ਗੁਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਸ੍ਕ੍ਤਿਰੂਪਾਸਕ੍ਤਿਪੂਜਾਸਕ੍ਤਿਸ੍ਮਰਣਾਸਕ੍ਤਿਦਾਸ੍ਯਾਸਕ੍ਤਿਸਖ੍ਯਾਸਕ੍ਤਿਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਾਸਕ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤਾਸਕ੍ਤਿਆਤ੍ਮਨਿਵੇਦਨਾਸਕ੍ਤਿਤਨ੍ਮਯਾਸਕ੍ਤਿਪਰਮਵਿਰਹਾਸਕ੍ਤਿਰੂਪੈਕਧਾਪ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ਧਾ ਭਵਤਿ
ਇਹ ਇਕ ਹੀ ਭਾਵ ਹੈ, ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਰੂਪ ਨਾਲ ਲਗਾਵ, ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਲਗਾਵ, ਯਾਦ ਨਾਲ ਲਗਾਵ, ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਲਗਾਵ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਲਗਾਵ, ਮਾਪਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਲਗਾਵ, ਆਪਾ ਸਮਰਪਣ, ਪੂਰਨ ਲੀਨਤਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਵਿਛੋੜੀ ਨਾਲ ਲਗਾਵ—ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਜਨਜਲ੍ਪਨਿਰ੍ਭਯਾ ਏਕਮਤਾਃ ਕੁਮਾਰਵ੍ਯਾਸਸ਼ੁਕਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲ੍ਯਗਰ੍ਗਵਿष੍ਣੁਕੌਣ੍ਡਿਲ੍ਯਚੇषੋਦ੍ਧਵਾਰੁਣਿਬਲਿਹਨੂਮਦ੍ਵਿਭੀषਣਾਦਯੋ ਭਕ੍ਤਾਚਾਰ੍ਯਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਇਕੋ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਕੁਮਾਰ, ਵਿਆਸ, ਸ਼ੁਕ, ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ, ਗਰਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕੌਂਡਿਲਯ, ਸ਼ੇਸ਼, ਉਧਵ, ਅਰੁਣੀ, ਬਲੀ, ਹਨੂਮਾਨ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਆਦਿ ਭਗਤੀ ਦੇ ਅਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਨਾਰਦਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਨੁਸ਼ਾਸਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸਿਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਤ੍ਤੇ ਸ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਭਵਤਿ ਸ ਪ੍ਰੇष੍ਠਂ ਲਭਤੇ ਸ ਪ੍ਰੇष੍ਠਂ ਲਭਤੇ ਇਤਿ
ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੁਖਦਾਇਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਮੰਨਦਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਪਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਪਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।