नारदभक्तिसूत्रम्

तदेव साध्यतां तदेव साध्यताम्

तेच साध्य करावे, तेच साध्य करावे.

दुःसङ्गः सर्वथैव त्याज्यः

वाईट संग सर्व प्रकारे टाळावा.

कामक्रोधमोहस्मृतिभ्रंशबुद्दिनाशसर्वनाशकारणत्वात

कारण तो इच्छा, राग, भ्रम, स्मृतीभ्रंश, बुद्धीचा नाश आणि सर्वनाश याला कारणीभूत ठरतो.

तरङ्गायिता अपीमे सङ्गात्समुद्रायन्ति

हे दोष लाटांसारखे असले तरी संगामुळे समुद्रासारखे मोठे होतात.

कस्तरति कस्तरति मायां यः सङ्गं त्यजति यो महानुभावं सेवते निर्ममो भवति

माया कोण पार करतो? जो संग सोडतो, थोरांची सेवा करतो आणि आपलेपणा टाकतो, तोच पार करतो.

यो विविक्तस्थानं सेवते, यो लोकबन्धमुन्मूलयति निस्त्रैगुण्यो भवति, यो योगक्षेमं त्यजति

जो एकांत स्थळी राहतो, जगाच्या बंधनांना मुळासकट दूर करतो, त्रिगुणांपासून मुक्त होतो आणि लाभ-रक्षणाची चिंता सोडतो.

यः कर्मफलं त्यजति, कर्माणि संन्यस्यति ततो निर्द्वन्द्वो भवति

जो कर्माचे फळ सोडतो, कर्मेही सोडून देतो, तो द्वंद्वमुक्त होतो.

यो वेदानपि सन्न्यस्यति, केवलमविच्छिन्नानुरागं लभते

जो वेदांनाही सोडून देतो, तो केवळ अखंड, शुद्ध प्रेमच अनुभवतो.

स तरति स तरति लोकांस्तारयति

तो पार करतो, तोच इतरांनाही पार घालतो.

अनिर्वचनीयं प्रेमस्वरूपम्

त्याचे स्वरूप असे प्रेम आहे, जे शब्दात सांगता येत नाही.

मूकास्वादनवत

ते मुक्याने चाखलेल्या स्वादासारखे आहे.

प्रकाशयते क्वापि पात्रे

ते कुठेतरी योग्य पात्राला स्वतःहून प्रकट होते.

गुणरहितं कामनारहितं प्रतिक्षणवर्धमानमविच्छिन्नं सूक्ष्मतरमनुभवरूपम्

ते गुणरहित, इच्छा नसलेले, प्रत्येक क्षणी वाढणारे, अखंड, अत्यंत सूक्ष्म आणि अनुभवस्वरूप आहे.

तत्प्राप्य तदेवावलोकयति, तदेव शृनोति, तदेव भाषयति, तदेव चिन्तयति

ते मिळाल्यावर, तो फक्त तेच पाहतो, तेच ऐकतो, तेच बोलतो आणि तेच चिंतित राहतो.

गौणी त्रिधा गुणभेदादार्तादिभेदाद्वा

गौण भक्ती ही गुणांमधील किंवा दुःखादी भेदांमुळे तीन प्रकारची असते.

उत्तरस्मादुत्तरस्मात्पूर्वपूर्वा श्रेयाय भवति

पुढचा प्रत्येक प्रकार मागीलपेक्षा श्रेष्ठ असतो.

अन्यस्मात्सौलभ्यं भक्तौ

इतर सर्वांपेक्षा भक्ती सहज मिळते.

प्रमाणान्त्रस्यानपेक्षत्वात्स्वयं प्रमाणत्वात

कारण तिला दुसऱ्या कोणत्याही प्रमाणाची गरज नसते; ती स्वतःच प्रमाण आहे.

शान्तिरूपात्परमानन्दरूपाच्च

कारण तिचे स्वरूप शांतता आणि परमानंद आहे.

लोकहानौ चिन्ता न कार्या निवेदितात्मलोकवेदत्वात

संसारातील काही गमावले तरी चिंता करू नये, कारण आपले शरीर, जग आणि वेद सर्व काही त्याला अर्पण केलेले आहे.

न तत्सिद्धौ लोकव्यवहारो हेयः किन्तु फलत्यागस्तत्साधनं च कार्यमेव

ती भक्ती मिळाल्यावरही जगातील व्यवहार सोडू नयेत; फक्त फळांचा त्याग करावा आणि भक्तीसाठी आवश्यक साधने करत राहावीत.

स्त्रीधननास्तिकवैरिचरित्रं न श्रवणीयम्

स्त्री, धन, नास्तिक किंवा शत्रू यांच्या वर्तनाबद्दल ऐकू नये.

अभिमानदम्भादिकं त्याज्यम्

अहंकार, दंभ आणि अशा गोष्टी सोडाव्यात.

तदर्पिताखिलाचारः सन्कामक्रोधाभिमानादि तस्मिन्नेव करणीयम्

सर्व कृती त्याला अर्पण कराव्यात; इच्छा, राग, अभिमान वगैरे फक्त त्याच्यासाठीच ठेवाव्यात.

त्रिरूपभङ्गपूर्वकं नित्यदास्यनित्यकाञ्ताभजनात्मकं प्रेम कार्यं प्रेमैव कार्यम्

तीन प्रकारांचे भंग करून, नेहमीची सेवा आणि प्रियत्वाने भक्ती करावी; प्रेमच करावे.

भक्ता एकान्तिनो मुख्याः

एकनिष्ठ भक्त हेच खरे श्रेष्ठ भक्त आहेत.

कण्ठावरोधरोमाञ्चाश्रुभिः परस्परं लपमानाः पावयन्ति कुलानि पृथिवीं च

गळा दाटून येणे, अंगावर रोमांच येणे आणि डोळ्यातून अश्रू येत असताना, ते एकमेकांशी बोलतात आणि आपल्या कुटुंबाला तसेच पृथ्वीला पावन करतात.

तीर्थीकुर्वन्ति तीर्थानि सुकर्मीकुर्वन्ति कर्माणि सच्छास्त्रीकुर्वन्ति शास्त्राणि

ते तीर्थांना पवित्र करतात, कर्मांना पुण्यवान करतात आणि शास्त्रांना सत्य करतात.

मोदन्ते पितरो नृत्यन्ति देवताः सनाथाश्चेयं भूर्भवति

पितरांना आनंद होतो, देवता नाचतात आणि ही पृथ्वी संरक्षित होते.