ಅಷ್ಟಾವಕ್ರಗೀತಾ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ॥ ಮುಕ್ತಿಂ ಇಚ್ಛಸಿ ಚೇತ್ತಾತ ವಿಷಯಾನ್ ವಿಷವತ್ತ್ಯಜ। ಕ್ಷಮಾರ್ಜವದಯಾತೋಷಸತ್ಯಂ ಪೀಯೂಷವದ್ ಭಜ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದರು: ಮಗನೇ, ನೀನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನಾದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿಷದಂತೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು. ಕ್ಷಮೆ, ಸರಳತೆ, ದಯೆ, ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಮೃತದಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸು.

ನ ಪೃಥ್ವೀ ನ ಜಲಂ ನಾಗ್ನಿರ್ನ ವಾಯುರ್ದ್ಯೌರ್ನ ವಾ ಭವಾನ್। ಏಷಾಂ ಸಾಕ್ಷಿಣಮಾತ್ಮಾನಂ ಚಿದ್ರೂಪಂ ವಿದ್ಧಿ ಮುಕ್ತಯೇ

ನೀನು ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿ ಅಥವಾ ಆಕಾಶವಲ್ಲ. ಇವುಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೋ, ಇದು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗ.

ಯದಿ ದೇಹಂ ಪೃಥಕ್ ಕೃತ್ಯ ಚಿತಿ ವಿಶ್ರಾಮ್ಯ ತಿಷ್ಠಸಿ। ಅಧುನೈವ ಸುಖೀ ಶಾನ್ತೋ ಬನ್ಧಮುಕ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ

ನೀನು ದೇಹವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಇಂದೇ ನೀನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಶಾಂತಿಯಿಂದ, ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೀಯೆ.

ನ ತ್ವಂ ವಿಪ್ರಾದಿಕೋ ವರ್ಣೋ ನಾಶ್ರಮೀ ನಾಕ್ಷಗೋಚರಃ। ಅಸಙ್ಗೋಽಸಿ ನಿರಾಕಾರೋ ವಿಶ್ವಸಾಕ್ಷೀ ಸುಖೀ ಭವ

ನೀನು ಯಾವುದೇ ಜಾತಿಯವನೂ ಅಲ್ಲ, ಆಶ್ರಮದವನೂ ಅಲ್ಲ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಗೋಚರಿಸುವ ವಸ್ತುವೂ ಅಲ್ಲ. ನೀನು ಅಸಂಗ, ರೂಪರಹಿತ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವವನು—ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.

ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೌ ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಮಾನಸಾನಿ ನ ತೇ ವಿಭೋ। ನ ಕರ್ತಾಸಿ ನ ಭೋಕ್ತಾಸಿ ಮುಕ್ತ ಏವಾಸಿ ಸರ್ವದಾ

ಧರ್ಮ, ಅಧರ್ಮ, ಸುಖ, ದುಃಖ—allವು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಅವು ನಿನಗಲ್ಲ, ಮಹಾಶಕ್ತನೇ. ನೀನು ಮಾಡುವವನೂ ಅಲ್ಲ, ಅನುಭವಿಸುವವನೂ ಅಲ್ಲ—ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಕ್ತನೇನು.

ಏಕೋ ದ್ರಷ್ಟಾಸಿ ಸರ್ವಸ್ಯ ಮುಕ್ತಪ್ರಾಯೋಽಸಿ ಸರ್ವದಾ। ಅಯಮೇವ ಹಿ ತೇ ಬನ್ಧೋ ದ್ರಷ್ಟಾರಂ ಪಶ್ಯಸೀತರಮ್

ನೀನು ಎಲ್ಲದರಿಗೂ ಒಬ್ಬನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ಬಹುತೇಕ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುವೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ಎಂದು ನೋಡುವುದೇ ನಿನ್ನ ಬಂಧನ.

ಅಹಂ ಕರ್ತೇತ್ಯಹಂಮಾನಮಹಾಕೃಷ್ಣಾಹಿದಂಶಿತಃ। ನಾಹಂ ಕರ್ತೇತಿ ವಿಶ್ವಾಸಾಮೃತಂ ಪೀತ್ವಾ ಸುಖೀ ಭವ

ನಾನು ಮಾಡುವವನು ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರದ ಮಹಾಕಪ್ಪೆಯ ಕಡಿಯಿಂದ ಬಾಧಿತನಾದರೆ, 'ನಾನು ಮಾಡುವವನು ಅಲ್ಲ' ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.

ಏಕೋ ವಿಶುದ್ಧಬೋಧೋಽಹಂ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯವಹ್ನಿನಾ। ಪ್ರಜ್ವಾಲ್ಯಾಜ್ಞಾನಗಹನಂ ವೀತಶೋಕಃ ಸುಖೀ ಭವ

'ನಾನು ಒಬ್ಬ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ' ಎಂಬ ದೃಢನಂಬಿಕೆಯ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಅಜ್ಞಾನದ ಕಾಡನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕು; ಶೋಕವಿಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.

ಯತ್ರ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಭಾತಿ ಕಲ್ಪಿತಂ ರಜ್ಜುಸರ್ಪವತ್। ಆನನ್ದಪರಮಾನನ್ದಃ ಸ ಬೋಧಸ್ತ್ವಂ ಸುಖಂ ಭವ

ಈ ಜಗತ್ತು ಕಲ್ಪಿತವಾಗಿ, ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಹಾವು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಕಾಣುವ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಪರಮಾನಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನೇ ಆ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ—ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.

ಮುಕ್ತಾಭಿಮಾನೀ ಮುಕ್ತೋ ಹಿ ಬದ್ಧೋ ಬದ್ಧಾಭಿಮಾನ್ಯಪಿ। ಕಿಂವದನ್ತೀಹ ಸತ್ಯೇಯಂ ಯಾ ಮತಿಃ ಸಾ ಗತಿರ್ಭವೇತ್

ತಾನು ಮುಕ್ತನೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮುಕ್ತನು; ತಾನು ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವನು ಬಂಧನದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಈ ಮಾತು ಸತ್ಯ: ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಫಲವೂ ಹಾಗೆ.

ಆತ್ಮಾ ಸಾಕ್ಷೀ ವಿಭುಃ ಪೂರ್ಣ ಏಕೋ ಮುಕ್ತಶ್ಚಿದಕ್ರಿಯಃ। ಅಸಂಗೋ ನಿಃಸ್ಪೃಹಃ ಶಾನ್ತೋ ಭ್ರಮಾತ್ಸಂಸಾರವಾನಿವ

ಆತ್ಮನು ಸಾಕ್ಷಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಸಂಪೂರ್ಣ, ಒಬ್ಬನೇ, ಮುಕ್ತ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ, ಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದವನು, ಅಸಂಗ, ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲದವನು, ಶಾಂತನು—ಮಾತ್ರ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ಕೂಟಸ್ಥಂ ಬೋಧಮದ್ವೈತಮಾತ್ಮಾನಂ ಪರಿಭಾವಯ। ಆಭಾಸೋಽಹಂ ಭ್ರಮಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಭಾವಂ ಬಾಹ್ಯಮಥಾನ್ತರಮ್

ನಿನ್ನನ್ನು ಬದಲಾಗದ, ಅಡ್ವೈತ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸು. 'ನಾನು ಕಾಣುವ ರೂಪ' ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹೊರಗಿನ ಹಾಗೂ ಒಳಗಿನ ಗುರುತಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕು.

ದೇಹಾಭಿಮಾನಪಾಶೇನ ಚಿರಂ ಬದ್ಧೋಽಸಿ ಪುತ್ರಕ। ಬೋಧೋಽಹಂ ಜ್ಞಾನಖಡ್ಗೇನ ತಃನಿಕೃತ್ಯ ಸುಖೀ ಭವ

ಮಗನೇ, ದೇಹಾಭಿಮಾನ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಬಂಧನದಿಂದ ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. 'ನಾನು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ' ಎಂಬ ಜ್ಞಾನಖಡ್ಗದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಡಿದು, ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.

