ശാണ്ഡില്യഭക്തിസൂത്രമ്

ഗൌണം ത്രൈവിധ്യമിതരേണ സ്തുത്യര്ഥത്വാത് സാഹചര്യമ്

മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് ഗൗണമായ ഈ മൂന്നു വിഭാവം, പ്രശംസയ്ക്കും സഹവാസത്തിനും വേണ്ടിയാണ്.

ബഹിരന്തരസ്ഥമുഭയമവേഷ്ടിസവവത്

അത് പുറത്തും അകത്തും എല്ലായിടത്തും കാറ്റുപോലെ വ്യാപിച്ചു എല്ലാം ചുറ്റിപിടിക്കുന്നു.

സ്മൃതികീര്ത്യോ: കഥാദേശ്ചാര്തൌ പ്രായശ്ചിത്തഭാവാത്

ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും സ്തുതിയും കഥകളും കഷ്ടസമയങ്ങളിൽ പ്രായശ്ചിത്തം പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ഭൂയസാമനനുഷ്ഠിതിരിതി ചേദാപ്രയാണമുപസംഹാരാന്മഹത്സ്വപി

മിക്കവാറും ആചരണം നടക്കുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, മഹാന്മാരിലും പിന്മാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ യാത്രയില്ല.

ലബ്ധ്വപി ഭക്താധികാരേ മഹത്ക്ഷേപകമപരസര്വഹാനാത്

ഭക്തിയുടെ അവകാശം ലഭിച്ചിട്ടും, മറ്റെല്ലാം നഷ്ടമാകുമ്പോൾ വലിയ തടസ്സം നേരിടേണ്ടി വരും.

തത്സ്ഥാനത്വാദനന്യധര്മ: ഖലേ ബാലീവത്

ആ നിലയിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, മറ്റേതെങ്കിലും കർമ്മം ഇല്ല, ദുഷ്ടന്മാരിൽ ഒരു ബാലൻപോലെ.

ആനിന്ദ്യയോന്യധിക്രിയതേ പാരമ്പര്യാത് സാമാന്യവത്

ദോഷം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, മറ്റൊരാൾ വംശപാരമ്പര്യമായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്നു, സാധാരണ സംഭവങ്ങൾപോലെ.

അതോ ഹ്യവിപക്വഭാവാനാമപി തല്ലോകേ

അതിനാൽ, പൂർണ്ണമായും വളർന്നിട്ടില്ലാത്തവർക്കും ആ ലോകം ഉണ്ട്.

ക്രമൈകഗത്യുപപത്തേസ്തു

ഒറ്റയൊറ്റയായി ക്രമത്തിൽ പോകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

ഉത്ക്രാന്തിസ്മൃതിവാക്യശേഷാച്ച

പോകലും ഓർമ്മയും സംബന്ധിച്ച ശാസ്ത്രവാക്യങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പിനാലും.

മഹാപാതകിനാം ത്വാര്തൌ

പാപികളിൽ ഏറ്റവും വലിയവർക്കും കഷ്ടസമയത്തിൽ—

സൈകാന്തഭാവോ ഗീതാര്ഥപ്രത്യഭിജ്ഞാനാത്

ഗീതയുടെ അർത്ഥം തിരിച്ചറിയുന്നതുകൊണ്ട് ഏകാന്തമായ അവസ്ഥ.

പരാം കൃത്വൈവ സര്വേഷാം തഥാ ഹ്യാഹ

എല്ലാവർക്കും അതിനെ ഏറ്റവും പ്രധാനമാക്കി കഴിഞ്ഞാലാണ്, കാരണം അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

ഭജനീയേനാദ്വിതീയമിദം കൃത്സ്നസ്യ തത്സ്വരൂപത്വാത്

ഇതേയാണ് ഭജിക്കേണ്ടത്, കാരണം ഇത് രണ്ടാമില്ലാത്തതും എല്ലാറ്റിനും ആധാരസ്വഭാവവുമാണ്.

തച്ഛക്തിര്മായാ ജഡസാമാന്യാത്

അതിന്റെ ശക്തി മായയാണ്, കാരണം അതിന് സാധാരണ ജഡത്വം ഉണ്ട്.

