ശാണ്ഡില്യഭക്തിസൂത്രമ്

ദര്ശനफ़ലമിതി ചേന്ന തേന വ്യവധാനാത്

ഇത് ദർശനഫലമാണെന്നു പറയുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ അല്ല; അതിനിടയിൽ ഒരു ഇടവേളയുണ്ട്.

ദൃഷ്ടത്വാച്ച

അത് നേരിൽ കാണപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടും അങ്ങനെ പറയുന്നു.

അത ഏവ തദഭാവാദ്ബല്ലവീനാമ്

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അതു ഗോപികമാരിൽ കാണുന്നില്ല.

ഭക്ത്യാ ജാനാതീതി ചേന്നാഭിജ്ഞപ്ത്യാ സാഹായ്യാത്

ഭക്തിയാൽ അറിയാം എന്നു പറയുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ അല്ല; തിരിച്ചറിയലിന്റെ സഹായം അവിടെ ഉണ്ടാകുന്നു.

പ്രാഗുക്തം ച

മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെയും ഇതേ പറയാം.

ഏതേന വികല്പോഽപി പ്രയുക്ത:

ഇതിലൂടെ, മറ്റൊരു ഭേദവും പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നു.

ദേവഭക്തിരിതരസ്മിന് സാഹചര്യാത്

ദേവന്മാരോടുള്ള ഭക്തി, മറ്റുള്ളവയിൽ, കൂടെ ഉണ്ടാകുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

യോഗസ്തൂഭയാര്ഥമപേക്ഷണാത് പ്രയാജവത്

യോഗം രണ്ടിനും വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന് കാണുന്നു, അതു പ്രായോഗിക അർപ്പണങ്ങൾ പോലെ ഇരുവരുടെയും ഉദ്ദേശത്തിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ഗൌണ്യാ തു സമാധിസിദ്ധി:

പക്ഷേ, ഗൗണമായ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയിൽ പൂർണ്ണത നേടാം.

ഹേയാ രാഗത്വാദിതി ചേന്നോത്തമാസ്പദത്വാത് സങ്ഗവത്

ആസക്തി കൊണ്ടു ഉപേക്ഷിക്കണം എന്നു ചോദിച്ചാൽ, അതല്ല; കാരണം അതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ആശ്രയം, സ്നേഹബന്ധം പോലെയാണ്.

തദേവ കര്മിജ്ഞാനയോഗിഭ്യ ആധിക്യശബ്ദാത്

കർമ്മം, ജ്ഞാനം, യോഗം എന്നിവയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെക്കാൾ അതിന് മേല്പ്പറയുന്നതെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്ന വാക്ക് കൊണ്ടു അതിന് മേൽക്കൈയുണ്ട്.

പ്രശ്നനിരൂപണാഭ്യാമാധിക്യസിദ്ധേ:

ചോദ്യവും നിർണയവും കൊണ്ടാണ് അതിന്റെ മേൽക്കൈ ഉറപ്പാക്കപ്പെടുന്നത്.

നൈവ ശ്രദ്ധാ തു സാധാരണ്യാത്

വിശ്വാസം മാത്രമല്ല, കാരണം അതൊക്കെക്കും പൊതുവായതാണ്.

തസ്യാം തത്ത്വേ ചാനവസ്ഥാനാത്

അതിനുള്ള യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഒരിക്കലും അന്തിമത്വം ഇല്ല.

ബ്രഹ്മകാണ്ഡം തു ഭക്തൌ തസ്യാനുജ്ഞാനായ സാമാന്യാത്

ബ്രഹ്മവിഷയമായ ഭാഗം ഭക്തിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്, അതിന് അനുമതി നൽകുന്നതിനും പൊതുവായതായതിനാലുമാണ്.

ബുദ്ധിഹേതുപ്രവൃത്തിരാവിശുദ്ധേരവഘാതവത്

ശുദ്ധിയാൽ ബുദ്ധി കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രവൃത്തി, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നതുപോലെയാണ്.

തദങ്ഗാനാം ച

അതിന്റെ ഉപാധികളുടെയും അതുപോലെ തന്നെയാണ്.

താമൈശ്വര്യപരാം കാശ്യപ: പരത്വാത്

കാശ്യപൻ പറയുന്നു അതാണ് പരമമായ ഐശ്വര്യം, അതിന്റെ അതീതത്വം കാരണം.

ആത്മൈകപരാം ബാദരായണ:

ബാദരായണൻ പറയുന്നു അതാണ് ആത്മാവിൽ മാത്രം പരമം.

ഉഭയപരാം ശാണ്ഡില്യ: ശബ്ദോപപത്തിഭ്യാമ്

ശാണ്ഡില്യൻ പറയുന്നു ഇരുവിലും പരമം, ശാസ്ത്രവാക്യവും യുക്തിയും കൊണ്ടാണ്.

വൈഷമ്യാദസിദ്ധമിതി ചേന്നാഭിജ്ഞാനവദവൈശിഷ്ട്യാത്

വ്യത്യാസം കൊണ്ടു സിദ്ധിക്കില്ല എന്നു ചോദിച്ചാൽ, അങ്ങനെ അല്ല; ജ്ഞാനത്തിൽ ഉള്ള പ്രത്യേകതപോലെ തന്നെ അതിനും വ്യത്യാസമുണ്ട്.

ന ച ക്ലിഷ്ട: പര: സ്യാദനന്തരം വിശേഷാത്

കഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ പരമൻ ആകില്ല, കാരണം ഉടൻതന്നെ അവിടെയൊരു വ്യത്യാസം കാണാം.

ഐശ്വര്യം തഥേതി ചേന്ന സ്വാഭാവ്യാത്

ഐശ്വര്യം തന്നെയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അതുമല്ല; കാരണം അതു സ്വഭാവപരമായതാണ്.

അപ്രതിഷിദ്ധം പരൈശ്വര്യം തദ്ഭാവാച്ച നൈവമിതരേഷാമ്

തടസ്സമില്ലാത്ത പരമ ഐശ്വര്യം അതിനുണ്ടാകാം, അതിന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടാണ്; മറ്റുള്ളവർക്കു അങ്ങനെ അല്ല.

സര്വാനൃതേ കിമിതി ചേന്നൈവം ബുദ്ധ്യാനന്ത്യാത്

എല്ലാം അസത്യമായാൽ എന്ത്? എന്നു ചോദിച്ചാൽ, അങ്ങനെ അല്ല; കാരണം ബുദ്ധിയുടെ അനന്തതയുണ്ട്.

പ്രകൃത്യന്തരാലാദവൈകാര്യം ചിത്സത്ത്വേനാനുവര്തമാനാത്

മറ്റു സ്വഭാവങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ് മാറ്റമില്ലാത്തത്; ബോധം അതിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ തന്നെ തുടരുന്നു.

തത്പ്രതിഷ്ഠാ ഗൃഹപീഠവത്

അത് ഒരു വീടിന്റെ അടിസ്ഥാനം പോലെയാണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനമുണ്ട്.

മിഥോഽപേക്ഷണാദുഭയമ്

പരസ്പര ആശ്രയത്വം കൊണ്ടാണ് ഇരുവരും നിലനിൽക്കുന്നത്.

ചേത്യചിതോര്ന തൃതീയമ്

അറിയുന്നവനും അറിയപ്പെടുന്നവയും ഒഴികെ മൂന്നാമത്തൊന്നുമില്ല.