ਯੁਕ੍ਤੌ ਚ ਸਮ੍ਪਰਾਯਾਤ੍
ਜੋੜ ਵਿੱਚ, ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨृਤਂ ਵੇਦ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਗਮ੍ਯਾ ਲੋਕਵਲ੍ਲਿਙ੍ਗੇਭ੍ਯ:
ਉਸ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਸੰਸਾਰਕ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਮਾਨਬਹੁਮਾਨਪ੍ਰੀਤਿਵਿਰਹੇਤਰਵਿਚਿਕਿਤ੍ਸਾਮਹਿਮਖ੍ਯਾਤਿਤਦਰ੍ਥਪ੍ਰਾਣਸ੍ਥਾਨਤਦੀਯਤਾਸਰ੍ਵਤਦ੍ ਭਾਵਾ ਪ੍ਰਾਤਿਕੂਲ੍ਯਾਦੀਨਿ ਚ ਸ੍ਮਰਣੇਭ੍ਯੋ ਬਾਹੁਲ੍ਯਾਤ੍
ਆਦਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਪਿਆਰ, ਵੈਰ ਦੀ ਅਣਹੋਣੀ, ਸ਼ੱਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਕਸਦ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਭਗਤੀ, ਭੇਟ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ, ਵਿਰੋਧ ਆਦਿ ਵੀ, ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵੇषਾਦਯਸ੍ਤੁ ਨੈਵਮ੍
ਪਰ ਨਫ਼ਰਤ ਆਦਿ ਐਸਾ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਵਾਕ੍ਯਸ਼ੇषਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੇष੍ਵਪਿ ਸਾ
ਵਾਕ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਕਰ੍ਮਵਿਦਸ਼੍ਚਾਜਨ੍ਮਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍
ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, 'ਅਜਨਮ' ਸ਼ਬਦ ਕਰਕੇ।
ਤਚ੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਾਤ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ।
ਮੁਖ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਦਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਿਤ੍ਵਾਨ੍ਨ ਵਿਭੂਤਿषੁ
ਜੀਵਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਗਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਦ੍ਯੂਤਰਾਜਸੇਵਯੋ: ਪ੍ਰਤਿषੇਧਾਚ੍ਚ
ਜੂਏ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਕਰਕੇ।
ਵਾਸੁਦੇਵੇऽਪੀਤਿ ਚੇਨ੍ਨਾਕਰਮਾਤ੍ਰਤ੍ਵਾਤ੍
ਜੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਕਰਮਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਨਾਚ੍ਚ
ਪਛਾਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ।
ਵृष੍ਣਿषੁ ਸ਼੍ਰੈष੍ਠ੍ਯੇਨ ਤਤ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਕਰਕੇ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧੇषੁ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਜਨੋਪਸਂਹਾਰਾਦ੍ਗੌਣ੍ਯਾ ਪਰਾਯੈਤਦ੍ਧੇਤੁਤ੍ਵਾਤ੍
ਭਗਤੀ, ਭਜਨ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਰਾਗਾਰ੍ਥਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸਾਹਚਰ੍ਯਾਚ੍ਚੇਤਰੇषਾਮ੍
ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ, ਰਾਗ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ ਕਰਕੇ।
ਅਨ੍ਤਰਾਲੇ ਤੁ ਸ਼ੇषਾ: ਸ੍ਯੁਰੁਪਾਸ੍ਯਾਦੌ ਚ ਕਾਣ੍ਡਤ੍ਵਾਤ੍
ਪਰ, ਬਾਕੀ ਵਿਚਲੇ ਮਧਯਮ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੰਸ਼ਕ ਹਨ।
ਤਾਭ੍ਯ: ਪਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਮੁਪਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਸੁ ਪ੍ਰਧਾਨਯੋਗਾਤ੍ ਫ਼ਲਾਧਿਕ੍ਯਮੇਕੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਮੁੱਖ ਜੋੜ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਮ੍ਨੇਤਿ ਜੈਮਿਨਿ: ਸਮ੍ਭਵਾਤ੍
ਜੈਮਿਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ,' ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਙ੍ਗਪ੍ਰਯੋਗਾਣਾਂ ਯਥਾਕਾਲਸਮ੍ਭਵੋ ਗृਹਾਦਿਵਤ੍
ਇੱਥੇ, ਸਹਾਇਕ ਕਰਮ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਆਦਿ ਵਿਚ।
ਈਸ਼੍ਵਰਤੁष੍ਟੇਰੇਕੋऽਪਿ ਬਲੀ
ਇੱਕ ਵੀ ਕਰਮ, ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਬਨ੍ਧੋऽਰ੍ਪਣਸ੍ਯ ਮੁਖਮ੍
ਅਰਪਣ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਦਰਵਾਜਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਨਿਯਮਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟਸੌਕਰ੍ਯਾਤ੍
ਧਿਆਨ ਦਾ ਨਿਯਮ, ਸਪਸ਼ਟ ਸੁਵਿਧਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।
ਤਦ੍ਯਜਿ: ਪੂਜਯਾਮਿਤਰੇषਾਂ ਨੈਵਮ੍
ਉਸ ਯਜਨ ਲਈ, ਪੂਜਾ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਾਦੋਦਕਂ ਤੁ ਪਾਦ੍ਯਮਵ੍ਯਾਪ੍ਤੇ:
ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਜਦੋਂ ਪੂਜਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਪਾਦਯ ਪਾਣੀ ਹੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਮਰ੍ਪਿਤਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍
ਜੋ ਆਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਹੈ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤਗੁਣਾਵ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼ਣਾਦਪਰਧੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ
ਗਲਤੀ ਆਉਣ ਤੇ, ਕਾਰਨ ਤੇ ਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ ਨਿਰਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਤ੍ਰਾਦੇਰ੍ਦਾਨਮਤ੍ਯਥਾ ਹਿ ਵੈਸ਼ਿष੍ਟ੍ਯਮ੍
ਪੱਤਿਆਂ ਆਦਿ ਦਾ ਦਾਨ, ਜੇ ਨਿਯਮਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।