శాణ్డిల్యభక్తిసూత్రమ్

గౌణం త్రైవిధ్యమితరేణ స్తుత్యర్థత్వాత్ సాహచర్యమ్

ఇతరుల కోసం గౌణమైన మూడు విధాల స్వభావం, ప్రాశంసనార్థం మరియు కలిసివుండటంవల్ల కలుగుతుంది.

బహిరన్తరస్థముభయమవేష్టిసవవత్

అది బయట, లోపల రెండింటినీ పూర్తిగా ఆవరించి, గాలి లాగ విస్తరిస్తుంది.

స్మృతికీర్త్యో: కథాదేశ్చార్తౌ ప్రాయశ్చిత్తభావాత్

కష్టసమయంలో స్మరణ, కీర్తన, కథలు—all ఇవి పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా పనిచేస్తాయి.

భూయసామననుష్ఠితిరితి చేదాప్రయాణముపసంహారాన్మహత్స్వపి

చాలా సార్లు ఆచరణ జరగకపోతే ఏమవుతుందా అంటే, ప్రయాణం ఆగిపోదు; ఎందుకంటే గొప్పవారిలో కూడా ఎప్పుడో ఉపసంహారం జరుగుతుంది.

లబ్ధ్వపి భక్తాధికారే మహత్క్షేపకమపరసర్వహానాత్

భక్తి సాధనలో అధికారం వచ్చినా, మిగతా అన్నీ కోల్పోవడం వల్ల పెద్ద అడ్డంకి ఎదురవుతుంది.

తత్స్థానత్వాదనన్యధర్మ: ఖలే బాలీవత్

ఆ స్థితిలో నిలబడినవారికి వేరే ధర్మం ఉండదు; దుష్టుల మధ్య పిల్లవాడిలా ఉంటారు.

ఆనిన్ద్యయోన్యధిక్రియతే పారమ్పర్యాత్ సామాన్యవత్

నింద లేకపోవడం వల్ల, వారసత్వంగా ఇంకొకరిని నియమిస్తారు; ఇది సాధారణంగా జరిగేదే.

అతో హ్యవిపక్వభావానామపి తల్లోకే

కాబట్టి, ఇంకా పరిపక్వత రాని వారికి కూడా ఆ లోకం ఉంటుంది.

క్రమైకగత్యుపపత్తేస్తు

ఒకే ఒక క్రమమైన మార్గం ఉండటం వల్ల.

ఉత్క్రాన్తిస్మృతివాక్యశేషాచ్చ

విడిపోవడం, స్మరణ గురించి శాస్త్రవాక్యాల్లో మిగిలిన భాగాల వల్ల కూడా.

మహాపాతకినాం త్వార్తౌ

కాని, పెద్ద పాపాలు చేసినవారు కష్టంలో ఉన్నప్పుడు—

సైకాన్తభావో గీతార్థప్రత్యభిజ్ఞానాత్

గీతా అర్థాన్ని గుర్తించడంవల్ల, ఏకాంతమైన స్థితి కలుగుతుంది.

పరాం కృత్వైవ సర్వేషాం తథా హ్యాహ

అందరికీ దానిని పరమంగా చేసి తర్వాతే, ఎందుకంటే అలా చెప్పబడింది.

భజనీయేనాద్వితీయమిదం కృత్స్నస్య తత్స్వరూపత్వాత్

ఇది ద్వైతం లేని ఏకైకమైనదిగా పూజించాలి; ఎందుకంటే ఇది అన్నిటికీ స్వరూపం.

తచ్ఛక్తిర్మాయా జడసామాన్యాత్

దాని శక్తి మాయ; ఎందుకంటే అది జడ స్వభావం కలిగి ఉంటుంది.

వ్యాపకత్వాద్వ్యాప్యానామ్

అది వ్యాపించేవాటిని కూడా పూర్తిగా వ్యాపిస్తుంది.

న ప్రాణిబుద్ధిభ్యోఽసమ్భవాత్

ప్రాణులు లేదా బుద్ధి నుండి కాదు; ఎందుకంటే అది అసాధ్యం.

నిర్మాయోచ్చావచం శ్రుతీశ్చ నిర్మిమీతే పితృవత్

మాయ లేకుండా ఉన్న ఉన్నత, తక్కువ శాస్త్రాలను తండ్రిలా సృష్టిస్తాడు.

మిశ్రోపదేశాన్నేతి చేన్న స్వల్పత్వాత్

బోధనల్లో కలయిక ఉందని అంటే, అలా కాదు; ఎందుకంటే అవి చాలా తక్కువగా ఉంటాయి.

फ़లమస్మాద్బాదరాయణో దృష్టత్వాత్

బాదరాయణుడు చెప్పిన ప్రకారం, ఇది ఫలితం ఇస్తుంది, ఎందుకంటే మనం అది ప్రత్యక్షంగా చూస్తున్నాము.

వ్యుత్క్రమాదప్యయస్తథా దృష్టమ్

విడిపోవడంలో కూడా, అంతే విధంగా లయమవడం మనకు కనిపిస్తుంది.

తదైక్యం నానాత్వైకత్వముపాధియోగహానాదాదిత్యవత్

ఆ ఐక్యం అనేకత్వంలో ఐక్యం కాదు; ఉపాధులు పోయినప్పుడు, అది సూర్యునిలా స్వతంత్రంగా ఉంటుంది.

పృథగితి చేన్న పరేణాసమ్బన్ధాత్ ప్రకాశానామ్

దాన్ని వేరుగా అంటారు అంటే, అది కాదని చెప్పాలి, ఎందుకంటే ఇతరులతో సంబంధం ఉండదు, దీపాల వెలుతురు లాగానే.

న వికారిణస్తు కరణవికారాత్

కాని అది మార్పులకు లోనవదు, ఎందుకంటే మార్పులు సాధనాలకు మాత్రమే చెందినవి.

అనన్యభక్త్యా తద్బుద్ధిర్బుద్ధిలయాదత్యన్తమ్

అనన్యభక్తితో మనస్సు ఆ పరమాత్మలో నిలుస్తుంది; మనస్సు లయమైతే, అది పూర్తిగా జరుగుతుంది.

ఆయుశ్చిరమితరేషాం తు హానిరనాస్పదత్వాత్

ఇతరులకు ఆయుష్షు ఎక్కువైనా, స్థిరమైన ఆధారం లేకపోవడం వల్ల నష్టం కలుగుతుంది.

సంసృతిరేషామభక్తి: స్యాన్నాజ్ఞానాత్ కారణాసిద్ధే:

వారికి సంసారం భక్తి లేకపోవడమే కారణం, అజ్ఞానం వల్ల కాదు; ఎందుకంటే కారణం స్థిరంగా నిరూపించబడలేదు.

త్రీణ్యేషాం నేత్రాణి శబ్దలిఙ్గాక్షభేదాద్రుద్రవత్

వారికి మూడు కళ్ళు ఉంటాయి, శబ్దం, సంకేతం, అర్థం వేరు వేరు కావడం వల్ల, రుద్రునిలా.

ఆవిస్తిరోభావా వికారా: స్యు: క్రియాफ़లసంయోగాత్

ప్రకటన, మరుగునపడటం ఇవన్నీ మార్పులే; అవి క్రియ మరియు ఫలితాల కలయిక వల్ల వస్తాయి.