நாரதபக்திஸூத்ரம்

மூகாஸ்வாதநவத

அது பேச முடியாதவனுக்கு கிடைக்கும் சுவை போன்று.

ப்ரகாஶயதே க்வாபி பாத்ரே

அது எங்கோ ஒரு தகுதியுள்ளவரிடம் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது.

குணரஹிதம் காமநாரஹிதம் ப்ரதிக்ஷணவர்தமாநமவிச்சிந்நம் ஸூக்ஷ்மதரமநுபவரூபம்

அது குணமற்றது, ஆசையற்றது, ஒவ்வொரு கணமும் வளர்கிறது, இடையறாதது, மிகவும் நுண்ணியது, அனுபவத்தின் வடிவம்.

தத்ப்ராப்ய ததேவாவலோகயதி, ததேவ ஶ்ரு'நோதி, ததேவ பாஷயதி, ததேவ சிந்தயதி

அதை அடைந்தவுடன், அதையே பார்ப்பான், அதையே கேட்பான், அதையே பேசுவான், அதையே சிந்திப்பான்.

கௌணீ த்ரிதா குணபேதாதார்தாதிபேதாத்வா

இரண்டாம் நிலை பக்தி மூன்று வகைப்படும்; இது குணங்களில் அல்லது துன்பம் போன்ற வேறுபாடுகளில் இருந்து வருகிறது.

உத்தரஸ்மாதுத்தரஸ்மாத்பூர்வபூர்வா ஶ்ரேயாய பவதி

ஒவ்வொரு அடுத்த நிலையும், அதற்கு முந்தியதைவிட உயர்ந்ததாகும்.

அந்யஸ்மாத்ஸௌலப்யம் பக்தௌ

மற்றவற்றை விட பக்தியை அடைவது மிகவும் எளிது.

ப்ரமாணாந்த்ரஸ்யாநபேக்ஷத்வாத்ஸ்வயம் ப்ரமாணத்வாத

பக்தி வேறு எந்த அறிவு முறையையும் சார்ந்ததல்ல; அது தானே ஒரு உண்மை அறியும் வழி.

ஶாந்திரூபாத்பரமாநந்தரூபாச்ச

பக்தி அமைதியும், பரமானந்தமும் கொண்டது என்பதால்.

லோகஹாநௌ சிந்தா ந கார்யா நிவேதிதாத்மலோகவேதத்வாத

உலகில் இழப்புகள் வந்தாலும் கவலைப்பட வேண்டாம்; ஏனெனில் தன் ஆத்மா, உலகம், வேதம் ஆகியவை அனைத்தும் இறைவனிடம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளன.

ந தத்ஸித்தௌ லோகவ்யவஹாரோ ஹேயஃ கிந்து பலத்யாகஸ்தத்ஸாதநம் ச கார்யமேவ

பக்தியை அடைந்த பிறகும் உலக வாழ்க்கையை விட்டுவிட வேண்டியதில்லை; அதன் பலனை மட்டும் விட்டு, பக்திக்கான முயற்சிகளை தொடர வேண்டும்.

ஸ்த்ரீதநநாஸ்திகவைரிசரித்ரம் ந ஶ்ரவணீயம்

பெண்கள், செல்வம், நாத்திகர்கள், பகைவர்கள் ஆகியோரின் நடத்தை பற்றி கேட்கக் கூடாது.

அபிமாநதம்பாதிகம் த்யாஜ்யம்

அகம்பாடு, பாசாங்கு போன்றவை 모두 விட்டு விட வேண்டும்.

ததர்பிதாகிலாசாரஃ ஸந்காமக்ரோதாபிமாநாதி தஸ்மிந்நேவ கரணீயம்

எல்லா செயல்களும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; ஆசை, கோபம், அகம்பாடு போன்றவை எல்லாம் அவனிடமே செலுத்தப்பட வேண்டும்.

த்ரிரூபபங்கபூர்வகம் நித்யதாஸ்யநித்யகாஞ்தாபஜநாத்மகம் ப்ரேம கார்யம் ப்ரேமைவ கார்யம்

மூன்று வகை வேறுபாடுகளை நீக்கி, என்றும் தாசராகவும் என்றும் காதலனாகவும் பக்தி செய்வது காதலாகவே இருக்க வேண்டும்; காதலே செய்ய வேண்டியது.

