ಶಾಣ್ಡಿಲ್ಯಭಕ್ತಿಸೂತ್ರಮ್

ದರ್ಶನಫ಼ಲಮಿತಿ ಚೇನ್ನ ತೇನ ವ್ಯವಧಾನಾತ್

ಇದು ದರ್ಶನದ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರವಿದೆ.

ದೃಷ್ಟತ್ವಾಚ್ಚ

ಮತ್ತೂ ಅದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಅತ ಏವ ತದಭಾವಾದ್ಬಲ್ಲವೀನಾಮ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಅದು ಗೋಪಿಕೆಯರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದುದರಿಂದ.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ಜಾನಾತೀತಿ ಚೇನ್ನಾಭಿಜ್ಞಪ್ತ್ಯಾ ಸಾಹಾಯ್ಯಾತ್

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಗುಕ್ತಂ ಚ

ಹಾಗೆಂದರೆ, ಇದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಏತೇನ ವಿಕಲ್ಪೋಽಪಿ ಪ್ರಯುಕ್ತ:

ಇದರಿಂದ, ಪರ್ಯಾಯವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ದೇವಭಕ್ತಿರಿತರಸ್ಮಿನ್ ಸಾಹಚರ್ಯಾತ್

ದೇವತೆಗಳ ಭಕ್ತಿ, ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಸಹವಾಸದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೋಗಸ್ತೂಭಯಾರ್ಥಮಪೇಕ್ಷಣಾತ್ ಪ್ರಯಾಜವತ್

ಯೋಗವು ಎರಡೂ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಹೀಗೆ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳಂತೆಯೇ.

ಗೌಣ್ಯಾ ತು ಸಮಾಧಿಸಿದ್ಧಿ:

ಆದರೆ ದ್ವಿತೀಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸುವ ಸಾಧನೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಹೇಯಾ ರಾಗತ್ವಾದಿತಿ ಚೇನ್ನೋತ್ತಮಾಸ್ಪದತ್ವಾತ್ ಸಙ್ಗವತ್

ಇದನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂದರೆ, ಹಾಗಲ್ಲ; ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಧಾರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಸ್ನೇಹದಂತೆಯೇ.

ತದೇವ ಕರ್ಮಿಜ್ಞಾನಯೋಗಿಭ್ಯ ಆಧಿಕ್ಯಶಬ್ದಾತ್

ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ, ಇದು ಕರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಿಗಿಂತ ಮೇಲು.

ಪ್ರಶ್ನನಿರೂಪಣಾಭ್ಯಾಮಾಧಿಕ್ಯಸಿದ್ಧೇ:

ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಣಯದಿಂದ ಅದರ ಮೇಲುಮೈ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ನೈವ ಶ್ರದ್ಧಾ ತು ಸಾಧಾರಣ್ಯಾತ್

ಆದರೆ ನಂಬಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲ.

ತಸ್ಯಾಂ ತತ್ತ್ವೇ ಚಾನವಸ್ಥಾನಾತ್

ಅದರ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ.

ಬ್ರಹ್ಮಕಾಣ್ಡಂ ತು ಭಕ್ತೌ ತಸ್ಯಾನುಜ್ಞಾನಾಯ ಸಾಮಾನ್ಯಾತ್

ಬ್ರಹ್ಮ ಭಾಗವು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಅದರ ಅನುಮತಿಗಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯತೆಯಿಂದ ಸೇರಿದೆ.

ಬುದ್ಧಿಹೇತುಪ್ರವೃತ್ತಿರಾವಿಶುದ್ಧೇರವಘಾತವತ್

ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಚಟುವಟಿಕೆ, ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವಂತಿದೆ.

ತದಙ್ಗಾನಾಂ ಚ

ಅದರ ಅಂಗಗಳಿಗೂ ಇದೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ತಾಮೈಶ್ವರ್ಯಪರಾಂ ಕಾಶ್ಯಪ: ಪರತ್ವಾತ್

ಕಾಶ್ಯಪನು ಇದನ್ನು ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯವಾಗಿಯೇ ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ಆತ್ಮೈಕಪರಾಂ ಬಾದರಾಯಣ:

ಬಾದರಾಯಣನು ಇದನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಉಭಯಪರಾಂ ಶಾಣ್ಡಿಲ್ಯ: ಶಬ್ದೋಪಪತ್ತಿಭ್ಯಾಮ್

ಶಾಂಡಿಲ್ಯನು ಶಾಸ್ತ್ರವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ವೈಷಮ್ಯಾದಸಿದ್ಧಮಿತಿ ಚೇನ್ನಾಭಿಜ್ಞಾನವದವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಾತ್

ಅಸಮಾನತೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ, ಹಾಗಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿರುವ ವಿಭಿನ್ನತೆಯಂತೆಯೇ.

ನ ಚ ಕ್ಲಿಷ್ಟ: ಪರ: ಸ್ಯಾದನನ್ತರಂ ವಿಶೇಷಾತ್

ದುಃಖಿತನು ಪರಮನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಇದೆ.

ಐಶ್ವರ್ಯಂ ತಥೇತಿ ಚೇನ್ನ ಸ್ವಾಭಾವ್ಯಾತ್

ಐಶ್ವರ್ಯವೇ ಹೀಗೆ ಎಂದರೆ, ಹಾಗಲ್ಲ; ಅದು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಇದೆ.

ಅಪ್ರತಿಷಿದ್ಧಂ ಪರೈಶ್ವರ್ಯಂ ತದ್ಭಾವಾಚ್ಚ ನೈವಮಿತರೇಷಾಮ್

ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯವು ಇದೆ; ಇತರರಿಗೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವಾನೃತೇ ಕಿಮಿತಿ ಚೇನ್ನೈವಂ ಬುದ್ಧ್ಯಾನನ್ತ್ಯಾತ್

ಎಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳೆಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಹಾಗಲ್ಲ; ಬುದ್ಧಿಯ ಅನಂತತ್ವದಿಂದ.

ಪ್ರಕೃತ್ಯನ್ತರಾಲಾದವೈಕಾರ್ಯಂ ಚಿತ್ಸತ್ತ್ವೇನಾನುವರ್ತಮಾನಾತ್

ಇತರ ಸ್ವಭಾವಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಚೈತನ್ಯ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ನಿರಂತರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ತತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಗೃಹಪೀಠವತ್

ಅದರ ಆಧಾರ ಮನೆಗೆ ಹಾಕುವ ಪೀಠದಂತಿದೆ.

ಮಿಥೋಽಪೇಕ್ಷಣಾದುಭಯಮ್

ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಎರಡೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಚೇತ್ಯಚಿತೋರ್ನ ತೃತೀಯಮ್

ಜ್ಞಾನಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವಸ್ತುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೂರನೆಯದು ಇಲ್ಲ.