ଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯଭକ୍ତିସୂତ୍ରମ୍

ଵ୍ଯୁତ୍କ୍ରମାଦପ୍ଯଯସ୍ତଥା ଦୃଷ୍ଟମ୍

ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଗଳିଯିବା ଏଭଳି ଦେଖାଯାଏ।

ତଦୈକ୍ଯଂ ନାନାତ୍ଵୈକତ୍ଵମୁପାଧିଯୋଗହାନାଦାଦିତ୍ଯଵତ୍

ସେଠାରେ ଏକତା ଅନେକତାର ଏକତା ନୁହେଁ, କାରଣ ସୀମିତତା ଯୋଗ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।

ପୃଥଗିତି ଚେନ୍ନ ପରେଣାସମ୍ବନ୍ଧାତ୍ ପ୍ରକାଶାନାମ୍

ଯଦି କୁହାଯାଏ ଏହା ଅଲଗା, ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଅନ୍ୟ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ, ଆଲୋକ ପରି।

ନ ଵିକାରିଣସ୍ତୁ କରଣଵିକାରାତ୍

କିନ୍ତୁ ଏହା ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ନୁହେଁ, କାରଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ କେବଳ ଉପକରଣରେ ହୁଏ।

ଅନନ୍ଯଭକ୍ତ୍ଯା ତଦ୍ବୁଦ୍ଧିର୍ବୁଦ୍ଧିଲଯାଦତ୍ଯନ୍ତମ୍

ଏକମାତ୍ର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମନ ତାହାରେ ଲଗି ରହେ, ଏବଂ ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହା ହୁଏ।

ଆଯୁଶ୍ଚିରମିତରେଷାଂ ତୁ ହାନିରନାସ୍ପଦତ୍ଵାତ୍

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆୟୁ ଦୀର୍ଘ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, କାରଣ ଦୃଢ଼ ଆଧାର ନାହିଁ।

ସଂସୃତିରେଷାମଭକ୍ତି: ସ୍ଯାନ୍ନାଜ୍ଞାନାତ୍ କାରଣାସିଦ୍ଧେ:

ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଭକ୍ତି ନଥିବାରୁ ହୁଏ, ଅଜ୍ଞାନରୁ ନୁହେଁ, କାରଣ କାରଣ ସ୍ଥିର ହୋଇନାହିଁ।

ତ୍ରୀଣ୍ଯେଷାଂ ନେତ୍ରାଣି ଶବ୍ଦଲିଙ୍ଗାକ୍ଷଭେଦାଦ୍ରୁଦ୍ରଵତ୍

ଏମାନଙ୍କ ପାଖରେ ତିନୋଟି ଆଖି ଅଛି, ଶବ୍ଦ, ଚିହ୍ନ ଓ ଅର୍ଥର ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି।

ଆଵିସ୍ତିରୋଭାଵା ଵିକାରା: ସ୍ଯୁ: କ୍ରିଯାଫ଼ଲସଂଯୋଗାତ୍

ପ୍ରକାଶ ଓ ଗୁପ୍ତି ହେଉଛି ପରିବର୍ତ୍ତନ, କାରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାହାର ଫଳ ମିଶିଥିବାରୁ।