శాణ్డిల్యభక్తిసూత్రమ్

దర్శనफ़లమితి చేన్న తేన వ్యవధానాత్

దీన్ని దర్శన ఫలమని చెప్పినా సరిపోదు; ఎందుకంటే, మధ్యలో విరామం ఉంటుంది.

దృష్టత్వాచ్చ

ఇంకా, అది ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తుంది.

అత ఏవ తదభావాద్బల్లవీనామ్

అందువల్ల, ఆ గోపికలలో అది లేకపోవడం వల్ల (ఇది తెలుస్తుంది).

భక్త్యా జానాతీతి చేన్నాభిజ్ఞప్త్యా సాహాయ్యాత్

భక్తితో తెలుసుకుంటారని చెప్పినా సరిపోదు; ఎందుకంటే, అది గుర్తింపు సహాయంతోనే జరుగుతుంది.

ప్రాగుక్తం చ

ఇది ముందుగా చెప్పినట్లే.

ఏతేన వికల్పోఽపి ప్రయుక్త:

దీనివల్ల, మరో ప్రత్యామ్నాయమూ పరిష్కరించబడింది.

దేవభక్తిరితరస్మిన్ సాహచర్యాత్

ఇతర దేవతలపై భక్తి అనేది సహవాసం వల్ల కలుగుతుంది.

యోగస్తూభయార్థమపేక్షణాత్ ప్రయాజవత్

యోగం మాత్రం రెండింటికీ ఉపయోగపడుతుంది, ఎందుకంటే అది అలా భావించబడింది, పూర్వకర్మల వంటిది.

గౌణ్యా తు సమాధిసిద్ధి:

కానీ గౌణ మార్గంతో మనస్సు ఏకాగ్రత సంపూర్ణంగా సాధించబడుతుంది.

హేయా రాగత్వాదితి చేన్నోత్తమాస్పదత్వాత్ సఙ్గవత్

దీనికి మనస్సు ఆకర్షణ వల్ల వదిలేయాలి అంటే, కాదు, ఎందుకంటే ఇది అత్యున్నత ఆధారం, సాంగత్యం లాంటిది.

తదేవ కర్మిజ్ఞానయోగిభ్య ఆధిక్యశబ్దాత్

కర్మ, జ్ఞానం, యోగం అభ్యాసుల కంటే దీనికి ప్రాముఖ్యత ఉందని చెప్పబడింది.

ప్రశ్ననిరూపణాభ్యామాధిక్యసిద్ధే:

ప్రశ్నించడం, నిర్ణయించడం ద్వారా దీనికి ప్రాముఖ్యత స్థిరపడింది.

నైవ శ్రద్ధా తు సాధారణ్యాత్

కాని విశ్వాసం మాత్రం కాదు, ఎందుకంటే అది అందరికీ సాధారణం.

తస్యాం తత్త్వే చానవస్థానాత్

దాని స్వరూపంలో స్థిరత లేకపోవడం వల్ల కూడా.

బ్రహ్మకాణ్డం తు భక్తౌ తస్యానుజ్ఞానాయ సామాన్యాత్

బ్రహ్మకాండం భక్తిలో భాగంగా, దానికి అనుమతి ఇవ్వడానికే, ఎందుకంటే అది సాధారణంగా ఉంది.

బుద్ధిహేతుప్రవృత్తిరావిశుద్ధేరవఘాతవత్

బుద్ధి వల్ల కలిగే కృషి, పవిత్రత వల్ల, అడ్డంకులను తొలగించడంలా ఉంటుంది.

తదఙ్గానాం చ

దాని ఉపకారక భాగాలకు కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది.

తామైశ్వర్యపరాం కాశ్యప: పరత్వాత్

కాశ్యపుడు దీనిని పరమైశ్వర్యంగా భావిస్తాడు, ఎందుకంటే అది అత్యున్నతమైనది.

ఆత్మైకపరాం బాదరాయణ:

బాదరాయణుడు దీనిని ఆత్మలోనే పరమమైనదిగా భావిస్తాడు.

ఉభయపరాం శాణ్డిల్య: శబ్దోపపత్తిభ్యామ్

శాండిల్యుడు మాత్రం, వేదవాక్యాలు, తర్కం రెండింటి ఆధారంగా దీనికి రెండింటిలోనూ ప్రాముఖ్యత ఉందని భావిస్తాడు.

వైషమ్యాదసిద్ధమితి చేన్నాభిజ్ఞానవదవైశిష్ట్యాత్

వివక్ష వల్ల ఇది స్థిరపడదని అంటే, కాదు, ఎందుకంటే జ్ఞానం లాగే దీనికి ప్రత్యేకత ఉంది.

న చ క్లిష్ట: పర: స్యాదనన్తరం విశేషాత్

బాధపడే వారు పరమ స్థాయికి చేరరని, ఎందుకంటే వెంటనే ప్రత్యేకత వస్తుంది.

ఐశ్వర్యం తథేతి చేన్న స్వాభావ్యాత్

ఇది పరమైశ్వర్యమే అని అంటే, కాదు, ఎందుకంటే అది సహజంగా ఉంటుంది.

అప్రతిషిద్ధం పరైశ్వర్యం తద్భావాచ్చ నైవమితరేషామ్

అడ్డంకులు లేని పరమైశ్వర్యం దీనిలో ఉంది, కానీ ఇతరులలో అలా ఉండదు.

సర్వానృతే కిమితి చేన్నైవం బుద్ధ్యానన్త్యాత్

అంతా అబద్ధమే ఎందుకు కాదు అని అడిగితే, కాదు, ఎందుకంటే బుద్ధి అనంతమైనది.

ప్రకృత్యన్తరాలాదవైకార్యం చిత్సత్త్వేనానువర్తమానాత్

ఇతర స్వభావాల నుండి భిన్నంగా ఉండడం వలన, ఆ చైతన్యం తన స్వరూపంలో ఎలాంటి మార్పు లేకుండా కొనసాగుతుంది.

తత్ప్రతిష్ఠా గృహపీఠవత్

దాని ఆధారం ఇల్లు నిలబడే పీఠంలా ఉంటుంది.

మిథోఽపేక్షణాదుభయమ్

ఒకదానిపై ఒకటి ఆధారపడటం వల్ల రెండూ కలిసే ఉంటాయి.

చేత్యచితోర్న తృతీయమ్

తెలిసినదీ, తెలిసేవాడూ కాకుండా మూడవది లేదు.