ஶாண்டில்யபக்திஸூத்ரம்

தர்ஶநஃபலமிதி சேந்ந தேந வ்யவதாநாத்

இது தரிசனத்தின் பலம் எனில், இல்லை; ஏனெனில் அதற்கிடையில் இடைவெளி உள்ளது.

த்ரு'ஷ்டத்வாச்ச

மேலும், அது காணப்படுவதாலும்.

அத ஏவ ததபாவாத்பல்லவீநாம்

அதனால், அது இல்லாததால் பாலகிருஷ்ணரை நேசித்த பெண்களுக்கு அது இல்லை.

பக்த்யா ஜாநாதீதி சேந்நாபிஜ்ஞப்த்யா ஸாஹாய்யாத்

பக்தியால் அறிகிறான் எனில், இல்லை; அது அறிதலை உதவுகிறது.

ப்ராகுக்தம் ச

மேலும், முன்பே கூறப்பட்டது.

ஏதேந விகல்போऽபி ப்ரயுக்த:

இதனால், மற்றொரு விருப்பமும் எடுத்துக்காட்டப்பட்டது.

தேவபக்திரிதரஸ்மிந் ஸாஹசர்யாத்

மற்ற இடத்தில் தேவர்களை நேசிப்பது, கூடுதலாக ஏற்பட்டது.

யோகஸ்தூபயார்தமபேக்ஷணாத் ப்ரயாஜவத்

யோகம் இரு நோக்குகளுக்காகவே எனக் கருதப்படுவதால், அது முன் செய்யும் அர்ப்பணங்களைப் போல இரண்டிற்கும் உகந்தது.

கௌண்யா து ஸமாதிஸித்தி:

இரண்டாம் வழியால் மனம் ஒருமித்த நிலை அடைய முடியும்.

ஹேயா ராகத்வாதிதி சேந்நோத்தமாஸ்பதத்வாத் ஸங்கவத்

அன்பு பற்றால் விட்டு விட வேண்டும் எனில், அது மிக உயர்ந்த ஆதாரம் என்பதால், நட்பு போல விட முடியாது.

ததேவ கர்மிஜ்ஞாநயோகிப்ய ஆதிக்யஶப்தாத்

அது செயல், அறிவு, யோகம் ஆகியவற்றை விட மேலானது என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதால், உண்மையில் அவற்றை மிஞ்சுகிறது.

ப்ரஶ்நநிரூபணாப்யாமாதிக்யஸித்தே:

வினா மற்றும் தீர்மானம் மூலம் அதன் மேன்மை உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.

நைவ ஶ்ரத்தா து ஸாதாரண்யாத்

ஆனால் நம்பிக்கை எல்லோரிடமும் பொதுவாக இருப்பதால், அது தனித்தன்மை அல்ல.

தஸ்யாம் தத்த்வே சாநவஸ்தாநாத்

அதன் உண்மை நிலை நிரந்தரமில்லை என்பதாலும் கூட.

ப்ரஹ்மகாண்டம் து பக்தௌ தஸ்யாநுஜ்ஞாநாய ஸாமாந்யாத்

பிரம்மம் பற்றிய பகுதி, பக்தியில், அதன் அனுமதிக்காகவே பொதுவாக கூறப்பட்டுள்ளது.

புத்திஹேதுப்ரவ்ரு'த்திராவிஶுத்தேரவகாதவத்

அறிவின் தூய்மையால் ஏற்படும் செயல், தடைகளை நீக்கும் செயல்போல் உள்ளது.

ததங்காநாம் ச

அதன் துணை அம்சங்களும் அதுபோலவே.

தாமைஶ்வர்யபராம் காஶ்யப: பரத்வாத்

காஷ்யபர், அது எல்லாவற்றையும் தாண்டிய ஆட்சி சக்தியில் உச்சம் எனக் கருதுகிறார்.

ஆத்மைகபராம் பாதராயண:

பாதராயணர், அது ஆத்மாவில் மட்டும் உச்சம் எனக் கூறுகிறார்.

உபயபராம் ஶாண்டில்ய: ஶப்தோபபத்திப்யாம்

சாண்டில்யர், வேதவாக்கும் காரணமும் இருப்பதால், இரண்டிலும் அது உச்சம் எனக் கூறுகிறார்.

வைஷம்யாதஸித்தமிதி சேந்நாபிஜ்ஞாநவதவைஶிஷ்ட்யாத்

சமத்துவமில்லாததால் நிரூபிக்க முடியாது என்றால், அறிவில் உள்ள வேறுபாடு போலவே, அது நிரூபிக்கப்படுகிறது.

ந ச க்லிஷ்ட: பர: ஸ்யாதநந்தரம் விஶேஷாத்

துன்புறுபவர் உச்சம் ஆவார் என முடியாது, ஏனெனில் உடனே வேறுபாடு தெரிகிறது.

ஐஶ்வர்யம் ததேதி சேந்ந ஸ்வாபாவ்யாத்

ஆட்சி சக்தி தான் என்று சொன்னால், அது இயல்பாகவே இருப்பதால், அப்படி அல்ல.

அப்ரதிஷித்தம் பரைஶ்வர்யம் தத்பாவாச்ச நைவமிதரேஷாம்

தடையில்லாத உச்ச ஆட்சி சக்தி அதில் இருக்கிறது; மற்றவற்றில் அப்படி இல்லை.

ஸர்வாந்ரு'தே கிமிதி சேந்நைவம் புத்த்யாநந்த்யாத்

எல்லாம் பொய் ஏன் இல்லை என்று கேட்டால், அறிவு அளவில்லாதது என்பதால் அப்படி இல்லை.

ப்ரக்ரு'த்யந்தராலாதவைகார்யம் சித்ஸத்த்வேநாநுவர்தமாநாத்

மற்ற இயல்புகளிலிருந்து வேறுபடுவதால், அறிவு தன் சுய இயல்பில் தொடர்வதால் அதில் மாற்றம் ஏற்படாது.

தத்ப்ரதிஷ்டா க்ரு'ஹபீடவத்

அதன் ஆதாரம் வீட்டு அடித்தளம்போல் உறுதியானது.

மிதோऽபேக்ஷணாதுபயம்

இருவரும் ஒன்றோடொன்று சார்ந்திருப்பதால் இரண்டும் இருக்கின்றன.

சேத்யசிதோர்ந த்ரு'தீயம்

அறிவிப்பவன் மற்றும் அறியப்படுவது தவிர மூன்றாவது எதுவும் இல்லை.