ನಿಃಸಂಗೋ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯೋಽಸಿ ತ್ವಂ ಸ್ವಪ್ರಕಾಶೋ ನಿರಂಜನಃ। ಅಯಮೇವ ಹಿ ತೇ ಬನ್ಧಃ ಸಮಾಧಿಮನುತಿಷ್ಠತಿ

ನೀನು ಅಸಂಗ, ಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದವನು, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ನಿರ್ಮಲನು. ಧ್ಯಾನಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದೇ ನಿನಗೆ ಬಂಧನವಾಗಿದೆ.

ತ್ವಯಾ ವ್ಯಾಪ್ತಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ತ್ವಯಿ ಪ್ರೋತಂ ಯಥಾರ್ಥತಃ। ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಸ್ವರೂಪಸ್ತ್ವಂ ಮಾ ಗಮಃ ಕ್ಷುದ್ರಚಿತ್ತತಾಮ್

ಈ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ನಿನಗೆ ಅವು ಹಾರೈಸಿವೆ. ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನ; ನೀನು ಚಿಕ್ಕ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೀಳಬೇಡ.

ನಿರಪೇಕ್ಷೋ ನಿರ್ವಿಕಾರೋ ನಿರ್ಭರಃ ಶೀತಲಾಶಯಃ। ಅಗಾಧಬುದ್ಧಿರಕ್ಷುಬ್ಧೋ ಭವ ಚಿನ್ಮಾತ್ರವಾಸನಃ

ನಿರಪೇಕ್ಷ, ಬದಲಾಗದ, ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ಆಳವಾದ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ಅಚಲನು, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿರುವವನಾಗಿರು.

ಸಾಕಾರಮನೃತಂ ವಿದ್ಧಿ ನಿರಾಕಾರಂ ತು ನಿಶ್ಚಲಂ। ಏತತ್ತತ್ತ್ವೋಪದೇಶೇನ ನ ಪುನರ್ಭವಸಂಭವಃ

ರೂಪವಿರುವುದು ನಿಜವಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ರೂಪರಹಿತವು ಬದಲಾಗದದ್ದು ಎಂದು ಅರಿತುಕೋ. ಈ ಸತ್ಯೋಪದೇಶದಿಂದ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

ಯಥೈವಾದರ್ಶಮಧ್ಯಸ್ಥೇ ರೂಪೇಽನ್ತಃ ಪರಿತಸ್ತು ಸಃ। ತಥೈವಾಽಸ್ಮಿನ್ ಶರೀರೇಽನ್ತಃ ಪರಿತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿನೊಳಗೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಹೇಗೆ ಒಳಗೂ ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಣುತ್ತದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಈ ದೇಹದೊಳಗೂ ಸುತ್ತಲೂ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಇರುವನು.

ಏಕಂ ಸರ್ವಗತಂ ವ್ಯೋಮ ಬಹಿರನ್ತರ್ಯಥಾ ಘಟೇ। ನಿತ್ಯಂ ನಿರನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸರ್ವಭೂತಗಣೇ ತಥಾ

ಒಂದೇ ಆಕಾಶವು ಹೂಡೆಯೊಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವಂತೆ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಜನಕ ಉವಾಚ॥ ಅಹೋ ನಿರಂಜನಃ ಶಾನ್ತೋ ಬೋಧೋಽಹಂ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಃ। ಏತಾವನ್ತಮಹಂ ಕಾಲಂ ಮೋಹೇನೈವ ವಿಡಂಬಿತಃ

ಜನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಅಯ್ಯೋ! ನಾನು ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದ, ಶಾಂತ, ಅರಿವೇ ಆಗಿರುವವನು, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿ ಇರುವವನು. ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ನಾನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದೆನು.

ಯಥಾ ಪ್ರಕಾಶಯಾಮ್ಯೇಕೋ ದೇಹಮೇನಂ ತಥಾ ಜಗತ್। ಅತೋ ಮಮ ಜಗತ್ಸರ್ವಮಥವಾ ನ ಚ ಕಿಂಚನ

ನಾನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತೇನೆವೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ನನ್ನದು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನನಗೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.

