ନାରଦଭକ୍ତିସୂତ୍ରମ୍

ତତ୍ରାପି ନ ମାହାତ୍ମ୍ଯଜ୍ଞାନଵିସ୍ମୃତ୍ଯପଵାଦଃ

ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ମହିମା ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଭୁଲିଯିବାର ଅପତ୍ୟାସନା ଲାଗୁନାହିଁ।

ତଦ୍ଵିହୀନଂ ଜାରାଣାମିଵ

ଏହା ନଥିଲେ, ଏହା ଅପର ଜଣଙ୍କର ଅନୁଚିତ ପ୍ରେମ ପରି ହୋଇଯାଏ।

ନାସ୍ତ୍ଯେଵ ତସ୍ମିଂସ୍ତତ୍ସୁଖସୁଖିତ୍ଵମ୍

ସେଠାରେ କେବେଠି ଖୁସି ନାହିଁ, ନାହିଁ ଅନ୍ୟର ସୁଖରେ ସୁଖିତ ହେବା।

ସା ତୁ କର୍ମଜ୍ଞାନଯୋଗେଭ୍ଯୋଽପ୍ଯଧିକତରା

କିନ୍ତୁ ଏହା କର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ।

ଫଲରୂପତ୍ଵାତ

କାରଣ ଏହା ଫଳର ସ୍ୱରୂପ।

ଈଶ୍ଵରସ୍ଯାପ୍ଯଭିମାନଦ୍ଵେଷିତ୍ଵାଦ୍ଦୈନ୍ଯପ୍ରିଯତ୍ଵାଚ୍ଚ

କାରଣ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅହଂକାର ଅପ୍ରିୟ ଓ ନମ୍ରତା ପ୍ରିୟ।

ତସ୍ଯା ଜ୍ଞାନମେଵ ସାଧନମିତ୍ଯେକେ

କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି, ଏହା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ମାତ୍ରେ ସାଧନ।

ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯାଶ୍ରଯତ୍ଵମିତ୍ଯନ୍ଯେ

ଅନ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି, ଏହା ପରସ୍ପର ନିର୍ଭରତା।

ସ୍ଵଯଂ ଫଲରୂପତେତି ବ୍ରହ୍ମକୁମାରଃ

ବ୍ରହ୍ମକୁମାର କହନ୍ତି: ଏହା ସ୍ୱୟଂ ଫଳର ସ୍ୱରୂପ।

ରାଜଗୃହଭୋଜନାଦିଷୁ ତଥୈଵ ଦୃଷ୍ଟତ୍ଵାତ

ଯେପରି ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ଭୋଜନ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଦେଖାଯାଏ।

ନ ତେନ ରାଜପରିତୋଷଃ, କ୍ଷୁଧଶାନ୍ତିର୍ଵା

ଏହା ଦ୍ୱାରା ନ ରାଜାଙ୍କର ସନ୍ତୋଷ ହୁଏ, ନ କ୍ଷୁଧା ଶାନ୍ତି ମିଳେ।

ତସ୍ମାତ୍ସୈଵ ଗ୍ରାହ୍ଯା ମୁମୁକ୍ଷୁଭିଃ

ତେଣୁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ମାନିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ଯାଃ ସାଧନାନି ଗାଯନ୍ତ୍ଯାଚାର୍ଯାଃ

ଏହାର ସାଧନ ବିଷୟରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଗାନ କରନ୍ତି।

ତତ୍ତୁ ଵିଷଯତ୍ଯାଗାତ୍ସଙ୍ଗତ୍ଯାଗାଚ୍ଚ

ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗ ଛାଡିବା ଓ ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା।

ଅଵ୍ଯାଵୃତ୍ତଭଜନାତ୍୧୨

ଅବିରତ ଭଜନ କରିବା ଦ୍ୱାରା।

ଲୋକେଽପି ଭଗଵଦ୍ଗୁଣଶ୍ରଵଣକୀର୍ତନାତ

ଏହି ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଗୁଣ ଶୁଣିବା ଓ ଗାଇବା ଦ୍ୱାରା।

ମୁଖ୍ଯତସ୍ତୁ ମହତ୍କୃପଯୈଵ ଭଗଵତ୍କୃପାଲେଶାଦ୍ଵା

ମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ ଏହା ମହାନ ଦୟାଳୁଙ୍କର ଉପକୃପା କିମ୍ବା ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାର ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ ।

