நாரதபக்திஸூத்ரம்

ந தேந ராஜபரிதோஷஃ, க்ஷுதஶாந்திர்வா

அதனால் அரசன் திருப்தியும், பசியும் தீர்வதும் நிகழாது.

தஸ்மாத்ஸைவ க்ராஹ்யா முமுக்ஷுபிஃ

ஆகவே, விடுதலை விரும்புவோர் அதையே ஏற்க வேண்டும்.

தஸ்யாஃ ஸாதநாநி காயந்த்யாசார்யாஃ

அதற்கான வழிகளை ஆசாரியர்கள் பாடுகின்றார்கள்.

தத்து விஷயத்யாகாத்ஸங்கத்யாகாச்ச

அது, பொருளாசையை விட்டும், பற்றுகளை விட்டும் பெறப்படுகிறது.

அவ்யாவ்ரு'த்தபஜநாத்௧௨

தடையில்லா பக்தியால் கிடைக்கும்.

லோகேऽபி பகவத்குணஶ்ரவணகீர்தநாத

உலகத்திலும், பகவானின் குணங்களை கேட்டு பாடுவதால் கிடைக்கும்.

முக்யதஸ்து மஹத்க்ரு'பயைவ பகவத்க்ரு'பாலேஶாத்வா

முக்கியமாக, இது பெரியோர் அருளால் அல்லது இறைவனின் சிறிய கிருபையால் மட்டுமே பெறப்படுகிறது.

மஹத்ஸங்கஸ்து துர்லபோऽகம்யோऽமோகஶ்ச

பெரியோருடன் சேர்ந்து வாழ்வது அரிதும், எளிதில் அடைய முடியாததும், தவறாததும் ஆகும்.

லப்யதேऽபி தத்க்ரு'பயைவ

அதுவும் அவர்களின் அருளால் மட்டுமே கிடைக்கும்.

தஸ்மிம்ஸ்தஜ்ஜநே பேதாபாவாத

அவர்களில், அத்தகைய மக்களில், வேறுபாடு எதுவும் இல்லை.

ததேவ ஸாத்யதாம் ததேவ ஸாத்யதாம்

அதையே நோக்கி முயல வேண்டும், அதையே அடைய வேண்டும்.

துஃஸங்கஃ ஸர்வதைவ த்யாஜ்யஃ

தகுதியில்லாதவர்களுடன் நட்பு எல்லாவிதமாகவும் விட்டு விட வேண்டும்.

காமக்ரோதமோஹஸ்ம்ரு'திப்ரம்ஶபுத்திநாஶஸர்வநாஶகாரணத்வாத

ஏனென்றால் அது ஆசை, கோபம், மயக்கம், நினைவு இழப்பு, புத்தி அழிவு, எல்லாவற்றையும் அழிவுக்கு கொண்டு செல்லும் காரணம் ஆகும்.

தரங்காயிதா அபீமே ஸங்காத்ஸமுத்ராயந்தி

இவை அலைகள் போல இருந்தாலும், சேர்க்கையால் பெரும் கடலாக மாறுகின்றன.

கஸ்தரதி கஸ்தரதி மாயாம் யஃ ஸங்கம் த்யஜதி யோ மஹாநுபாவம் ஸேவதே நிர்மமோ பவதி

யார் மாயையை கடந்துவிடுகிறார்? யார் நட்பை விட்டு, பெரியோரை சேவித்து, சொந்தம் என்ற உணர்வை விட்டுவிடுகிறாரோ, அவரே அதைக் கடக்கிறார்.

யோ விவிக்தஸ்தாநம் ஸேவதே, யோ லோகபந்தமுந்மூலயதி நிஸ்த்ரைகுண்யோ பவதி, யோ யோகக்ஷேமம் த்யஜதி

யார் தனிமையான இடங்களை நாடுகிறார், உலக பந்தங்களை முற்றிலும் அகற்றுகிறார், மூன்று குணங்களையும் தாண்டுகிறார், லாபநஷ்டம் பற்றிய கவலையையும் விட்டு விடுகிறார்.

யஃ கர்மபலம் த்யஜதி, கர்மாணி ஸம்ந்யஸ்யதி ததோ நிர்த்வந்த்வோ பவதி

யார் செய்கையின் பலனை விட்டு, செயல்களையும் கைவிடுகிறார், அவர் இரட்டையுணர்விலிருந்து விடுபடுகிறார்.

யோ வேதாநபி ஸந்ந்யஸ்யதி, கேவலமவிச்சிந்நாநுராகம் லபதே

யார் வேதங்களையும் விட்டுவிட்டு, முற்றிலும் தடை இல்லாத தூய காதலை அடைகிறார்.

ஸ தரதி ஸ தரதி லோகாம்ஸ்தாரயதி

அவர் தாண்டுகிறார், அவர் தாண்டுகிறார்; மற்றவர்களையும் கடக்கச் செய்கிறார்.

அநிர்வசநீயம் ப்ரேமஸ்வரூபம்

அதன் இயல்பு சொல்ல முடியாத காதலே.

மூகாஸ்வாதநவத

அது பேச முடியாதவனுக்கு கிடைக்கும் சுவை போன்று.

ப்ரகாஶயதே க்வாபி பாத்ரே

அது எங்கோ ஒரு தகுதியுள்ளவரிடம் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது.

குணரஹிதம் காமநாரஹிதம் ப்ரதிக்ஷணவர்தமாநமவிச்சிந்நம் ஸூக்ஷ்மதரமநுபவரூபம்

அது குணமற்றது, ஆசையற்றது, ஒவ்வொரு கணமும் வளர்கிறது, இடையறாதது, மிகவும் நுண்ணியது, அனுபவத்தின் வடிவம்.

தத்ப்ராப்ய ததேவாவலோகயதி, ததேவ ஶ்ரு'நோதி, ததேவ பாஷயதி, ததேவ சிந்தயதி

அதை அடைந்தவுடன், அதையே பார்ப்பான், அதையே கேட்பான், அதையே பேசுவான், அதையே சிந்திப்பான்.

கௌணீ த்ரிதா குணபேதாதார்தாதிபேதாத்வா

இரண்டாம் நிலை பக்தி மூன்று வகைப்படும்; இது குணங்களில் அல்லது துன்பம் போன்ற வேறுபாடுகளில் இருந்து வருகிறது.

உத்தரஸ்மாதுத்தரஸ்மாத்பூர்வபூர்வா ஶ்ரேயாய பவதி

ஒவ்வொரு அடுத்த நிலையும், அதற்கு முந்தியதைவிட உயர்ந்ததாகும்.

அந்யஸ்மாத்ஸௌலப்யம் பக்தௌ

மற்றவற்றை விட பக்தியை அடைவது மிகவும் எளிது.

ப்ரமாணாந்த்ரஸ்யாநபேக்ஷத்வாத்ஸ்வயம் ப்ரமாணத்வாத

பக்தி வேறு எந்த அறிவு முறையையும் சார்ந்ததல்ல; அது தானே ஒரு உண்மை அறியும் வழி.

ஶாந்திரூபாத்பரமாநந்தரூபாச்ச

பக்தி அமைதியும், பரமானந்தமும் கொண்டது என்பதால்.