शाण्डिल्यभक्तिसूत्रम्

तदेव कर्मिज्ञानयोगिभ्य आधिक्यशब्दात्

प्रश्ननिरूपणाभ्यामाधिक्यसिद्धे:

नैव श्रद्धा तु साधारण्यात्

तस्यां तत्त्वे चानवस्थानात्

ब्रह्मकाण्डं तु भक्तौ तस्यानुज्ञानाय सामान्यात्

बुद्धिहेतुप्रवृत्तिराविशुद्धेरवघातवत्

तदङ्गानां च

तामैश्वर्यपरां काश्यप: परत्वात्

आत्मैकपरां बादरायण:

उभयपरां शाण्डिल्य: शब्दोपपत्तिभ्याम्

वैषम्यादसिद्धमिति चेन्नाभिज्ञानवदवैशिष्ट्यात्

न च क्लिष्ट: पर: स्यादनन्तरं विशेषात्

ऐश्वर्यं तथेति चेन्न स्वाभाव्यात्

अप्रतिषिद्धं परैश्वर्यं तद्भावाच्च नैवमितरेषाम्

सर्वानृते किमिति चेन्नैवं बुद्ध्यानन्त्यात्

प्रकृत्यन्तरालादवैकार्यं चित्सत्त्वेनानुवर्तमानात्

तत्प्रतिष्ठा गृहपीठवत्

मिथोऽपेक्षणादुभयम्

चेत्यचितोर्न तृतीयम्

युक्तौ च सम्परायात्

शक्तित्वान्नानृतं वेद्यम्

तत्परिशुद्धिश्च गम्या लोकवल्लिङ्गेभ्य:

सम्मानबहुमानप्रीतिविरहेतरविचिकित्सामहिमख्यातितदर्थप्राणस्थानतदीयतासर्वतद् भावा प्रातिकूल्यादीनि च स्मरणेभ्यो बाहुल्यात्

द्वेषादयस्तु नैवम्

यद्वाक्यशेषात् प्रादुर्भावेष्वपि सा

जन्मकर्मविदश्चाजन्मशब्दात्

तच्च दिव्यं स्वशक्तिमात्रोद्भवात्

मुख्यं तस्य हि कारुण्यम्

प्राणित्वान्न विभूतिषु