ଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯଭକ୍ତିସୂତ୍ରମ୍

ଵୈଷମ୍ଯାଦସିଦ୍ଧମିତି ଚେନ୍ନାଭିଜ୍ଞାନଵଦଵୈଶିଷ୍ଟ୍ଯାତ୍

ଯଦି କୁହାଯାଏ, 'ଏହା ଅସମତା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧ ନୁହେଁ', ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, ଜ୍ଞାନରେ ଯେପରି ଭିନ୍ନତା ଅଛି।

ନ ଚ କ୍ଲିଷ୍ଟ: ପର: ସ୍ଯାଦନନ୍ତରଂ ଵିଶେଷାତ୍

ଯେଉଁ ଦୁଃଖିତ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହେବେ ନାହିଁ, କାରଣ ପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭିନ୍ନତା ଅଛି।

ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ତଥେତି ଚେନ୍ନ ସ୍ଵାଭାଵ୍ଯାତ୍

ଯଦି କୁହାଯାଏ, 'ଏହା ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଅଟୁଟ', ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ସ୍ୱଭାବଜ।

ଅପ୍ରତିଷିଦ୍ଧଂ ପରୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ତଦ୍ଭାଵାଚ୍ଚ ନୈଵମିତରେଷାମ୍

ଅପରିହତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଏହାରେ ଅଛି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏହା ନାହିଁ।

ସର୍ଵାନୃତେ କିମିତି ଚେନ୍ନୈଵଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାନନ୍ତ୍ଯାତ୍

ଯଦି ପଚାରାଯାଏ, 'ସମସ୍ତ ମିଥ୍ୟା କାହିଁକି ନୁହେଁ?', ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ବୁଦ୍ଧିର ଅନନ୍ତତା ଅଛି।

ପ୍ରକୃତ୍ଯନ୍ତରାଲାଦଵୈକାର୍ଯଂ ଚିତ୍ସତ୍ତ୍ଵେନାନୁଵର୍ତମାନାତ୍

ଅନ୍ୟ ଜାତିରୁ ଭିନ୍ନ ଥିବାରୁ, ଚେତନା ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ରହିଥାଏ, ତେଣୁ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏନା।

ତତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଗୃହପୀଠଵତ୍

ତାହାର ଆଧାର ଘରର ଭିତି ପରି।

ମିଥୋଽପେକ୍ଷଣାଦୁଭଯମ୍

ପରସ୍ପର ନିର୍ଭରତା ଦ୍ୱାରା, ଦୁହିଁ ଅଛନ୍ତି।

ଚେତ୍ଯଚିତୋର୍ନ ତୃତୀଯମ୍

ଜଣାଇବା ଓ ଯାହାକୁ ଜଣାଯାଏ, ଏହି ଦୁଇଠାରୁ ଅଲଗା ତୃତୀୟ କିଛି ନାହିଁ।

ଯୁକ୍ତୌ ଚ ସମ୍ପରାଯାତ୍

ଏବଂ ଏକତାରେ, ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା।

ଶକ୍ତିତ୍ଵାନ୍ନାନୃତଂ ଵେଦ୍ଯମ୍

ତାହାର ଶକ୍ତି ଥିବାରୁ, ଯାହା ଜଣାଯାଏ ତାହା ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ।

ତତ୍ପରିଶୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଗମ୍ଯା ଲୋକଵଲ୍ଲିଙ୍ଗେଭ୍ଯ:

ତାହାର ପବିତ୍ରତା ସାଧାରଣ ଲୋକର ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ବୁଝାଯାଏ।

ସମ୍ମାନବହୁମାନପ୍ରୀତିଵିରହେତରଵିଚିକିତ୍ସାମହିମଖ୍ଯାତିତଦର୍ଥପ୍ରାଣସ୍ଥାନତଦୀଯତାସର୍ଵତଦ୍ ଭାଵା ପ୍ରାତିକୂଲ୍ଯାଦୀନି ଚ ସ୍ମରଣେଭ୍ଯୋ ବାହୁଲ୍ଯାତ୍