വ്യാപകത്വാദ്വ്യാപ്യാനാമ്

വ്യാപിതമായവയെ അതു വ്യാപിക്കുന്നതിനാൽ.

ന പ്രാണിബുദ്ധിഭ്യോഽസമ്ഭവാത്

ജീവികളിൽ നിന്നോ ബുദ്ധിയിൽ നിന്നോ അല്ല, കാരണം അതിന് സാധ്യമല്ല.

നിര്മായോച്ചാവചം ശ്രുതീശ്ച നിര്മിമീതേ പിതൃവത്

അവൻ മായയില്ലാതെ, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ശാസ്ത്രങ്ങൾ പിതാവുപോലെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മിശ്രോപദേശാന്നേതി ചേന്ന സ്വല്പത്വാത്

ഉപദേശങ്ങൾ കലർന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അങ്ങനെ അല്ല, കാരണം അതു വളരെ കുറവാണ്.

फ़ലമസ്മാദ്ബാദരായണോ ദൃഷ്ടത്വാത്

ബാദരായണൻ പറയുന്നു, ഇതിൽ നിന്നാണ് ഫലം ഉണ്ടാകുന്നത്, കാരണം അതു നേരിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

വ്യുത്ക്രമാദപ്യയസ്തഥാ ദൃഷ്ടമ്

വ്യത്യാസം സംഭവിച്ചാൽ പോലും, ലയവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്, അതും നേരിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

തദൈക്യം നാനാത്വൈകത്വമുപാധിയോഗഹാനാദാദിത്യവത്

അത് ഏകത്വം എന്നത് ഭിന്നതയുടെ ഏകത്വമല്ല, കാരണം ഉപാധികൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ സൂര്യനെപ്പോലെ അതു സ്വതന്ത്രമാകും.

പൃഥഗിതി ചേന്ന പരേണാസമ്ബന്ധാത് പ്രകാശാനാമ്

അത് വേറെയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അങ്ങനെയല്ല, കാരണം മറ്റൊന്നുമായി ബന്ധമില്ല, വെളിച്ചങ്ങൾ തമ്മിലുള്ളതുപോലെ.

ന വികാരിണസ്തു കരണവികാരാത്

പക്ഷേ അതിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരില്ല, കാരണം മാറ്റങ്ങൾ ഉപകരണങ്ങളിൽ മാത്രം സംഭവിക്കുന്നു.

അനന്യഭക്ത്യാ തദ്ബുദ്ധിര്ബുദ്ധിലയാദത്യന്തമ്

അന്യമായ ഭക്തിയിലൂടെ മനസ്സ് അതിലേയ്ക്ക് ഏകാഗ്രമാകും, മനസ്സിന്റെ ലയത്തോടെ അതിൽ പൂർണ്ണമായും ലയിക്കും.

ആയുശ്ചിരമിതരേഷാം തു ഹാനിരനാസ്പദത്വാത്

മറ്റുള്ളവർക്കു ദീർഘായുസ്സുണ്ടെങ്കിലും, ഉറച്ച അടിസ്ഥാനമില്ലാത്തതിനാൽ നഷ്ടം സംഭവിക്കും.

സംസൃതിരേഷാമഭക്തി: സ്യാന്നാജ്ഞാനാത് കാരണാസിദ്ധേ:

ഇവർക്കു ഭക്തിയില്ലായ്മ കൊണ്ടാണ് ജനനമരണചക്രം ഉണ്ടാകുന്നത്, അജ്ഞാനത്താൽ അല്ല, കാരണം കാരണം തെളിയുന്നില്ല.

ത്രീണ്യേഷാം നേത്രാണി ശബ്ദലിങ്ഗാക്ഷഭേദാദ്രുദ്രവത്

ഇവർക്കു മൂന്നു കണ്ണുകളുണ്ട്, വാക്ക്, അടയാളം, അർത്ഥം എന്ന വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്, രുദ്രനെപ്പോലെ.

ആവിസ്തിരോഭാവാ വികാരാ: സ്യു: ക്രിയാफ़ലസംയോഗാത്

പ്രകാശവും മറച്ചിടലും മാറ്റങ്ങളാണ്, പ്രവർത്തിയും അതിന്റെ ഫലവും ചേർന്നുണ്ടാകുന്നതാണ്.