శాణ్డిల్యభక్తిసూత్రమ్

సా పరానురక్తిరీశ్వరే

భగవంతునిపై ఉన్న పరమమైన ప్రేమే భక్తి.

తత్సంస్థస్యామృతత్వోపదేశాత్

ఆ పరమాత్మలో స్థిరమై ఉన్నవారికి అమృతత్వం కలుగుతుందని ఉపదేశం ఉంది.

జ్ఞానమితి చేన్న ద్విషతోఽపి జ్ఞానస్య తదసంస్థితే:

దీన్ని జ్ఞానం అని చెప్పినా సరిపోదు; ఎందుకంటే ద్వేషించే వాళ్లకూ జ్ఞానం ఉంటుంది, కాని వారు ఆ స్థితిలో ఉండరు.

తయోపక్షయాచ్చ

అది తగ్గిపోవడం వల్ల కూడా (అది జ్ఞానం కాదు అని తెలుసుకోవాలి).

ద్వేషప్రతిపక్షభావాద్రసశబ్దాచ్చ రాగ:

ద్వేషానికి విరుద్ధమైన భావం వల్ల, 'రుచి' అనే పదం వల్ల కూడా, ప్రేమ కలుగుతుంది.

న క్రియా కృత్యనపేక్షణాజ్జ్ఞానవత్

ఇది కార్యం కాదు; ఎందుకంటే, చేయవలసిన పనిపై ఆధారపడదు, జ్ఞానంలా కాదు.

అత ఏవ फ़లానన్త్యమ్

అందువల్ల, దీని ఫలం అంతం లేనిది.

తద్వత: ప్రపత్తిశబ్దాచ్చ న జ్ఞానమితరప్రపత్తివత్

అలాగే, 'శరణాగతి' అనే పదం వల్ల కూడా, జ్ఞానం ఇతర శరణాగతిలా కాదు.

సా ముఖ్యేతరాపేక్షితత్వాత్

ఇది ప్రధానమైనది, ఎందుకంటే ఇతరవన్నీ దీనిపై ఆధారపడి ఉంటాయి.

ప్రకరణాచ్చ

ఇంకా, సందర్భం వల్ల కూడా (ఇది స్పష్టమవుతుంది).

దర్శనफ़లమితి చేన్న తేన వ్యవధానాత్

దీన్ని దర్శన ఫలమని చెప్పినా సరిపోదు; ఎందుకంటే, మధ్యలో విరామం ఉంటుంది.

దృష్టత్వాచ్చ

ఇంకా, అది ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తుంది.

అత ఏవ తదభావాద్బల్లవీనామ్

అందువల్ల, ఆ గోపికలలో అది లేకపోవడం వల్ల (ఇది తెలుస్తుంది).

భక్త్యా జానాతీతి చేన్నాభిజ్ఞప్త్యా సాహాయ్యాత్

భక్తితో తెలుసుకుంటారని చెప్పినా సరిపోదు; ఎందుకంటే, అది గుర్తింపు సహాయంతోనే జరుగుతుంది.

ప్రాగుక్తం చ

ఇది ముందుగా చెప్పినట్లే.

ఏతేన వికల్పోఽపి ప్రయుక్త:

దీనివల్ల, మరో ప్రత్యామ్నాయమూ పరిష్కరించబడింది.

దేవభక్తిరితరస్మిన్ సాహచర్యాత్

ఇతర దేవతలపై భక్తి అనేది సహవాసం వల్ల కలుగుతుంది.

యోగస్తూభయార్థమపేక్షణాత్ ప్రయాజవత్

యోగం మాత్రం రెండింటికీ ఉపయోగపడుతుంది, ఎందుకంటే అది అలా భావించబడింది, పూర్వకర్మల వంటిది.

గౌణ్యా తు సమాధిసిద్ధి:

కానీ గౌణ మార్గంతో మనస్సు ఏకాగ్రత సంపూర్ణంగా సాధించబడుతుంది.

హేయా రాగత్వాదితి చేన్నోత్తమాస్పదత్వాత్ సఙ్గవత్

దీనికి మనస్సు ఆకర్షణ వల్ల వదిలేయాలి అంటే, కాదు, ఎందుకంటే ఇది అత్యున్నత ఆధారం, సాంగత్యం లాంటిది.

తదేవ కర్మిజ్ఞానయోగిభ్య ఆధిక్యశబ్దాత్

కర్మ, జ్ఞానం, యోగం అభ్యాసుల కంటే దీనికి ప్రాముఖ్యత ఉందని చెప్పబడింది.

ప్రశ్ననిరూపణాభ్యామాధిక్యసిద్ధే:

ప్రశ్నించడం, నిర్ణయించడం ద్వారా దీనికి ప్రాముఖ్యత స్థిరపడింది.

నైవ శ్రద్ధా తు సాధారణ్యాత్

కాని విశ్వాసం మాత్రం కాదు, ఎందుకంటే అది అందరికీ సాధారణం.

తస్యాం తత్త్వే చానవస్థానాత్

దాని స్వరూపంలో స్థిరత లేకపోవడం వల్ల కూడా.

బ్రహ్మకాణ్డం తు భక్తౌ తస్యానుజ్ఞానాయ సామాన్యాత్

బ్రహ్మకాండం భక్తిలో భాగంగా, దానికి అనుమతి ఇవ్వడానికే, ఎందుకంటే అది సాధారణంగా ఉంది.

బుద్ధిహేతుప్రవృత్తిరావిశుద్ధేరవఘాతవత్

బుద్ధి వల్ల కలిగే కృషి, పవిత్రత వల్ల, అడ్డంకులను తొలగించడంలా ఉంటుంది.

తదఙ్గానాం చ

దాని ఉపకారక భాగాలకు కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది.

తామైశ్వర్యపరాం కాశ్యప: పరత్వాత్

కాశ్యపుడు దీనిని పరమైశ్వర్యంగా భావిస్తాడు, ఎందుకంటే అది అత్యున్నతమైనది.

ఆత్మైకపరాం బాదరాయణ:

బాదరాయణుడు దీనిని ఆత్మలోనే పరమమైనదిగా భావిస్తాడు.