ମାନ, ସମ୍ମାନ, ସ୍ନେହ, ଶତୃତା ଅଭାବ, ସନ୍ଦେହ, କୀର୍ତି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ଭକ୍ତି, ଅର୍ପଣ, ଏବଂ ଏପରି ସମସ୍ତ ଭାବ, ତଥା ବିପକ୍ଷତା ଓ ଏହା ଭଳି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଭାବ, ସ୍ମରଣରେ ବାହୁଳ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ।

ଦ୍ଵେଷାଦଯସ୍ତୁ ନୈଵମ୍

କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଏହା ଭଳି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଏପରି ନୁହେଁ।

ଯଦ୍ଵାକ୍ଯଶେଷାତ୍ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵେଷ୍ଵପି ସା

ବାକ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରକାଶ ହେବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହୁଏ।

ଜନ୍ମକର୍ମଵିଦଶ୍ଚାଜନ୍ମଶବ୍ଦାତ୍

ଜନ୍ମ ଓ କର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, 'ଅଜନ୍ମ' ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା।

ତଚ୍ଚ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ଵଶକ୍ତିମାତ୍ରୋଦ୍ଭଵାତ୍

ଏହା ଦିବ୍ୟ, କେବଳ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ।

ମୁଖ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ହି କାରୁଣ୍ଯମ୍

ତାହାର ପ୍ରଧାନ ଗୁଣ ହେଉଛି କରୁଣା।

ପ୍ରାଣିତ୍ଵାନ୍ନ ଵିଭୂତିଷୁ

ଏହା ଜୀବନ୍ତ ଥିବାରୁ, ବିଭୂତିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ନୁହେଁ।

ଦ୍ଯୂତରାଜସେଵଯୋ: ପ୍ରତିଷେଧାଚ୍ଚ

ଜୁଆ ଓ ରାଜାଙ୍କ ସେବାକୁ ନିଷେଧ କରାଯାଇଛି।

ଵାସୁଦେଵେଽପୀତି ଚେନ୍ନାକରମାତ୍ରତ୍ଵାତ୍

ଯଦି କୁହାଯାଏ ଯେ ଏହା ବାସୁଦେବ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ତେବେ ଏହା କେବଳ କାର୍ଯ୍ୟହୀନତା।

ପ୍ରତ୍ଯଭିଜ୍ଞାନାଚ୍ଚ

ପରିଚୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।

ଵୃଷ୍ଣିଷୁ ଶ୍ରୈଷ୍ଠ୍ଯେନ ତତ୍

ବୃଷ୍ଣିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦ୍ୱାରା।

ଏଵଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧେଷୁ ଚ

ଏଭଳି ସ୍ଥିର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମାନେ ମଧ୍ୟରେ,

ଭକ୍ତ୍ଯା ଭଜନୋପସଂହାରାଦ୍ଗୌଣ୍ଯା ପରାଯୈତଦ୍ଧେତୁତ୍ଵାତ୍

ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭଜନର ସମାପ୍ତି ହେଉଥିବାରୁ, ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପରେ ଗୌଣ ଓ ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି।

ରାଗାର୍ଥପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିସାହଚର୍ଯାଚ୍ଚେତରେଷାମ୍

ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ, ରାଗ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ଉଲ୍ଲେଖ ସହିତ ସଂଯୋଗ ଥିବାରୁ।

ଅନ୍ତରାଲେ ତୁ ଶେଷା: ସ୍ଯୁରୁପାସ୍ଯାଦୌ ଚ କାଣ୍ଡତ୍ଵାତ୍

ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ; ଏବଂ ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରେ, ଅଂଶିକ ହେବାରୁ।

ତାଭ୍ଯ: ପାଵିତ୍ର୍ଯମୁପକ୍ରମାତ୍

ଏମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭରେ ପବିତ୍ରତା ଆସେ।

ତାସୁ ପ୍ରଧାନଯୋଗାତ୍ ଫ଼ଲାଧିକ୍ଯମେକେ

ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଖ୍ୟ ସଂଯୋଗ ଥିବାରୁ କିଛି ଅଧିକ ଫଳ ଦେଖାନ୍ତି।