ಸ ಶರೀರಮಹೋ ವಿಶ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಯಾಧುನಾ। ಕುತಶ್ಚಿತ್ ಕೌಶಲಾದ್ ಏವ ಪರಮಾತ್ಮಾ ವಿಲೋಕ್ಯತೇ

ಈ ದೇಹವನ್ನೂ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಈಗ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ಯಾವೋ ಒಂದು ಕೌಶಲದಿಂದ ನಾನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಯಥಾ ನ ತೋಯತೋ ಭಿನ್ನಾಸ್ತರಂಗಾಃ ಫೇನಬುದ್ಬುದಾಃ। ಆತ್ಮನೋ ನ ತಥಾ ಭಿನ್ನಂ ವಿಶ್ವಮಾತ್ಮವಿನಿರ್ಗತಮ್

ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿನ ಅಲೆ, ನೊರೆ, ಬುಬ್ಬುಳುಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲದಂತೆ, ಆತ್ಮದಿಂದ ಹೊರಟ ಜಗತ್ತು ಆತ್ಮದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.

ತನ್ತುಮಾತ್ರೋ ಭವೇದ್ ಏವ ಪಟೋ ಯದ್ವದ್ ವಿಚಾರಿತಃ। ಆತ್ಮತನ್ಮಾತ್ರಮೇವೇದಂ ತದ್ವದ್ ವಿಶ್ವಂ ವಿಚಾರಿತಮ್

ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ ಅದು ನೂಲಿನಿಂದಲೇ ಕೂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ ಅದು ಆತ್ಮದ ತತ್ವದಿಂದಲೇ ಕೂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಥೈವೇಕ್ಷುರಸೇ ಕ್ಲೃಪ್ತಾ ತೇನ ವ್ಯಾಪ್ತೈವ ಶರ್ಕರಾ। ತಥಾ ವಿಶ್ವಂ ಮಯಿ ಕ್ಲೃಪ್ತಂ ಮಯಾ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ನಿರನ್ತರಮ್

ಎಲ್ಲಾ ಸಕ್ಕರೆ ಕಬ್ಬಿನ ರಸದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದರಿಂದಲೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ, ಜಗತ್ತು ನನ್ನಿಂದ ಉಂಟಾಗಿ ನನ್ನಿಂದಲೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಾಜ್ಜಗದ್ ಭಾತಿ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಾನ್ನ ಭಾಸತೇ। ರಜ್ಜ್ವಜ್ಞಾನಾದಹಿರ್ಭಾತಿ ತಜ್ಜ್ಞಾನಾದ್ ಭಾಸತೇ ನ ಹಿ

ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾವು ಎಂದು ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ ಹಾವು ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ; ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಅದು ಹಗ್ಗವೇ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕಾಶೋ ಮೇ ನಿಜಂ ರೂಪಂ ನಾತಿರಿಕ್ತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ತತಃ। ಯದಾ ಪ್ರಕಾಶತೇ ವಿಶ್ವಂ ತದಾಹಂ ಭಾಸ ಏವ ಹಿ

ಪ್ರಕಾಶವೇ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪ, ನಾನು ಅದರಿಂದ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ. ಜಗತ್ತು ಯಾವಾಗ ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತದೋ, ಆಗ ನಾನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಹೋ ವಿಕಲ್ಪಿತಂ ವಿಶ್ವಮಜ್ಞಾನಾನ್ಮಯಿ ಭಾಸತೇ। ರೂಪ್ಯಂ ಶುಕ್ತೌ ಫಣೀ ರಜ್ಜೌ ವಾರಿ ಸೂರ್ಯಕರೇ ಯಥಾ

ಅಯ್ಯೋ! ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕಲ್ಪಿತವಾದ ಜಗತ್ತು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಣುವಂತೆ, ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಹಾವು, ಸೂರ್ಯಕಿರಣದಲ್ಲಿ ನೀರು ಕಾಣುವಂತೆ.

ಮತ್ತೋ ವಿನಿರ್ಗತಂ ವಿಶ್ವಂ ಮಯ್ಯೇವ ಲಯಮೇಷ್ಯತಿ। ಮೃದಿ ಕುಂಭೋ ಜಲೇ ವೀಚಿಃ ಕನಕೇ ಕಟಕಂ ಯಥಾ

ಜಗತ್ತು ನನ್ನಿಂದ ಹೊರಟು ಮತ್ತೆ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಕುಂಭವು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ, ಅಲೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಕಂಗಣವು ಚಿನ್ನದಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೋ ಹೀಗೆಯೇ.