நாரதபக்திஸூத்ரம்

ததேவ ஸாத்யதாம் ததேவ ஸாத்யதாம்

அதையே நோக்கி முயல வேண்டும், அதையே அடைய வேண்டும்.

துஃஸங்கஃ ஸர்வதைவ த்யாஜ்யஃ

தகுதியில்லாதவர்களுடன் நட்பு எல்லாவிதமாகவும் விட்டு விட வேண்டும்.

காமக்ரோதமோஹஸ்ம்ரு'திப்ரம்ஶபுத்திநாஶஸர்வநாஶகாரணத்வாத

ஏனென்றால் அது ஆசை, கோபம், மயக்கம், நினைவு இழப்பு, புத்தி அழிவு, எல்லாவற்றையும் அழிவுக்கு கொண்டு செல்லும் காரணம் ஆகும்.

தரங்காயிதா அபீமே ஸங்காத்ஸமுத்ராயந்தி

இவை அலைகள் போல இருந்தாலும், சேர்க்கையால் பெரும் கடலாக மாறுகின்றன.

கஸ்தரதி கஸ்தரதி மாயாம் யஃ ஸங்கம் த்யஜதி யோ மஹாநுபாவம் ஸேவதே நிர்மமோ பவதி

யார் மாயையை கடந்துவிடுகிறார்? யார் நட்பை விட்டு, பெரியோரை சேவித்து, சொந்தம் என்ற உணர்வை விட்டுவிடுகிறாரோ, அவரே அதைக் கடக்கிறார்.

யோ விவிக்தஸ்தாநம் ஸேவதே, யோ லோகபந்தமுந்மூலயதி நிஸ்த்ரைகுண்யோ பவதி, யோ யோகக்ஷேமம் த்யஜதி

யார் தனிமையான இடங்களை நாடுகிறார், உலக பந்தங்களை முற்றிலும் அகற்றுகிறார், மூன்று குணங்களையும் தாண்டுகிறார், லாபநஷ்டம் பற்றிய கவலையையும் விட்டு விடுகிறார்.

யஃ கர்மபலம் த்யஜதி, கர்மாணி ஸம்ந்யஸ்யதி ததோ நிர்த்வந்த்வோ பவதி

யார் செய்கையின் பலனை விட்டு, செயல்களையும் கைவிடுகிறார், அவர் இரட்டையுணர்விலிருந்து விடுபடுகிறார்.

யோ வேதாநபி ஸந்ந்யஸ்யதி, கேவலமவிச்சிந்நாநுராகம் லபதே

யார் வேதங்களையும் விட்டுவிட்டு, முற்றிலும் தடை இல்லாத தூய காதலை அடைகிறார்.

ஸ தரதி ஸ தரதி லோகாம்ஸ்தாரயதி

அவர் தாண்டுகிறார், அவர் தாண்டுகிறார்; மற்றவர்களையும் கடக்கச் செய்கிறார்.

அநிர்வசநீயம் ப்ரேமஸ்வரூபம்

அதன் இயல்பு சொல்ல முடியாத காதலே.

மூகாஸ்வாதநவத

அது பேச முடியாதவனுக்கு கிடைக்கும் சுவை போன்று.

ப்ரகாஶயதே க்வாபி பாத்ரே

அது எங்கோ ஒரு தகுதியுள்ளவரிடம் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது.

குணரஹிதம் காமநாரஹிதம் ப்ரதிக்ஷணவர்தமாநமவிச்சிந்நம் ஸூக்ஷ்மதரமநுபவரூபம்

அது குணமற்றது, ஆசையற்றது, ஒவ்வொரு கணமும் வளர்கிறது, இடையறாதது, மிகவும் நுண்ணியது, அனுபவத்தின் வடிவம்.

தத்ப்ராப்ய ததேவாவலோகயதி, ததேவ ஶ்ரு'நோதி, ததேவ பாஷயதி, ததேவ சிந்தயதி

அதை அடைந்தவுடன், அதையே பார்ப்பான், அதையே கேட்பான், அதையே பேசுவான், அதையே சிந்திப்பான்.

கௌணீ த்ரிதா குணபேதாதார்தாதிபேதாத்வா

இரண்டாம் நிலை பக்தி மூன்று வகைப்படும்; இது குணங்களில் அல்லது துன்பம் போன்ற வேறுபாடுகளில் இருந்து வருகிறது.

உத்தரஸ்மாதுத்தரஸ்மாத்பூர்வபூர்வா ஶ்ரேயாய பவதி

ஒவ்வொரு அடுத்த நிலையும், அதற்கு முந்தியதைவிட உயர்ந்ததாகும்.

அந்யஸ்மாத்ஸௌலப்யம் பக்தௌ

மற்றவற்றை விட பக்தியை அடைவது மிகவும் எளிது.

ப்ரமாணாந்த்ரஸ்யாநபேக்ஷத்வாத்ஸ்வயம் ப்ரமாணத்வாத

பக்தி வேறு எந்த அறிவு முறையையும் சார்ந்ததல்ல; அது தானே ஒரு உண்மை அறியும் வழி.

ஶாந்திரூபாத்பரமாநந்தரூபாச்ச

பக்தி அமைதியும், பரமானந்தமும் கொண்டது என்பதால்.

லோகஹாநௌ சிந்தா ந கார்யா நிவேதிதாத்மலோகவேதத்வாத

உலகில் இழப்புகள் வந்தாலும் கவலைப்பட வேண்டாம்; ஏனெனில் தன் ஆத்மா, உலகம், வேதம் ஆகியவை அனைத்தும் இறைவனிடம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளன.

ந தத்ஸித்தௌ லோகவ்யவஹாரோ ஹேயஃ கிந்து பலத்யாகஸ்தத்ஸாதநம் ச கார்யமேவ

பக்தியை அடைந்த பிறகும் உலக வாழ்க்கையை விட்டுவிட வேண்டியதில்லை; அதன் பலனை மட்டும் விட்டு, பக்திக்கான முயற்சிகளை தொடர வேண்டும்.

ஸ்த்ரீதநநாஸ்திகவைரிசரித்ரம் ந ஶ்ரவணீயம்

பெண்கள், செல்வம், நாத்திகர்கள், பகைவர்கள் ஆகியோரின் நடத்தை பற்றி கேட்கக் கூடாது.

அபிமாநதம்பாதிகம் த்யாஜ்யம்

அகம்பாடு, பாசாங்கு போன்றவை 모두 விட்டு விட வேண்டும்.

ததர்பிதாகிலாசாரஃ ஸந்காமக்ரோதாபிமாநாதி தஸ்மிந்நேவ கரணீயம்

எல்லா செயல்களும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; ஆசை, கோபம், அகம்பாடு போன்றவை எல்லாம் அவனிடமே செலுத்தப்பட வேண்டும்.

த்ரிரூபபங்கபூர்வகம் நித்யதாஸ்யநித்யகாஞ்தாபஜநாத்மகம் ப்ரேம கார்யம் ப்ரேமைவ கார்யம்

மூன்று வகை வேறுபாடுகளை நீக்கி, என்றும் தாசராகவும் என்றும் காதலனாகவும் பக்தி செய்வது காதலாகவே இருக்க வேண்டும்; காதலே செய்ய வேண்டியது.

பக்தா ஏகாந்திநோ முக்யாஃ

மிகச் சிறந்த பக்தர்கள் ஒரே மனதுடன் இருப்பவர்களே.

கண்டாவரோதரோமாஞ்சாஶ்ருபிஃ பரஸ்பரம் லபமாநாஃ பாவயந்தி குலாநி ப்ரு'திவீம் ச

கண்கள் நீரால் நிரம்பி, உடம்பு புளகாங்கிதமாய், குரல் அடங்கிப் பேசும் போது, அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தையும் பூமியையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.

தீர்தீகுர்வந்தி தீர்தாநி ஸுகர்மீகுர்வந்தி கர்மாணி ஸச்சாஸ்த்ரீகுர்வந்தி ஶாஸ்த்ராணி

அவர்கள் தீர்த்தங்களை மேலும் புனிதமாக்குகிறார்கள்; நல்ல செயல்களை மேலும் நன்மையாக்குகிறார்கள்; சாஸ்திரங்களை உண்மையாக்குகிறார்கள்.

மோதந்தே பிதரோ ந்ரு'த்யந்தி தேவதாஃ ஸநாதாஶ்சேயம் பூர்பவதி

பிதாக்கள் மகிழ்கிறார்கள்; தேவர்கள் ஆடுகிறார்கள்; இந்த பூமி பாதுகாப்புடன் ஆகிறது.