नारदभक्तिसूत्रम्

राजप्रासादे भोजनादिषु यथा दृश्यते, तथा अन्यत्रापि दृश्यते। तथापि तेन न राज्ञः तुष्टिः, न भूखशान्तिः सम्पद्यते। अतः मोक्षकामैः केवलं तद् एव ग्राह्यम्। तस्य साधनं आचार्यैः गीतम्। तद् इन्द्रियार्थत्यागेन, सङ्गत्यागेन च सिध्यति। अविच्छिन्नया भक्त्या तस्य प्राप्तिः। लोकमध्ये अपि भगवतो गुणश्रवणकीर्तनाद् एव तद् साध्यते। मुख्यतः महात्मनां महाकृपया, वा भगवतोऽल्पानुग्रहाद् एव तद् लभ्यते। महात्मनां सङ्गः दुर्लभः, दुर्गमः, अच्युतः च। सः अपि केवलं तेषां कृपया लभ्यते। तेषु महात्मसु भेदः नास्ति। तत् एव अन्वेष्टव्यम्, तत् एव अन्वेष्टव्यम्। दुष्टसङ्गः सर्वथा त्याज्यः। यः सङ्गः कामं, क्रोधं, मोहं, स्मृतिहानिं, बुद्धिनाशं, सर्वनाशं च जनयति। एते अपि तरङ्गवत् सन्तः सङ्गात् समुद्रवत् भवन्ति। कः मोहं तरति? यः सङ्गं त्यजति, महात्मानं सेवते, निरममः भवति। यः एकान्तस्थानं अन्वेष्टि, संसारबन्धं मूलतः छिनत्ति, त्रिगुणातीतः भवति, लाभरक्षणं त्यजति। यः कर्मफलत्यागी, कृत्यत्यागी, द्वन्द्वातीतः भवति। यः वेदान् अपि त्यजति, सः अविच्छिन्नं निर्मलप्रेम एव प्राप्तवान् भवति। सः तरति, तरति; अन्यान् अपि तारयति। तस्य स्वरूपं प्रेम—यद् वर्णनातीतम्। जडवत् स्वादनं यथा, तद् अनुभवः। तद् यथायोग्यपात्रे क्वचित् स्वयम् प्रकटते। तद् गुणशून्यम्, कामशून्यम्, क्षणे क्षणे वर्धमानम्, अविच्छिन्नम्, अतीव सूक्ष्मम्, अनुभवस्वरूपम्। तद् प्राप्त्वा, केवलं तद् एव पश्यति, तद् एव शृणोति, तद् एव वदति, तद् एव चिन्तयति। भक्तेः गौणरूपं त्रिविधम्—गुणभेदात् दुःखादिभेदात् च। प्रत्येकं परं पूर्वात् श्रेष्ठम्। अन्येषु साधनेषु भक्ति अधिकं सुलभा। यतः सा अन्यप्रमाणानपेक्षा, स्वयं प्रमाणरूपा। यतः सा शान्तिस्वरूपा, परमसुखरूपा च। लोकहानौ चिन्ता न कर्तव्या, यतः आत्मा, लोकः, शास्त्रं च भगवति समर्पितम्। तद् प्राप्त्वापि लोकव्यवहारः न त्याज्यः; केवलं फलं त्याज्यं, साधनं तु कर्तव्यम्। स्त्रीधननास्तिकशत्रुवृत्तान्तश्रवणं न कर्तव्यम्। गर्वं, दम्भं, च त्याज्यं। सर्वाणि कर्माणि तस्मै समर्प्यन्ति; कामं, क्रोधं, गर्वं च तस्मै एव योज्यन्ते। प्रेम तु सततसेवा, सततपूजायाः स्वरूपं, त्रिरूपनाशपूर्वकं, केवलं प्रेम एव आचर्यं। एकनिष्ठाः भक्ताः श्रेष्ठाः। ते परस्परं गद्गदवाणीभिः, रोमाञ्चैः, अश्रुभिः संवादन्तः, स्वकुलं भूमिं च पावयन्ति। तीर्थानि पावयन्ति, कर्माणि पुण्ययन्ति, शास्त्राणि सत्यम् कुर्वन्ति। पितरः मुद्यन्ते, देवाः नृत्यन्ति, भूमिः सुरक्षिताभवति।