ਪ੍ਰਕਰਣਾਚ੍ਚ
ਅਤੇ ਮੂਲ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਫ਼ਲਮਿਤਿ ਚੇਨ੍ਨ ਤੇਨ ਵ੍ਯਵਧਾਨਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਕਹੇ ਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਚਕਾਰ ਵਕਫਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟਤ੍ਵਾਚ੍ਚ
ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ ਏਵ ਤਦਭਾਵਾਦ੍ਬਲ੍ਲਵੀਨਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗਵਾਲਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਾਨਾਤੀਤਿ ਚੇਨ੍ਨਾਭਿਜ੍ਞਪ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾਹਾਯ੍ਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਕਹੇ ਕਿ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਪਛਾਣ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਂ ਚ
ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਏਤੇਨ ਵਿਕਲ੍ਪੋऽਪਿ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤ:
ਇਸ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਵਿਕਲਪ ਵੀ ਸਮਝਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਭਕ੍ਤਿਰਿਤਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਾਹਚਰ੍ਯਾਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਹੋਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯੋਗਸ੍ਤੂਭਯਾਰ੍ਥਮਪੇਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਾਜਵਤ੍
ਯੋਗ ਦੋਵੇਂ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਵ-ਹਵਨ।
ਗੌਣ੍ਯਾ ਤੁ ਸਮਾਧਿਸਿਦ੍ਧਿ:
ਪਰ ਦੂਜੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੇਯਾ ਰਾਗਤ੍ਵਾਦਿਤਿ ਚੇਨ੍ਨੋਤ੍ਤਮਾਸ੍ਪਦਤ੍ਵਾਤ੍ ਸਙ੍ਗਵਤ੍
ਜੇ ਕਹੋ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਵਟ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਗਤ।
ਤਦੇਵ ਕਰ੍ਮਿਜ੍ਞਾਨਯੋਗਿਭ੍ਯ ਆਧਿਕ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, 'ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ' ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਨਿਰੂਪਣਾਭ੍ਯਾਮਾਧਿਕ੍ਯਸਿਦ੍ਧੇ:
ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਿਰਣੈ ਰਾਹੀਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਸਾਬਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਤੁ ਸਾਧਾਰਣ੍ਯਾਤ੍
ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਲਈ ਆਮ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਚਾਨਵਸ੍ਥਾਨਾਤ੍
ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਅਸਲਤਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਣ੍ਡਂ ਤੁ ਭਕ੍ਤੌ ਤਸ੍ਯਾਨੁਜ੍ਞਾਨਾਯ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾਤ੍
ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਨ ਵਾਲਾ ਭਾਗ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲਈ, ਆਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਹੇਤੁਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰਾਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਰਵਘਾਤਵਤ੍
ਸੁੱਧਤਾ ਕਰਕੇ, ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕਿਰਿਆ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਤਦਙ੍ਗਾਨਾਂ ਚ
ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਰਸਤੇ ਵੀ।
ਤਾਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪਰਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪ: ਪਰਤ੍ਵਾਤ੍
ਕਾਸ਼ਯਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮੈਕਪਰਾਂ ਬਾਦਰਾਯਣ:
ਬਾਦਰਾਯਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਤਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਉਭਯਪਰਾਂ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲ੍ਯ: ਸ਼ਬ੍ਦੋਪਪਤ੍ਤਿਭ੍ਯਾਮ੍
ਸ਼ਾਂਡਿਲਯਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ।
ਵੈषਮ੍ਯਾਦਸਿਦ੍ਧਮਿਤਿ ਚੇਨ੍ਨਾਭਿਜ੍ਞਾਨਵਦਵੈਸ਼ਿष੍ਟ੍ਯਾਤ੍
ਜੇ ਕਹੋ ਕਿ ਅਸਮਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ।
ਨ ਚ ਕ੍ਲਿष੍ਟ: ਪਰ: ਸ੍ਯਾਦਨਨ੍ਤਰਂ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍
ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤਥੇਤਿ ਚੇਨ੍ਨ ਸ੍ਵਾਭਾਵ੍ਯਾਤ੍
ਜੇ ਕਹੋ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਤਿषਿਦ੍ਧਂ ਪਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤਦ੍ਭਾਵਾਚ੍ਚ ਨੈਵਮਿਤਰੇषਾਮ੍
ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਉਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਕਰਕੇ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਾਨृਤੇ ਕਿਮਿਤਿ ਚੇਨ੍ਨੈਵਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਨਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍
ਜੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਸਭ ਝੂਠ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੁੱਧੀ ਬੇਅੰਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਨ੍ਤਰਾਲਾਦਵੈਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨਾਨੁਵਰ੍ਤਮਾਨਾਤ੍
ਹੋਰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਚਿੱਤ ਆਪਣੀ ਸਤਤਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਗृਹਪੀਠਵਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਘਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਮਿਥੋऽਪੇਕ੍ਸ਼ਣਾਦੁਭਯਮ੍
ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਚੇਤ੍ਯਚਿਤੋਰ੍ਨ ਤृਤੀਯਮ੍
ਜੋ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਤੀਜਾ ਨਹੀਂ।