शाण्डिल्यभक्तिसूत्रम्

सा परानुरक्तिरीश्वरे

तत्संस्थस्यामृतत्वोपदेशात्

ज्ञानमिति चेन्न द्विषतोऽपि ज्ञानस्य तदसंस्थिते:

तयोपक्षयाच्च

द्वेषप्रतिपक्षभावाद्रसशब्दाच्च राग:

न क्रिया कृत्यनपेक्षणाज्ज्ञानवत्

अत एव फ़लानन्त्यम्

तद्वत: प्रपत्तिशब्दाच्च न ज्ञानमितरप्रपत्तिवत्

सा मुख्येतरापेक्षितत्वात्

प्रकरणाच्च

दर्शनफ़लमिति चेन्न तेन व्यवधानात्

दृष्टत्वाच्च

अत एव तदभावाद्बल्लवीनाम्

भक्त्या जानातीति चेन्नाभिज्ञप्त्या साहाय्यात्

प्रागुक्तं च

एतेन विकल्पोऽपि प्रयुक्त:

देवभक्तिरितरस्मिन् साहचर्यात्

योगस्तूभयार्थमपेक्षणात् प्रयाजवत्

गौण्या तु समाधिसिद्धि:

हेया रागत्वादिति चेन्नोत्तमास्पदत्वात् सङ्गवत्

तदेव कर्मिज्ञानयोगिभ्य आधिक्यशब्दात्

प्रश्ननिरूपणाभ्यामाधिक्यसिद्धे:

नैव श्रद्धा तु साधारण्यात्

तस्यां तत्त्वे चानवस्थानात्

ब्रह्मकाण्डं तु भक्तौ तस्यानुज्ञानाय सामान्यात्

बुद्धिहेतुप्रवृत्तिराविशुद्धेरवघातवत्

तदङ्गानां च

तामैश्वर्यपरां काश्यप: परत्वात्

आत्मैकपरां बादरायण: