ଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯଭକ୍ତିସୂତ୍ରମ୍

ତଦେଵ କର୍ମିଜ୍ଞାନଯୋଗିଭ୍ଯ ଆଧିକ୍ଯଶବ୍ଦାତ୍

ଏହି ଶବ୍ଦର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଥିରେ ସ୍ରେଷ୍ଠତା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଏହା କର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗରେ ଲିନ ଥିବାମାନେଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।

ପ୍ରଶ୍ନନିରୂପଣାଭ୍ଯାମାଧିକ୍ଯସିଦ୍ଧେ:

ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଦ୍ୱାରା ଏହାର ସ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ।

ନୈଵ ଶ୍ରଦ୍ଧା ତୁ ସାଧାରଣ୍ଯାତ୍

କିନ୍ତୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ସାଧାରଣ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଥାଏ।

ତସ୍ଯାଂ ତତ୍ତ୍ଵେ ଚାନଵସ୍ଥାନାତ୍

ଏହାର ସତ୍ୟତାରେ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ଅବସ୍ଥା ନାହିଁ।

ବ୍ରହ୍ମକାଣ୍ଡଂ ତୁ ଭକ୍ତୌ ତସ୍ଯାନୁଜ୍ଞାନାଯ ସାମାନ୍ଯାତ୍

ବ୍ରହ୍ମ ବିଷୟକ ଅଂଶ ଭକ୍ତିରେ, ଏହାର ସାଧାରଣତା ଦ୍ୱାରା ଅନୁମତି ପାଇଁ।

ବୁଦ୍ଧିହେତୁପ୍ରଵୃତ୍ତିରାଵିଶୁଦ୍ଧେରଵଘାତଵତ୍

ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଶୁଦ୍ଧତା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଅବରୋଧ ଦୂର କରିବା ପରି।

ତଦଙ୍ଗାନାଂ ଚ

ଏହାର ସହାୟ ଉପାୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ।

ତାମୈଶ୍ଵର୍ଯପରାଂ କାଶ୍ଯପ: ପରତ୍ଵାତ୍

କାଶ୍ୟପଙ୍କ ମତରେ, ଏହା ପ୍ରଭୁତ୍ୱରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତୁ ଉପରେ।

ଆତ୍ମୈକପରାଂ ବାଦରାଯଣ:

ବାଦରାୟଣଙ୍କ ମତରେ, ଏହା କେବଳ ଆତ୍ମାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।

ଉଭଯପରାଂ ଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯ: ଶବ୍ଦୋପପତ୍ତିଭ୍ଯାମ୍

ଶାଣ୍ଡିଲ୍ୟଙ୍କ ମତରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଯୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହା ଉଭୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।

ଵୈଷମ୍ଯାଦସିଦ୍ଧମିତି ଚେନ୍ନାଭିଜ୍ଞାନଵଦଵୈଶିଷ୍ଟ୍ଯାତ୍

ଯଦି କୁହାଯାଏ, 'ଏହା ଅସମତା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧ ନୁହେଁ', ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, ଜ୍ଞାନରେ ଯେପରି ଭିନ୍ନତା ଅଛି।

ନ ଚ କ୍ଲିଷ୍ଟ: ପର: ସ୍ଯାଦନନ୍ତରଂ ଵିଶେଷାତ୍

ଯେଉଁ ଦୁଃଖିତ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହେବେ ନାହିଁ, କାରଣ ପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭିନ୍ନତା ଅଛି।

ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ତଥେତି ଚେନ୍ନ ସ୍ଵାଭାଵ୍ଯାତ୍

ଯଦି କୁହାଯାଏ, 'ଏହା ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଅଟୁଟ', ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ସ୍ୱଭାବଜ।

ଅପ୍ରତିଷିଦ୍ଧଂ ପରୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ତଦ୍ଭାଵାଚ୍ଚ ନୈଵମିତରେଷାମ୍

ଅପରିହତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଏହାରେ ଅଛି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏହା ନାହିଁ।

ସର୍ଵାନୃତେ କିମିତି ଚେନ୍ନୈଵଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାନନ୍ତ୍ଯାତ୍

ଯଦି ପଚାରାଯାଏ, 'ସମସ୍ତ ମିଥ୍ୟା କାହିଁକି ନୁହେଁ?', ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ବୁଦ୍ଧିର ଅନନ୍ତତା ଅଛି।

ପ୍ରକୃତ୍ଯନ୍ତରାଲାଦଵୈକାର୍ଯଂ ଚିତ୍ସତ୍ତ୍ଵେନାନୁଵର୍ତମାନାତ୍

ଅନ୍ୟ ଜାତିରୁ ଭିନ୍ନ ଥିବାରୁ, ଚେତନା ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ରହିଥାଏ, ତେଣୁ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏନା।

ତତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଗୃହପୀଠଵତ୍

ତାହାର ଆଧାର ଘରର ଭିତି ପରି।

ମିଥୋଽପେକ୍ଷଣାଦୁଭଯମ୍

ପରସ୍ପର ନିର୍ଭରତା ଦ୍ୱାରା, ଦୁହିଁ ଅଛନ୍ତି।

ଚେତ୍ଯଚିତୋର୍ନ ତୃତୀଯମ୍

ଜଣାଇବା ଓ ଯାହାକୁ ଜଣାଯାଏ, ଏହି ଦୁଇଠାରୁ ଅଲଗା ତୃତୀୟ କିଛି ନାହିଁ।

ଯୁକ୍ତୌ ଚ ସମ୍ପରାଯାତ୍

ଏବଂ ଏକତାରେ, ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା।

ଶକ୍ତିତ୍ଵାନ୍ନାନୃତଂ ଵେଦ୍ଯମ୍

ତାହାର ଶକ୍ତି ଥିବାରୁ, ଯାହା ଜଣାଯାଏ ତାହା ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ।

ତତ୍ପରିଶୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଗମ୍ଯା ଲୋକଵଲ୍ଲିଙ୍ଗେଭ୍ଯ:

ତାହାର ପବିତ୍ରତା ସାଧାରଣ ଲୋକର ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ବୁଝାଯାଏ।

ସମ୍ମାନବହୁମାନପ୍ରୀତିଵିରହେତରଵିଚିକିତ୍ସାମହିମଖ୍ଯାତିତଦର୍ଥପ୍ରାଣସ୍ଥାନତଦୀଯତାସର୍ଵତଦ୍ ଭାଵା ପ୍ରାତିକୂଲ୍ଯାଦୀନି ଚ ସ୍ମରଣେଭ୍ଯୋ ବାହୁଲ୍ଯାତ୍

ମାନ, ସମ୍ମାନ, ସ୍ନେହ, ଶତୃତା ଅଭାବ, ସନ୍ଦେହ, କୀର୍ତି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ଭକ୍ତି, ଅର୍ପଣ, ଏବଂ ଏପରି ସମସ୍ତ ଭାବ, ତଥା ବିପକ୍ଷତା ଓ ଏହା ଭଳି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଭାବ, ସ୍ମରଣରେ ବାହୁଳ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ।

ଦ୍ଵେଷାଦଯସ୍ତୁ ନୈଵମ୍

କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଏହା ଭଳି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଏପରି ନୁହେଁ।

ଯଦ୍ଵାକ୍ଯଶେଷାତ୍ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵେଷ୍ଵପି ସା

ବାକ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରକାଶ ହେବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହୁଏ।

ଜନ୍ମକର୍ମଵିଦଶ୍ଚାଜନ୍ମଶବ୍ଦାତ୍

ଜନ୍ମ ଓ କର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, 'ଅଜନ୍ମ' ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା।

ତଚ୍ଚ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ଵଶକ୍ତିମାତ୍ରୋଦ୍ଭଵାତ୍

ଏହା ଦିବ୍ୟ, କେବଳ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ।

ମୁଖ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ହି କାରୁଣ୍ଯମ୍

ତାହାର ପ୍ରଧାନ ଗୁଣ ହେଉଛି କରୁଣା।

ପ୍ରାଣିତ୍ଵାନ୍ନ ଵିଭୂତିଷୁ

ଏହା ଜୀବନ୍ତ ଥିବାରୁ, ବିଭୂତିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ନୁହେଁ।