शाण्डिल्यभक्तिसूत्रम्

अत्राङ्गप्रयोगाणां यथाकालसम्भवो गृहादिवत्

ईश्वरतुष्टेरेकोऽपि बली

अबन्धोऽर्पणस्य मुखम्

ध्याननियमस्तु दृष्टसौकर्यात्

तद्यजि: पूजयामितरेषां नैवम्

पादोदकं तु पाद्यमव्याप्ते:

स्वयमर्पितं ग्राह्यमविशेषात्

निमित्तगुणाव्यपेक्षणादपरधेषु व्यवस्था

पत्रादेर्दानमत्यथा हि वैशिष्ट्यम्

सुकृतजत्वात् परहेतुभावाच्च क्रियासु श्रेयस्य:

गौणं त्रैविध्यमितरेण स्तुत्यर्थत्वात् साहचर्यम्

बहिरन्तरस्थमुभयमवेष्टिसववत्

स्मृतिकीर्त्यो: कथादेश्चार्तौ प्रायश्चित्तभावात्

भूयसामननुष्ठितिरिति चेदाप्रयाणमुपसंहारान्महत्स्वपि

लब्ध्वपि भक्ताधिकारे महत्क्षेपकमपरसर्वहानात्

तत्स्थानत्वादनन्यधर्म: खले बालीवत्

आनिन्द्ययोन्यधिक्रियते पारम्पर्यात् सामान्यवत्

अतो ह्यविपक्वभावानामपि तल्लोके

क्रमैकगत्युपपत्तेस्तु

उत्क्रान्तिस्मृतिवाक्यशेषाच्च

महापातकिनां त्वार्तौ

सैकान्तभावो गीतार्थप्रत्यभिज्ञानात्

परां कृत्वैव सर्वेषां तथा ह्याह

भजनीयेनाद्वितीयमिदं कृत्स्नस्य तत्स्वरूपत्वात्

तच्छक्तिर्माया जडसामान्यात्

व्यापकत्वाद्व्याप्यानाम्

न प्राणिबुद्धिभ्योऽसम्भवात्

निर्मायोच्चावचं श्रुतीश्च निर्मिमीते पितृवत्

मिश्रोपदेशान्नेति चेन्न स्वल्पत्वात्