾಜ್ಞಾನಮಹೋದ್ಯೋಗಂ ಜನಂ ಮೂಕಜಡಾಲಸಂ। ಕರೋತಿ ತತ್ತ್ವಬೋಧೋಽಯಮತಸ್ತ್ಯಕ್ತೋ ಬುಭುಕ್ಷಭಿಃ

ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನವು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಶ್ರಮಶೀಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಮೂಕ, ಜಡ, ಆಲಸ್ಯಪೂರ್ಣನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ನ ತ್ವಂ ದೇಹೋ ನ ತೇ ದೇಹೋ ಭೋಕ್ತಾ ಕರ್ತಾ ನ ವಾ ಭವಾನ್। ಚಿದ್ರೂಪೋಽಸಿ ಸದಾ ಸಾಕ್ಷೀ ನಿರಪೇಕ್ಷಃ ಸುಖಂ ಚರ

ನೀನು ದೇಹವಲ್ಲ, ದೇಹವೂ ನಿನಗಲ್ಲ; ನೀನು ಅನುಭವಿಸುವವನೂ ಅಲ್ಲ, ಮಾಡುವವನೂ ಅಲ್ಲ. ನೀನು ಸದಾ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪಿ, ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವವನು, ನಿರ್ಲಿಪ್ತನು—ಸುಖವಾಗಿ ನಡೆಯು.

ರಾಗದ್ವೇಷೌ ಮನೋಧರ್ಮೌ ನ ಮನಸ್ತೇ ಕದಾಚನ। ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪೋಽಸಿ ಬೋಧಾತ್ಮಾ ನಿರ್ವಿಕಾರಃ ಸುಖಂ ಚರ

ಆಸಕ್ತಿ-ದ್ವೇಷಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಗುಣಗಳು; ಮನಸ್ಸು ಎಂದಿಗೂ ನಿನಗಲ್ಲ. ನೀನು ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪ, ಬೋಧಸ್ವರೂಪಿ, ನಿರ್ವಿಕಾರ—ಸುಖವಾಗಿ ನಡೆಯು.

ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಚಾತ್ಮಾನಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಚಾತ್ಮನಿ। ವಿಜ್ಞಾಯ ನಿರಹಂಕಾರೋ ನಿರ್ಮಮಸ್ತ್ವಂ ಸುಖೀ ಭವ

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮವನ್ನೂ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ, ಮಮಕಾರವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಸುಖಿಯಾಗು.

ವಿಶ್ವಂ ಸ್ಫುರತಿ ಯತ್ರೇದಂ ತರಂಗಾ ಇವ ಸಾಗರೇ। ತತ್ತ್ವಮೇವ ನ ಸನ್ದೇಹಶ್ಚಿನ್ಮೂರ್ತೇ ವಿಜ್ವರೋ ಭವ

ಈ ವಿಶ್ವವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಯಾರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೋ, ಆ ತತ್ತ್ವವೇ ನಿಜ. ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನೆ, ಯಾವುದೇ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಇರು.

ಶ್ರದ್ಧಸ್ವ ತಾತ ಶ್ರದ್ಧಸ್ವ ನಾತ್ರ ಮೋಽಹಂ ಕುರುಷ್ವ ಭೋಃ। ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪೋ ಭಗವಾನಾತ್ಮಾ ತ್ವಂ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಃ

ಮಗನೇ, ನಂಬು, ನಂಬು—ಇಲ್ಲಿ ಮೋಹಪಡುವದನ್ನು ಬಿಡು. ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವೇ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ, ದೈವಸ್ವರೂಪಿ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿದವನು.

ಗುಣೈಃ ಸಂವೇಷ್ಟಿತೋ ದೇಹಸ್ತಿಷ್ಠತ್ಯಾಯಾತಿ ಯಾತಿ ಚ। ಆತ್ಮಾ ನ ಗಂತಾ ನಾಗಂತಾ ಕಿಮೇನಮನುಶೋಚಸಿ

ಗುಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹವು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಬರುತ್ತದೆ, ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮನಿಗೆ ಹೋಗುವದೂ ಬರುವದೂ ಇಲ್ಲ—ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಏಕೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀಯೆ?

