శాణ్డిల్యభక్తిసూత్రమ్

తదేవ కర్మిజ్ఞానయోగిభ్య ఆధిక్యశబ్దాత్

కర్మ, జ్ఞానం, యోగం అభ్యాసుల కంటే దీనికి ప్రాముఖ్యత ఉందని చెప్పబడింది.

ప్రశ్ననిరూపణాభ్యామాధిక్యసిద్ధే:

ప్రశ్నించడం, నిర్ణయించడం ద్వారా దీనికి ప్రాముఖ్యత స్థిరపడింది.

నైవ శ్రద్ధా తు సాధారణ్యాత్

కాని విశ్వాసం మాత్రం కాదు, ఎందుకంటే అది అందరికీ సాధారణం.

తస్యాం తత్త్వే చానవస్థానాత్

దాని స్వరూపంలో స్థిరత లేకపోవడం వల్ల కూడా.

బ్రహ్మకాణ్డం తు భక్తౌ తస్యానుజ్ఞానాయ సామాన్యాత్

బ్రహ్మకాండం భక్తిలో భాగంగా, దానికి అనుమతి ఇవ్వడానికే, ఎందుకంటే అది సాధారణంగా ఉంది.

బుద్ధిహేతుప్రవృత్తిరావిశుద్ధేరవఘాతవత్

బుద్ధి వల్ల కలిగే కృషి, పవిత్రత వల్ల, అడ్డంకులను తొలగించడంలా ఉంటుంది.

తదఙ్గానాం చ

దాని ఉపకారక భాగాలకు కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది.

తామైశ్వర్యపరాం కాశ్యప: పరత్వాత్

కాశ్యపుడు దీనిని పరమైశ్వర్యంగా భావిస్తాడు, ఎందుకంటే అది అత్యున్నతమైనది.

ఆత్మైకపరాం బాదరాయణ:

బాదరాయణుడు దీనిని ఆత్మలోనే పరమమైనదిగా భావిస్తాడు.

ఉభయపరాం శాణ్డిల్య: శబ్దోపపత్తిభ్యామ్

శాండిల్యుడు మాత్రం, వేదవాక్యాలు, తర్కం రెండింటి ఆధారంగా దీనికి రెండింటిలోనూ ప్రాముఖ్యత ఉందని భావిస్తాడు.

వైషమ్యాదసిద్ధమితి చేన్నాభిజ్ఞానవదవైశిష్ట్యాత్

వివక్ష వల్ల ఇది స్థిరపడదని అంటే, కాదు, ఎందుకంటే జ్ఞానం లాగే దీనికి ప్రత్యేకత ఉంది.

న చ క్లిష్ట: పర: స్యాదనన్తరం విశేషాత్

బాధపడే వారు పరమ స్థాయికి చేరరని, ఎందుకంటే వెంటనే ప్రత్యేకత వస్తుంది.

ఐశ్వర్యం తథేతి చేన్న స్వాభావ్యాత్

ఇది పరమైశ్వర్యమే అని అంటే, కాదు, ఎందుకంటే అది సహజంగా ఉంటుంది.

అప్రతిషిద్ధం పరైశ్వర్యం తద్భావాచ్చ నైవమితరేషామ్

అడ్డంకులు లేని పరమైశ్వర్యం దీనిలో ఉంది, కానీ ఇతరులలో అలా ఉండదు.

సర్వానృతే కిమితి చేన్నైవం బుద్ధ్యానన్త్యాత్

అంతా అబద్ధమే ఎందుకు కాదు అని అడిగితే, కాదు, ఎందుకంటే బుద్ధి అనంతమైనది.

ప్రకృత్యన్తరాలాదవైకార్యం చిత్సత్త్వేనానువర్తమానాత్

ఇతర స్వభావాల నుండి భిన్నంగా ఉండడం వలన, ఆ చైతన్యం తన స్వరూపంలో ఎలాంటి మార్పు లేకుండా కొనసాగుతుంది.

తత్ప్రతిష్ఠా గృహపీఠవత్

దాని ఆధారం ఇల్లు నిలబడే పీఠంలా ఉంటుంది.

మిథోఽపేక్షణాదుభయమ్

ఒకదానిపై ఒకటి ఆధారపడటం వల్ల రెండూ కలిసే ఉంటాయి.

చేత్యచితోర్న తృతీయమ్

తెలిసినదీ, తెలిసేవాడూ కాకుండా మూడవది లేదు.

యుక్తౌ చ సమ్పరాయాత్

ఒక్కటిగా కలిసినప్పుడు, మార్పు జరుగుతుంది.

శక్తిత్వాన్నానృతం వేద్యమ్

దాని శక్తి వలన తెలిసినది అబద్ధం కాదు.

తత్పరిశుద్ధిశ్చ గమ్యా లోకవల్లిఙ్గేభ్య:

దాని పవిత్రతను లోకంలో కనిపించే లక్షణాల ద్వారా గ్రహించవచ్చు.

సమ్మానబహుమానప్రీతివిరహేతరవిచికిత్సామహిమఖ్యాతితదర్థప్రాణస్థానతదీయతాసర్వతద్ భావా ప్రాతికూల్యాదీని చ స్మరణేభ్యో బాహుల్యాత్

గౌరవం, మాన్యం, ప్రేమ, విరోధం లేకపోవడం, సందేహం, ఖ్యాతి, ఉద్దేశాన్ని గుర్తించడం, భక్తి, సమర్పణ, ఇవన్నీ మరియు వాటితో పాటు వ్యతిరేకత వంటి భావాలు తరచూ మనసులో గుర్తుకు వస్తాయి.

ద్వేషాదయస్తు నైవమ్

కాని ద్వేషం మొదలైనవి అలా ఉండవు.

యద్వాక్యశేషాత్ ప్రాదుర్భావేష్వపి సా

మిగిలిన మాటల ద్వారా, అవతారాల్లో కూడా అదే వర్తిస్తుంది.

జన్మకర్మవిదశ్చాజన్మశబ్దాత్

పుట్టుక, కార్యాలన్నింటిని తెలిసినవాడు 'అజన్మ' అనే పదం వలన అర్థమవుతాడు.

తచ్చ దివ్యం స్వశక్తిమాత్రోద్భవాత్

అది దివ్యమైనది, తన స్వంత శక్తి వలన మాత్రమే ఉద్భవిస్తుంది.

ముఖ్యం తస్య హి కారుణ్యమ్

దానికి ప్రధాన లక్షణం దయ.

ప్రాణిత్వాన్న విభూతిషు

అది ప్రాణవంతమైనదిగా ఉండటం వలన, ప్రదర్శనలలో ఉండదు.