ஶாண்டில்யபக்திஸூத்ரம்

सा परानुरक्तिरीश्वरे

அது இறைவனிடம் உண்டாகும் மிகுந்த பற்றுதான்.

तत्संस्थस्यामृतत्वोपदेशात्

அதில் நிலைபெற்றவருக்கு அமரத்துவம் உண்டு என்று உபதேசிக்கப்பட்டதால்.

ज्ञानमिति चेन्न द्विषतोऽपि ज्ञानस्य तदसंस्थिते:

அது அறிவு எனில், இல்லை; பகைவர்க்கும் அறிவு இருக்கிறது, ஆனால் அதில் நிலைபெறவில்லை.

तयोपक्षयाच्च

அது குறைவதாலும்.

द्वेषप्रतिपक्षभावाद्रसशब्दाच्च राग:

பகை எதிராக இல்லாததால், 'ருசி' என்ற சொல்லாலும் பற்றுதல் உண்டாகிறது.

न क्रिया कृत्यनपेक्षणाज्ज्ञानवत्

இது செயல் அல்ல, ஏனெனில் அறிவைப் போல் செய்ய வேண்டியதைப் பொருட்படுத்தாது.

अत एव फ़लानन्त्यम्

அதனால், அதன் பலம் முடிவில்லாதது.

तद्वत: प्रपत्तिशब्दाच्च न ज्ञानमितरप्रपत्तिवत्

அதேபோல், 'சரணாகதி' என்ற சொல்லாலும், அறிவு மற்ற சரணாகதிகளைப் போல் அல்ல.

सा मुख्येतरापेक्षितत्वात्

இது முதன்மையானது, ஏனெனில் மற்றவை இதற்கு சார்ந்தவை.

प्रकरणाच्च

இது உரையின் சூழ்நிலையாலும்.

दर्शनफ़लमिति चेन्न तेन व्यवधानात्

இது தரிசனத்தின் பலம் எனில், இல்லை; ஏனெனில் அதற்கிடையில் இடைவெளி உள்ளது.

दृष्टत्वाच्च

மேலும், அது காணப்படுவதாலும்.

अत एव तदभावाद्बल्लवीनाम्

அதனால், அது இல்லாததால் பாலகிருஷ்ணரை நேசித்த பெண்களுக்கு அது இல்லை.

भक्त्या जानातीति चेन्नाभिज्ञप्त्या साहाय्यात्

பக்தியால் அறிகிறான் எனில், இல்லை; அது அறிதலை உதவுகிறது.

प्रागुक्तं च

மேலும், முன்பே கூறப்பட்டது.

एतेन विकल्पोऽपि प्रयुक्त:

இதனால், மற்றொரு விருப்பமும் எடுத்துக்காட்டப்பட்டது.

देवभक्तिरितरस्मिन् साहचर्यात्

மற்ற இடத்தில் தேவர்களை நேசிப்பது, கூடுதலாக ஏற்பட்டது.

योगस्तूभयार्थमपेक्षणात् प्रयाजवत्

யோகம் இரு நோக்குகளுக்காகவே எனக் கருதப்படுவதால், அது முன் செய்யும் அர்ப்பணங்களைப் போல இரண்டிற்கும் உகந்தது.

गौण्या तु समाधिसिद्धि:

இரண்டாம் வழியால் மனம் ஒருமித்த நிலை அடைய முடியும்.

हेया रागत्वादिति चेन्नोत्तमास्पदत्वात् सङ्गवत्

அன்பு பற்றால் விட்டு விட வேண்டும் எனில், அது மிக உயர்ந்த ஆதாரம் என்பதால், நட்பு போல விட முடியாது.

तदेव कर्मिज्ञानयोगिभ्य आधिक्यशब्दात्

அது செயல், அறிவு, யோகம் ஆகியவற்றை விட மேலானது என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதால், உண்மையில் அவற்றை மிஞ்சுகிறது.

प्रश्ननिरूपणाभ्यामाधिक्यसिद्धे:

வினா மற்றும் தீர்மானம் மூலம் அதன் மேன்மை உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.

नैव श्रद्धा तु साधारण्यात्

ஆனால் நம்பிக்கை எல்லோரிடமும் பொதுவாக இருப்பதால், அது தனித்தன்மை அல்ல.

तस्यां तत्त्वे चानवस्थानात्

அதன் உண்மை நிலை நிரந்தரமில்லை என்பதாலும் கூட.

ब्रह्मकाण्डं तु भक्तौ तस्यानुज्ञानाय सामान्यात्

பிரம்மம் பற்றிய பகுதி, பக்தியில், அதன் அனுமதிக்காகவே பொதுவாக கூறப்பட்டுள்ளது.

बुद्धिहेतुप्रवृत्तिराविशुद्धेरवघातवत्

அறிவின் தூய்மையால் ஏற்படும் செயல், தடைகளை நீக்கும் செயல்போல் உள்ளது.

तदङ्गानां च

அதன் துணை அம்சங்களும் அதுபோலவே.

तामैश्वर्यपरां काश्यप: परत्वात्

காஷ்யபர், அது எல்லாவற்றையும் தாண்டிய ஆட்சி சக்தியில் உச்சம் எனக் கருதுகிறார்.

आत्मैकपरां बादरायण:

பாதராயணர், அது ஆத்மாவில் மட்டும் உச்சம் எனக் கூறுகிறார்.