ஶாண்டில்யபக்திஸூத்ரம்

ஸா பராநுரக்திரீஶ்வரே

அது இறைவனிடம் உண்டாகும் மிகுந்த பற்றுதான்.

தத்ஸம்ஸ்தஸ்யாம்ரு'தத்வோபதேஶாத்

அதில் நிலைபெற்றவருக்கு அமரத்துவம் உண்டு என்று உபதேசிக்கப்பட்டதால்.

ஜ்ஞாநமிதி சேந்ந த்விஷதோऽபி ஜ்ஞாநஸ்ய ததஸம்ஸ்திதே:

அது அறிவு எனில், இல்லை; பகைவர்க்கும் அறிவு இருக்கிறது, ஆனால் அதில் நிலைபெறவில்லை.

தயோபக்ஷயாச்ச

அது குறைவதாலும்.

த்வேஷப்ரதிபக்ஷபாவாத்ரஸஶப்தாச்ச ராக:

பகை எதிராக இல்லாததால், 'ருசி' என்ற சொல்லாலும் பற்றுதல் உண்டாகிறது.

ந க்ரியா க்ரு'த்யநபேக்ஷணாஜ்ஜ்ஞாநவத்

இது செயல் அல்ல, ஏனெனில் அறிவைப் போல் செய்ய வேண்டியதைப் பொருட்படுத்தாது.

அத ஏவ ஃபலாநந்த்யம்

அதனால், அதன் பலம் முடிவில்லாதது.

தத்வத: ப்ரபத்திஶப்தாச்ச ந ஜ்ஞாநமிதரப்ரபத்திவத்

அதேபோல், 'சரணாகதி' என்ற சொல்லாலும், அறிவு மற்ற சரணாகதிகளைப் போல் அல்ல.

ஸா முக்யேதராபேக்ஷிதத்வாத்

இது முதன்மையானது, ஏனெனில் மற்றவை இதற்கு சார்ந்தவை.

ப்ரகரணாச்ச

இது உரையின் சூழ்நிலையாலும்.

தர்ஶநஃபலமிதி சேந்ந தேந வ்யவதாநாத்

இது தரிசனத்தின் பலம் எனில், இல்லை; ஏனெனில் அதற்கிடையில் இடைவெளி உள்ளது.

த்ரு'ஷ்டத்வாச்ச

மேலும், அது காணப்படுவதாலும்.

அத ஏவ ததபாவாத்பல்லவீநாம்

அதனால், அது இல்லாததால் பாலகிருஷ்ணரை நேசித்த பெண்களுக்கு அது இல்லை.

பக்த்யா ஜாநாதீதி சேந்நாபிஜ்ஞப்த்யா ஸாஹாய்யாத்

பக்தியால் அறிகிறான் எனில், இல்லை; அது அறிதலை உதவுகிறது.

ப்ராகுக்தம் ச

மேலும், முன்பே கூறப்பட்டது.

ஏதேந விகல்போऽபி ப்ரயுக்த:

இதனால், மற்றொரு விருப்பமும் எடுத்துக்காட்டப்பட்டது.

தேவபக்திரிதரஸ்மிந் ஸாஹசர்யாத்

மற்ற இடத்தில் தேவர்களை நேசிப்பது, கூடுதலாக ஏற்பட்டது.

யோகஸ்தூபயார்தமபேக்ஷணாத் ப்ரயாஜவத்

யோகம் இரு நோக்குகளுக்காகவே எனக் கருதப்படுவதால், அது முன் செய்யும் அர்ப்பணங்களைப் போல இரண்டிற்கும் உகந்தது.

கௌண்யா து ஸமாதிஸித்தி:

இரண்டாம் வழியால் மனம் ஒருமித்த நிலை அடைய முடியும்.

ஹேயா ராகத்வாதிதி சேந்நோத்தமாஸ்பதத்வாத் ஸங்கவத்

அன்பு பற்றால் விட்டு விட வேண்டும் எனில், அது மிக உயர்ந்த ஆதாரம் என்பதால், நட்பு போல விட முடியாது.

ததேவ கர்மிஜ்ஞாநயோகிப்ய ஆதிக்யஶப்தாத்

அது செயல், அறிவு, யோகம் ஆகியவற்றை விட மேலானது என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதால், உண்மையில் அவற்றை மிஞ்சுகிறது.

ப்ரஶ்நநிரூபணாப்யாமாதிக்யஸித்தே:

வினா மற்றும் தீர்மானம் மூலம் அதன் மேன்மை உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.

நைவ ஶ்ரத்தா து ஸாதாரண்யாத்

ஆனால் நம்பிக்கை எல்லோரிடமும் பொதுவாக இருப்பதால், அது தனித்தன்மை அல்ல.

தஸ்யாம் தத்த்வே சாநவஸ்தாநாத்

அதன் உண்மை நிலை நிரந்தரமில்லை என்பதாலும் கூட.

ப்ரஹ்மகாண்டம் து பக்தௌ தஸ்யாநுஜ்ஞாநாய ஸாமாந்யாத்

பிரம்மம் பற்றிய பகுதி, பக்தியில், அதன் அனுமதிக்காகவே பொதுவாக கூறப்பட்டுள்ளது.

புத்திஹேதுப்ரவ்ரு'த்திராவிஶுத்தேரவகாதவத்

அறிவின் தூய்மையால் ஏற்படும் செயல், தடைகளை நீக்கும் செயல்போல் உள்ளது.

ததங்காநாம் ச

அதன் துணை அம்சங்களும் அதுபோலவே.

தாமைஶ்வர்யபராம் காஶ்யப: பரத்வாத்

காஷ்யபர், அது எல்லாவற்றையும் தாண்டிய ஆட்சி சக்தியில் உச்சம் எனக் கருதுகிறார்.

ஆத்மைகபராம் பாதராயண:

பாதராயணர், அது ஆத்மாவில் மட்டும் உச்சம் எனக் கூறுகிறார்.