नारदभक्तिसूत्रम्

सा त्वस्मिन् परमप्रेमरूपा

अमृतस्वरूपा च

यल्लब्ध्वा पुमान्सिद्धो भवत्यमृतो भवति तृप्तो भवति

यत्प्राप्य ना किञ्चिद्वाञ्छति न शोचति न द्वेष्टि न रमते नोत्साही भवति

यज्ज्ञात्वा मत्तो भवति स्तब्धो भवत्यात्मारामो भवति

सा न कामयमाना निरोधरूपत्वात्

निरोधस्तु लोकवेदव्यापारन्यासः

तस्मिन्ननन्यता तद्विरोधिषूदासीनता च

अन्याश्रयाणां त्यागोऽनन्यता

लोकवेदेषु तदनुकूलाचरणं तद्विरोधिषूदासीनता च

भवतु निश्चयदाढ्यादूर्ध्वं शास्त्ररक्षणम्

अन्यथा पातित्यशङ्कया

लोकोऽपि तावदेव भोजनादिव्यापारस्त्वाशरीरधारणावधि

तल्लक्षणानि वाच्यन्ते नानामतभेदात

पूजादिष्वनुराग इति पाराशर्यः

कथादिष्विति गर्गः

आत्मरत्यविरोधेनेति शाण्डिल्यः

नारदस्तु तदर्पिताखिलाचारता तद्विस्मरणे परमव्याकुलतेति

अस्त्येवमेवम्

यथा व्रजगोपिकानाम्

तत्रापि न माहात्म्यज्ञानविस्मृत्यपवादः

तद्विहीनं जाराणामिव

नास्त्येव तस्मिंस्तत्सुखसुखित्वम्

सा तु कर्मज्ञानयोगेभ्योऽप्यधिकतरा

फलरूपत्वात

ईश्वरस्याप्यभिमानद्वेषित्वाद्दैन्यप्रियत्वाच्च

तस्या ज्ञानमेव साधनमित्येके

अन्योऽन्याश्रयत्वमित्यन्ये

स्वयं फलरूपतेति ब्रह्मकुमारः