एकदा नारदेनोक्ते भक्तिशास्त्रे एकत्वेन स्थितापि सा भक्तिरपि गुणमाहात्म्यासक्तिरूपा, रूपासक्तिरूपा, पूजारूपासक्तिरूपा, स्मरणासक्तिरूपा, सेवासक्तिरूपा, सख्यरूपासक्तिरूपा, वात्सल्यरूपासक्तिरूपा, कान्तिरूपासक्तिरूपा, आत्मनिवेदनरूपासक्तिरूपा, तन्मयतारूपासक्तिरूपा, परमविरहासक्तिरूपा च एकादशधा प्रवर्तते इति प्रतिपाद्यते। एवं सा भक्तिर्यद्यप्येकैव, विविधासु भावेषु एकादशधा विभज्यते। एवं च, एषा भक्तिरिति यथोक्तं, कुमारेण, व्यासेन, शुकदेवेन, शाण्डिल्येन, गर्गेण, विष्णुना, कौण्डिल्येन, शेषेण, उद्धवेण, अरुणिना, बलेन, हनूमता, विभीषणेन चान्यैश्च भक्तिशास्त्राचार्यैः, लोकनिन्दाभयं विना, एकचित्तेन, प्रतिपादिता। यः कश्चन एषां शुभानां नारदवाक्यानां श्रद्धां विश्वासं च करोति, स भक्तिमान् भवति, प्रियं प्राप्नोति, प्रियं प्राप्नोति एव।