नारदभक्तिसूत्रम्

न तेन राजपरितोषः, क्षुधशान्तिर्वा

त्यामुळे ना राजाला समाधान मिळतं, ना भुकेचा शमण होतो.

तस्मात्सैव ग्राह्या मुमुक्षुभिः

म्हणून, मुक्तीची इच्छा असणाऱ्यांनी हीच स्वीकारावी.

तस्याः साधनानि गायन्त्याचार्याः

तिची साधनं गुरू सांगतात.

तत्तु विषयत्यागात्सङ्गत्यागाच्च

ती विषयांचा त्याग आणि आसक्तीचा त्याग यांमुळे मिळते.

अव्यावृत्तभजनात्१२

अखंड भक्तीमुळे मिळते.

लोकेऽपि भगवद्गुणश्रवणकीर्तनात

या जगातसुद्धा, भगवंताचे गुण ऐकून आणि गाताना मिळते.

मुख्यतस्तु महत्कृपयैव भगवत्कृपालेशाद्वा

मुख्यत्वाने करून, हे केवळ थोरांच्या मोठ्या कृपेने किंवा भगवंताच्या कृपेचा अंश लाभल्यानेच मिळते.

महत्सङ्गस्तु दुर्लभोऽगम्योऽमोघश्च

थोरांचा संग फार दुर्मिळ, सहज मिळणारा नाही आणि तो कधीच निष्फळ ठरत नाही.

लभ्यतेऽपि तत्कृपयैव

तोही संग त्यांच्या कृपेनेच मिळतो.

तस्मिंस्तज्जने भेदाभावात

अशा व्यक्तींमध्ये कोणताही भेद नसतो.

तदेव साध्यतां तदेव साध्यताम्

तेच साध्य करावे, तेच साध्य करावे.

दुःसङ्गः सर्वथैव त्याज्यः

वाईट संग सर्व प्रकारे टाळावा.

कामक्रोधमोहस्मृतिभ्रंशबुद्दिनाशसर्वनाशकारणत्वात

कारण तो इच्छा, राग, भ्रम, स्मृतीभ्रंश, बुद्धीचा नाश आणि सर्वनाश याला कारणीभूत ठरतो.

तरङ्गायिता अपीमे सङ्गात्समुद्रायन्ति

हे दोष लाटांसारखे असले तरी संगामुळे समुद्रासारखे मोठे होतात.

कस्तरति कस्तरति मायां यः सङ्गं त्यजति यो महानुभावं सेवते निर्ममो भवति

माया कोण पार करतो? जो संग सोडतो, थोरांची सेवा करतो आणि आपलेपणा टाकतो, तोच पार करतो.

यो विविक्तस्थानं सेवते, यो लोकबन्धमुन्मूलयति निस्त्रैगुण्यो भवति, यो योगक्षेमं त्यजति

जो एकांत स्थळी राहतो, जगाच्या बंधनांना मुळासकट दूर करतो, त्रिगुणांपासून मुक्त होतो आणि लाभ-रक्षणाची चिंता सोडतो.

यः कर्मफलं त्यजति, कर्माणि संन्यस्यति ततो निर्द्वन्द्वो भवति

जो कर्माचे फळ सोडतो, कर्मेही सोडून देतो, तो द्वंद्वमुक्त होतो.

यो वेदानपि सन्न्यस्यति, केवलमविच्छिन्नानुरागं लभते

जो वेदांनाही सोडून देतो, तो केवळ अखंड, शुद्ध प्रेमच अनुभवतो.

स तरति स तरति लोकांस्तारयति

तो पार करतो, तोच इतरांनाही पार घालतो.

अनिर्वचनीयं प्रेमस्वरूपम्

त्याचे स्वरूप असे प्रेम आहे, जे शब्दात सांगता येत नाही.

मूकास्वादनवत

ते मुक्याने चाखलेल्या स्वादासारखे आहे.

प्रकाशयते क्वापि पात्रे

ते कुठेतरी योग्य पात्राला स्वतःहून प्रकट होते.

गुणरहितं कामनारहितं प्रतिक्षणवर्धमानमविच्छिन्नं सूक्ष्मतरमनुभवरूपम्

ते गुणरहित, इच्छा नसलेले, प्रत्येक क्षणी वाढणारे, अखंड, अत्यंत सूक्ष्म आणि अनुभवस्वरूप आहे.

तत्प्राप्य तदेवावलोकयति, तदेव शृनोति, तदेव भाषयति, तदेव चिन्तयति

ते मिळाल्यावर, तो फक्त तेच पाहतो, तेच ऐकतो, तेच बोलतो आणि तेच चिंतित राहतो.

गौणी त्रिधा गुणभेदादार्तादिभेदाद्वा

गौण भक्ती ही गुणांमधील किंवा दुःखादी भेदांमुळे तीन प्रकारची असते.

उत्तरस्मादुत्तरस्मात्पूर्वपूर्वा श्रेयाय भवति

पुढचा प्रत्येक प्रकार मागीलपेक्षा श्रेष्ठ असतो.

अन्यस्मात्सौलभ्यं भक्तौ

इतर सर्वांपेक्षा भक्ती सहज मिळते.

प्रमाणान्त्रस्यानपेक्षत्वात्स्वयं प्रमाणत्वात

कारण तिला दुसऱ्या कोणत्याही प्रमाणाची गरज नसते; ती स्वतःच प्रमाण आहे.

शान्तिरूपात्परमानन्दरूपाच्च

कारण तिचे स्वरूप शांतता आणि परमानंद आहे.