பக்தா ஏகாந்திநோ முக்யாஃ

மிகச் சிறந்த பக்தர்கள் ஒரே மனதுடன் இருப்பவர்களே.

கண்டாவரோதரோமாஞ்சாஶ்ருபிஃ பரஸ்பரம் லபமாநாஃ பாவயந்தி குலாநி ப்ரு'திவீம் ச

கண்கள் நீரால் நிரம்பி, உடம்பு புளகாங்கிதமாய், குரல் அடங்கிப் பேசும் போது, அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தையும் பூமியையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.

தீர்தீகுர்வந்தி தீர்தாநி ஸுகர்மீகுர்வந்தி கர்மாணி ஸச்சாஸ்த்ரீகுர்வந்தி ஶாஸ்த்ராணி

அவர்கள் தீர்த்தங்களை மேலும் புனிதமாக்குகிறார்கள்; நல்ல செயல்களை மேலும் நன்மையாக்குகிறார்கள்; சாஸ்திரங்களை உண்மையாக்குகிறார்கள்.

மோதந்தே பிதரோ ந்ரு'த்யந்தி தேவதாஃ ஸநாதாஶ்சேயம் பூர்பவதி

பிதாக்கள் மகிழ்கிறார்கள்; தேவர்கள் ஆடுகிறார்கள்; இந்த பூமி பாதுகாப்புடன் ஆகிறது.

நாஸ்தி தேஷு ஜாதிவித்யாரூபகுலதநக்ரியாதிபேதஃ

அவர்களிடையே ஜாதி, கல்வி, உருவம், குடும்பம், செல்வம், செயல் ஆகிய வேறுபாடுகள் எதுவும் இல்லை.

யதஸ்ததீயாஃ

ஏனெனில் அவர்கள் எல்லோரும் இறைவனுக்கே உரியவர்கள்.

வாதோ நாவலம்ப்யஃ

வாதங்களை நம்ப வேண்டியதில்லை.

பாஹுல்யாவகாஶத்வாதநியதத்வாச்ச

இதன் பரவல், திறந்த தன்மை, நிலையான விதிகள் இல்லாதது என்பதால்,

பக்திஶாஸ்த்ராணி மநநீயாநி தத்போதககர்மாணி கரணீயாநி

பக்தி பற்றிய நூல்கள் மனதில் ஆழ்ந்து சிந்திக்கப்பட வேண்டும்; அவற்றின் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்தும் செயல்கள் செய்யப்பட வேண்டும்.

ஸுகதுஃகேச்சாலாபாதித்யக்தே காலே ப்ரதீக்ஷமாணே க்ஷணார்தமபி வ்யர்தம் ந நேயம்

இன்பம், துன்பம், ஆசை, லாபம் ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டு காத்திருக்கும்போதும், ஒரு கணம் கூட வீணாக விடக்கூடாது.

அஹிம்ஸாஸத்யஶௌசதயாஸ்திக்யாதி சாரித்ர்யாணி பரிபாலநீயாநி

அக்ரோதம், உண்மை, தூய்மை, இரக்கம், நம்பிக்கை போன்ற நல்ல பண்புகள் எப்போதும் காக்கப்பட வேண்டும்.

ஸர்வதா ஸர்வபாவேந நிஶ்சிந்தைர்பகவாநேவ பஜநீயஃ

எப்போதும், முழு மனதுடன், கவலை இல்லாமல், இறைவனை மட்டுமே வழிபட வேண்டும்.

ஸ கீர்த்யமாநஃ ஶீக்ரமேவாவிர்பவத்யநுபாவயதி பக்தாந

அவர் புகழப்படும்போது, உடனே தோன்றி, பக்தர்களுக்கு தன் இருப்பை அனுபவிக்கச் செய்கிறார்.

த்ரிஸத்யஸ்ய பக்திரேவ கரீயஸீ பக்திரேவ கரீயஸீ

மூன்று வகை உண்மைகளில் பக்தியே உயர்ந்தது; பக்தியே உயர்ந்தது.