ದೇಹಸ್ತಿಷ್ಠತು ಕಲ್ಪಾನ್ತಂ ಗಚ್ಛತ್ವದ್ಯೈವ ವಾ ಪುನಃ। ಕ್ವ ವೃದ್ಧಿಃ ಕ್ವ ಚ ವಾ ಹಾನಿಸ್ತವ ಚಿನ್ಮಾತ್ರರೂಪಿಣಃ

ದೇಹವು ಯುಗಾಂತದವರೆಗೆ ಉಳಿಯಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಇಂದು ಹೋಗಲಿ—ನೀನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವಾಗಿರುವಾಗ ನಿನಗೆ ಏನು ಹೆಚ್ಚಳ, ಏನು ಕಡಿತ?

ತ್ವಯ್ಯನಂತಮಹಾಂಭೋಧೌ ವಿಶ್ವವೀಚಿಃ ಸ್ವಭಾವತಃ। ಉದೇತು ವಾಸ್ತಮಾಯಾತು ನ ತೇ ವೃದ್ಧಿರ್ನ ವಾ ಕ್ಷತಿಃ

ನೀನು ಅನಂತ ಮಹಾಸಮುದ್ರ; ವಿಶ್ವದ ಅಲೆಗಳು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ, ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತವೆ. ಅವು ಏಳಲಿ ಅಥವಾ ಇಳಿಯಲಿ, ನಿನಗೆ ಏನು ಲಾಭ, ಏನು ನಷ್ಟ?

ತಾತ ಚಿನ್ಮಾತ್ರರೂಪೋಽಸಿ ನ ತೇ ಭಿನ್ನಮಿದಂ ಜಗತ್। ಅತಃ ಕಸ್ಯ ಕಥಂ ಕುತ್ರ ಹೇಯೋಪಾದೇಯಕಲ್ಪನಾ

ಮಗನೇ, ನೀನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪಿ; ಈ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಯಾರಿಗೆ, ಹೇಗೆ, ಎಲ್ಲಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗ ಅಥವಾ ಸ್ವೀಕಾರ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಬರುತ್ತದೆ?

ಏಕಸ್ಮಿನ್ನವ್ಯಯೇ ಶಾನ್ತೇ ಚಿದಾಕಾಶೇಽಮಲೇ ತ್ವಯಿ। ಕುತೋ ಜನ್ಮ ಕುತೋ ಕರ್ಮ ಕುತೋಽಹಂಕಾರ ಏವ ಚ

ನಿನ್ನಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ, ಅವಿನಾಶಿ, ಶಾಂತ, ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ—ಹುಟ್ಟು, ಕ್ರಿಯೆ, ಅಹಂಕಾರ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ?

ಯತ್ತ್ವಂ ಪಶ್ಯಸಿ ತತ್ರೈಕಸ್ತ್ವಮೇವ ಪ್ರತಿಭಾಸಸೇ। ಕಿಂ ಪೃಥಕ್ ಭಾಸತೇ ಸ್ವರ್ಣಾತ್ ಕಟಕಾಂಗದನೂಪುರಮ್

ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ನೀನೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಬಂಗಾರದ ಹೊರತು ಕಂಗಣ, ವಾಳಯ, ನೂಪುರುಗಳು ಬೇರೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆಯೆ?

ಅಯಂ ಸೋಽಹಮಯಂ ನಾಹಂ ವಿಭಾಗಮಿತಿ ಸಂತ್ಯಜ। ಸರ್ವಮಾತ್ಮೇತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ನಿಃಸಙ್ಕಲ್ಪಃ ಸುಖೀ ಭವ

‘ಇದು ನಾನು, ಇದು ನಾನು ಅಲ್ಲ’ ಎಂಬ ವಿಭಜನೆ ಬಿಡು. ಎಲ್ಲವೂ ಆತ್ಮವೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸುಖವಾಗಿರು.