फ़ലമസ്മാദ്ബാദരായണോ ദൃഷ്ടത്വാത്
ബാദരായണൻ പറയുന്നു, ഇതിൽ നിന്നാണ് ഫലം ഉണ്ടാകുന്നത്, കാരണം അതു നേരിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
വ്യുത്ക്രമാദപ്യയസ്തഥാ ദൃഷ്ടമ്
വ്യത്യാസം സംഭവിച്ചാൽ പോലും, ലയവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്, അതും നേരിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
തദൈക്യം നാനാത്വൈകത്വമുപാധിയോഗഹാനാദാദിത്യവത്
അത് ഏകത്വം എന്നത് ഭിന്നതയുടെ ഏകത്വമല്ല, കാരണം ഉപാധികൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ സൂര്യനെപ്പോലെ അതു സ്വതന്ത്രമാകും.
പൃഥഗിതി ചേന്ന പരേണാസമ്ബന്ധാത് പ്രകാശാനാമ്
അത് വേറെയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അങ്ങനെയല്ല, കാരണം മറ്റൊന്നുമായി ബന്ധമില്ല, വെളിച്ചങ്ങൾ തമ്മിലുള്ളതുപോലെ.
ന വികാരിണസ്തു കരണവികാരാത്
പക്ഷേ അതിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരില്ല, കാരണം മാറ്റങ്ങൾ ഉപകരണങ്ങളിൽ മാത്രം സംഭവിക്കുന്നു.
അനന്യഭക്ത്യാ തദ്ബുദ്ധിര്ബുദ്ധിലയാദത്യന്തമ്
അന്യമായ ഭക്തിയിലൂടെ മനസ്സ് അതിലേയ്ക്ക് ഏകാഗ്രമാകും, മനസ്സിന്റെ ലയത്തോടെ അതിൽ പൂർണ്ണമായും ലയിക്കും.
ആയുശ്ചിരമിതരേഷാം തു ഹാനിരനാസ്പദത്വാത്
മറ്റുള്ളവർക്കു ദീർഘായുസ്സുണ്ടെങ്കിലും, ഉറച്ച അടിസ്ഥാനമില്ലാത്തതിനാൽ നഷ്ടം സംഭവിക്കും.
സംസൃതിരേഷാമഭക്തി: സ്യാന്നാജ്ഞാനാത് കാരണാസിദ്ധേ:
ഇവർക്കു ഭക്തിയില്ലായ്മ കൊണ്ടാണ് ജനനമരണചക്രം ഉണ്ടാകുന്നത്, അജ്ഞാനത്താൽ അല്ല, കാരണം കാരണം തെളിയുന്നില്ല.
ത്രീണ്യേഷാം നേത്രാണി ശബ്ദലിങ്ഗാക്ഷഭേദാദ്രുദ്രവത്
ഇവർക്കു മൂന്നു കണ്ണുകളുണ്ട്, വാക്ക്, അടയാളം, അർത്ഥം എന്ന വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്, രുദ്രനെപ്പോലെ.
ആവിസ്തിരോഭാവാ വികാരാ: സ്യു: ക്രിയാफ़ലസംയോഗാത്
പ്രകാശവും മറച്ചിടലും മാറ്റങ്ങളാണ്, പ്രവർത്തിയും അതിന്റെ ഫലവും ചേർന്നുണ്ടാകുന്നതാണ്.