नारदभक्तिसूत्रम्

न तत्सिद्धौ लोकव्यवहारो हेयः किन्तु फलत्यागस्तत्साधनं च कार्यमेव

स्त्रीधननास्तिकवैरिचरित्रं न श्रवणीयम्

अभिमानदम्भादिकं त्याज्यम्

तदर्पिताखिलाचारः सन्कामक्रोधाभिमानादि तस्मिन्नेव करणीयम्

त्रिरूपभङ्गपूर्वकं नित्यदास्यनित्यकाञ्ताभजनात्मकं प्रेम कार्यं प्रेमैव कार्यम्

भक्ता एकान्तिनो मुख्याः

कण्ठावरोधरोमाञ्चाश्रुभिः परस्परं लपमानाः पावयन्ति कुलानि पृथिवीं च

तीर्थीकुर्वन्ति तीर्थानि सुकर्मीकुर्वन्ति कर्माणि सच्छास्त्रीकुर्वन्ति शास्त्राणि

मोदन्ते पितरो नृत्यन्ति देवताः सनाथाश्चेयं भूर्भवति

नास्ति तेषु जातिविद्यारूपकुलधनक्रियादिभेदः

यतस्तदीयाः

वादो नावलम्ब्यः

बाहुल्यावकाशत्वादनियतत्वाच्च

भक्तिशास्त्राणि मननीयानि तद्बोधककर्माणि करणीयानि

सुखदुःखेच्छालाभादित्यक्ते काले प्रतीक्षमाणे क्षणार्धमपि व्यर्थं न नेयम्

अहिंसासत्यशौचदयास्तिक्यादि चारित्र्याणि परिपालनीयानि

सर्वदा सर्वभावेन निश्चिन्तैर्भगवानेव भजनीयः

स कीर्त्यमानः शीघ्रमेवाविर्भवत्यनुभावयति भक्तान

त्रिसत्यस्य भक्तिरेव गरीयसी भक्तिरेव गरीयसी

गुणमाहात्म्यास्क्तिरूपासक्तिपूजासक्तिस्मरणासक्तिदास्यासक्तिसख्यासक्तिवात्सल्यासक्तिकान्तासक्तिआत्मनिवेदनासक्तितन्मयासक्तिपरमविरहासक्तिरूपैकधाप्येकादशधा भवति

इत्येवं वदन्ति जनजल्पनिर्भया एकमताः कुमारव्यासशुकशाण्डिल्यगर्गविष्णुकौण्डिल्यचेषोद्धवारुणिबलिहनूमद्विभीषणादयो भक्ताचार्याः

य इदं नारदप्रोक्तं शिवानुशासनं विश्वसिति श्रद्धत्ते स भक्तिमान्भवति स प्रेष्ठं लभते स प्रेष्ठं लभते इति