नारदभक्तिसूत्रम्

भवतु निश्चयदाढ्यादूर्ध्वं शास्त्ररक्षणम्

अन्यथा पातित्यशङ्कया

लोकोऽपि तावदेव भोजनादिव्यापारस्त्वाशरीरधारणावधि

तल्लक्षणानि वाच्यन्ते नानामतभेदात

पूजादिष्वनुराग इति पाराशर्यः

कथादिष्विति गर्गः

आत्मरत्यविरोधेनेति शाण्डिल्यः

नारदस्तु तदर्पिताखिलाचारता तद्विस्मरणे परमव्याकुलतेति

अस्त्येवमेवम्

यथा व्रजगोपिकानाम्

तत्रापि न माहात्म्यज्ञानविस्मृत्यपवादः

तद्विहीनं जाराणामिव

नास्त्येव तस्मिंस्तत्सुखसुखित्वम्

सा तु कर्मज्ञानयोगेभ्योऽप्यधिकतरा

फलरूपत्वात

ईश्वरस्याप्यभिमानद्वेषित्वाद्दैन्यप्रियत्वाच्च

तस्या ज्ञानमेव साधनमित्येके

अन्योऽन्याश्रयत्वमित्यन्ये

स्वयं फलरूपतेति ब्रह्मकुमारः

राजगृहभोजनादिषु तथैव दृष्टत्वात

न तेन राजपरितोषः, क्षुधशान्तिर्वा

तस्मात्सैव ग्राह्या मुमुक्षुभिः

तस्याः साधनानि गायन्त्याचार्याः

तत्तु विषयत्यागात्सङ्गत्यागाच्च

अव्यावृत्तभजनात्१२

लोकेऽपि भगवद्गुणश्रवणकीर्तनात

मुख्यतस्तु महत्कृपयैव भगवत्कृपालेशाद्वा

महत्सङ्गस्तु दुर्लभोऽगम्योऽमोघश्च

लभ्यतेऽपि तत्कृपयैव