नारदभक्तिसूत्रम्

मूकास्वादनवत

प्रकाशयते क्वापि पात्रे

गुणरहितं कामनारहितं प्रतिक्षणवर्धमानमविच्छिन्नं सूक्ष्मतरमनुभवरूपम्

तत्प्राप्य तदेवावलोकयति, तदेव शृनोति, तदेव भाषयति, तदेव चिन्तयति

गौणी त्रिधा गुणभेदादार्तादिभेदाद्वा

उत्तरस्मादुत्तरस्मात्पूर्वपूर्वा श्रेयाय भवति

अन्यस्मात्सौलभ्यं भक्तौ

प्रमाणान्त्रस्यानपेक्षत्वात्स्वयं प्रमाणत्वात

शान्तिरूपात्परमानन्दरूपाच्च

लोकहानौ चिन्ता न कार्या निवेदितात्मलोकवेदत्वात

न तत्सिद्धौ लोकव्यवहारो हेयः किन्तु फलत्यागस्तत्साधनं च कार्यमेव

स्त्रीधननास्तिकवैरिचरित्रं न श्रवणीयम्

अभिमानदम्भादिकं त्याज्यम्

तदर्पिताखिलाचारः सन्कामक्रोधाभिमानादि तस्मिन्नेव करणीयम्

त्रिरूपभङ्गपूर्वकं नित्यदास्यनित्यकाञ्ताभजनात्मकं प्रेम कार्यं प्रेमैव कार्यम्

भक्ता एकान्तिनो मुख्याः

कण्ठावरोधरोमाञ्चाश्रुभिः परस्परं लपमानाः पावयन्ति कुलानि पृथिवीं च

तीर्थीकुर्वन्ति तीर्थानि सुकर्मीकुर्वन्ति कर्माणि सच्छास्त्रीकुर्वन्ति शास्त्राणि

मोदन्ते पितरो नृत्यन्ति देवताः सनाथाश्चेयं भूर्भवति

नास्ति तेषु जातिविद्यारूपकुलधनक्रियादिभेदः

यतस्तदीयाः

वादो नावलम्ब्यः

बाहुल्यावकाशत्वादनियतत्वाच्च

भक्तिशास्त्राणि मननीयानि तद्बोधककर्माणि करणीयानि

सुखदुःखेच्छालाभादित्यक्ते काले प्रतीक्षमाणे क्षणार्धमपि व्यर्थं न नेयम्

अहिंसासत्यशौचदयास्तिक्यादि चारित्र्याणि परिपालनीयानि

सर्वदा सर्वभावेन निश्चिन्तैर्भगवानेव भजनीयः

स कीर्त्यमानः शीघ्रमेवाविर्भवत्यनुभावयति भक्तान

त्रिसत्यस्य भक्तिरेव गरीयसी भक्तिरेव गरीयसी