बादरायणः एवमाह—एतस्मात् एव फलम् संभवति, यतः तद् दृश्यते। यथा पृथक्करणे अपि, लयः अपि तथैव दृश्यते। सा एकता नानात्वस्य एकता नास्ति, यतः उपाधिकल्पितसंबन्धस्य उपशमः भवति, सूर्यवत्। यदि पृथक् इति उच्यते, तर्हि न एवं, यतः अन्येन सह सम्बन्धः नास्ति, दीपवत्। किन्तु तद् विकारभाज् न भवति, यतः विकाराः करणानां भवन्ति। एकनिष्ठया चेतसा तस्मिन् एव स्थितिः जायते, चेतसः लये च सम्पूर्णतया एव। अन्येषां तु दीर्घमायुः अस्ति, किन्तु हानिः अपि, यतः आधारः न दृढः। एतेषां संसृतिः भक्त्यभावात्, न तु अज्ञानात्, कारणस्य असिद्धत्वात्। एतेषां तु त्रिणेत्रत्वम् अस्ति, शब्दलिङ्गार्थभेदात्, रुद्रवत्। प्रादुर्भावः च तिरोभावः च विकाराः एव, कर्मफलसंयोगात् उत्पद्येते।