शाण्डिल्यभक्तिसूत्रम्

शास्त्रवाक्येषु गमनस्मरणयोः शेषभावात् एवं यथाऽन्येषु महान् पापिनः क्लेशे पतन्ति। गीताार्थबोधात् एव विशिष्टं पदं प्राप्यते। सर्वेषां तस्य सर्वोत्तमत्वं स्थाप्यते, यथा शास्त्रे उक्तम्। एष एव अद्वैतः सर्वस्वरूपः, पूजनीयः, यतः सः सर्वस्य सत्यम्। तस्य शक्तिः मायैव, सामान्यजडत्वात्। सः व्याप्यव्यम् व्याप्नोति। जीवबुद्धिभ्यः न उत्पद्यते, तस्य असंभवात्। सः मायाशून्यः, पितरिव, उच्चनीचशास्त्राणि सृजति। यदि शिक्षायाः मिश्रत्वं कथ्यते, तद् नास्ति, अल्पत्वात्। बादरायणः वदति, तस्मात् फलम् दृश्यते। वियोगे अपि, लयः तत्र दृश्यते। तदैकत्वं न विविधैकत्वम्, उपाधिसंयोगस्य निरोधात्, सूर्यस्य यथा। यदि पृथक्त्वं कथ्यते, तद् नास्ति, अन्येन असंबन्धात्, दीपानां यथा। तद् न विकार्यते, विकाराः साधनस्य एव। एकनिष्ठया मनः तत्र स्थिरं भवति, मनोलयात् पूर्णं स्यात्। अन्येषां दीर्घमायुः, परन्तु हानिः, अधिष्ठानाभावात्। तेषां पुनः, अननिष्ठया संसृतिः, न अज्ञानात्, कारणाभावात्। तेषां त्रीणि चक्षूंषि, शब्दचिह्नार्थभेदात्, रुद्रस्य यथा। प्रकट्यछादनं विकारौ, कर्मफलसंयोगात् उत्पन्नौ।