ମହତ୍ସଙ୍ଗସ୍ତୁ ଦୁର୍ଲଭୋଽଗମ୍ଯୋଽମୋଘଶ୍ଚ

ମହାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗତି ଅତି ଦୁର୍ଲଭ, ଅପହୁଞ୍ଚ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳଦାୟୀ ।

ଲଭ୍ଯତେଽପି ତତ୍କୃପଯୈଵ

ସେହି ସାଙ୍ଗତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଦୟାରେ ମିଳେ ।

ତସ୍ମିଂସ୍ତଜ୍ଜନେ ଭେଦାଭାଵାତ

ଏମାନେ, ଏପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ ।

ତଦେଵ ସାଧ୍ଯତାଂ ତଦେଵ ସାଧ୍ଯତାମ୍

ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ଚେଷ୍ଟା କର, ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ଚେଷ୍ଟା କର ।

ଦୁଃସଙ୍ଗଃ ସର୍ଵଥୈଵ ତ୍ଯାଜ୍ଯଃ

ଅନୁଚିତ ସାଙ୍ଗତି କେବେଉ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ ।

କାମକ୍ରୋଧମୋହସ୍ମୃତିଭ୍ରଂଶବୁଦ୍ଦିନାଶସର୍ଵନାଶକାରଣତ୍ଵାତ

ଏହା ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ, ମୋହ, ସ୍ମୃତି ଭ୍ରଷ୍ଟ, ବୁଦ୍ଧି ନାଶ ଏବଂ ସବୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ ।

ତରଙ୍ଗାଯିତା ଅପୀମେ ସଙ୍ଗାତ୍ସମୁଦ୍ରାଯନ୍ତି

ଏହି ଦୁର୍ବଳତାଗୁଡିକ ଆରମ୍ଭରେ ତରଙ୍ଗ ପରି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସାଙ୍ଗତି ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ର ପରି ଭୟଙ୍କର ହୋଇଯାନ୍ତି ।

କସ୍ତରତି କସ୍ତରତି ମାଯାଂ ଯଃ ସଙ୍ଗଂ ତ୍ଯଜତି ଯୋ ମହାନୁଭାଵଂ ସେଵତେ ନିର୍ମମୋ ଭଵତି

କିଏ ମାୟାକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିପାରିବ ? ସେଉଁଠି ଯିଏ ସାଙ୍ଗତିକୁ ଛାଡେ, ମହାନଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ନିର୍ମମ ହୋଇଯାଏ ।

ଯୋ ଵିଵିକ୍ତସ୍ଥାନଂ ସେଵତେ, ଯୋ ଲୋକବନ୍ଧମୁନ୍ମୂଲଯତି ନିସ୍ତ୍ରୈଗୁଣ୍ଯୋ ଭଵତି, ଯୋ ଯୋଗକ୍ଷେମଂ ତ୍ଯଜତି

ଯିଏ ନିଜେ ଏକା ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଚୟନ କରେ, ଯିଏ ଲୋକର ବନ୍ଧନକୁ ଉପ୍ରୁଟିଦେଇଥାଏ, ତିନି ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଯିଏ ଲାଭ ଓ ରକ୍ଷାର ଚିନ୍ତାକୁ ଛାଡିଦେଇଥାଏ ।

ଯଃ କର୍ମଫଲଂ ତ୍ଯଜତି, କର୍ମାଣି ସଂନ୍ଯସ୍ଯତି ତତୋ ନିର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵୋ ଭଵତି

ଯିଏ କର୍ମର ଫଳକୁ ଛାଡେ, କର୍ମକୁ ବିଦାୟ କରେ, ସେ ପରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ ।

ଯୋ ଵେଦାନପି ସନ୍ନ୍ଯସ୍ଯତି, କେଵଲମଵିଚ୍ଛିନ୍ନାନୁରାଗଂ ଲଭତେ

ଯିଏ ବେଦକୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଦେଇଥାଏ, ସେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମକୁ ପାଇଯାଏ ।

ସ ତରତି ସ ତରତି ଲୋକାଂସ୍ତାରଯତି

ସେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥାଏ ।