നാരദഭക്തിസൂത്രമ്

മൂകാസ്വാദനവത

അത് മൂകന്റെ രുചിപോലാണ്.

പ്രകാശയതേ ക്വാപി പാത്രേ

അത് എവിടെയോ യോഗ്യനായവനിൽ തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഗുണരഹിതം കാമനാരഹിതം പ്രതിക്ഷണവര്ധമാനമവിച്ഛിന്നം സൂക്ഷ്മതരമനുഭവരൂപമ്

അത് ഗുണങ്ങളില്ലാത്തതും, ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാത്തതും, ഓരോ നിമിഷവും വളരുന്നതും, ഒരിക്കലും തടസ്സപ്പെടാത്തതും, അത്യന്തം സൂക്ഷ്മവും, അനുഭവത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്.

തത്പ്രാപ്യ തദേവാവലോകയതി, തദേവ ശൃനോതി, തദേവ ഭാഷയതി, തദേവ ചിന്തയതി

അത് നേടിയാൽ, അതേ മാത്രം കാണുന്നു, അതേ മാത്രം കേൾക്കുന്നു, അതേ മാത്രം സംസാരിക്കുന്നു, അതേ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു.

ഗൌണീ ത്രിധാ ഗുണഭേദാദാര്താദിഭേദാദ്വാ

ഗൗണഭക്തി ഗുണഭേദം കൊണ്ടോ, ദു:ഖം മുതലായ വ്യത്യാസങ്ങൾ കൊണ്ടോ, മൂന്നു വിധമാണ്.

ഉത്തരസ്മാദുത്തരസ്മാത്പൂര്വപൂര്വാ ശ്രേയായ ഭവതി

പിന്നീട് വരുന്ന ഓരോ ഭക്തിയും അതിന് മുമ്പുള്ളതിനെക്കാൾ ഉത്തമമാണ്.

അന്യസ്മാത്സൌലഭ്യം ഭക്തൌ

മറ്റെല്ലാംക്കാളും ഭക്തി എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാവുന്നതാണ്.

പ്രമാണാന്ത്രസ്യാനപേക്ഷത്വാത്സ്വയം പ്രമാണത്വാത

മറ്റേതെങ്കിലും തെളിവുകൾക്ക് ആശ്രയിക്കേണ്ടതില്ല; ഭക്തി തന്നെ തെളിവാണ്.

ശാന്തിരൂപാത്പരമാനന്ദരൂപാച്ച

ഭക്തി ശാന്തിയും പരമാനന്ദവും ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ്.

ലോകഹാനൌ ചിന്താ ന കാര്യാ നിവേദിതാത്മലോകവേദത്വാത

ലോകത്തിൽ നഷ്ടം സംഭവിച്ചാൽ വിഷമിക്കേണ്ട; കാരണം ആത്മാവും ലോകവും വേദങ്ങളും എല്ലാം ഭഗവാനെ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

ന തത്സിദ്ധൌ ലോകവ്യവഹാരോ ഹേയഃ കിന്തു ഫലത്യാഗസ്തത്സാധനം ച കാര്യമേവ

ഭക്തി ലഭിച്ചാലും ലോകത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതല്ല; ഫലങ്ങൾ മാത്രം ഉപേക്ഷിക്കണം, ഭക്തിക്ക് വഴിയാകുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതാണു.

സ്ത്രീധനനാസ്തികവൈരിചരിത്രം ന ശ്രവണീയമ്

സ്ത്രീകളുടെ, ധനത്തിന്റെ, നാസ്തികരുടെ, ശത്രുക്കളുടെ പെരുമാറ്റം കേൾക്കരുത്.

അഭിമാനദമ്ഭാദികം ത്യാജ്യമ്

അഹങ്കാരം, കപടത, മുതലായവ ഉപേക്ഷിക്കണം.

തദര്പിതാഖിലാചാരഃ സന്കാമക്രോധാഭിമാനാദി തസ്മിന്നേവ കരണീയമ്

എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അവനു സമർപ്പിക്കണം; ആഗ്രഹം, കോപം, അഭിമാനം മുതലായവയും അവനോടു മാത്രം കാണിക്കണം.

ത്രിരൂപഭങ്ഗപൂര്വകം നിത്യദാസ്യനിത്യകാഞ്താഭജനാത്മകം പ്രേമ കാര്യം പ്രേമൈവ കാര്യമ്

മൂന്നു ഭാവങ്ങൾ വിട്ട്, എപ്പോഴും ദാസ്യവും എപ്പോഴും പ്രിയഭാവവും ഉള്ള ഭക്തിപ്രേമം ആചരിക്കണം; പ്രേമം മാത്രം ആചരിക്കണം.

ഭക്താ ഏകാന്തിനോ മുഖ്യാഃ

ഏകാഗ്രമായ ഭക്തന്മാരാണ് പ്രധാനഭക്തർ.

കണ്ഠാവരോധരോമാഞ്ചാശ്രുഭിഃ പരസ്പരം ലപമാനാഃ പാവയന്തി കുലാനി പൃഥിവീം ച

കണ്ഠം തടഞ്ഞു, രോമാഞ്ചം കൊണ്ടും കണ്ണുനീരുമോടെ പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നവർ കുടുംബങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

തീര്ഥീകുര്വന്തി തീര്ഥാനി സുകര്മീകുര്വന്തി കര്മാണി സച്ഛാസ്ത്രീകുര്വന്തി ശാസ്ത്രാണി

അവർ തീർത്ഥങ്ങൾക്കും വിശുദ്ധത നൽകുന്നു, പ്രവൃത്തികൾക്ക് പുണ്യം നൽകുന്നു, ശാസ്ത്രങ്ങൾക്കും സത്യത നൽകുന്നു.

മോദന്തേ പിതരോ നൃത്യന്തി ദേവതാഃ സനാഥാശ്ചേയം ഭൂര്ഭവതി

പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു, ദേവതകൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, ഈ ഭൂമി സംരക്ഷിതമാകുന്നു.

നാസ്തി തേഷു ജാതിവിദ്യാരൂപകുലധനക്രിയാദിഭേദഃ

അവരിൽ ജാതി, വിദ്യ, രൂപം, കുടുംബം, ധനം, പ്രവൃത്തികൾ എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസമില്ല.

യതസ്തദീയാഃ

അവർ ഭഗവാന്റെവരായതിനാലാണ്.

വാദോ നാവലമ്ബ്യഃ

വാദത്തിൽ ആശ്രയിക്കേണ്ട.

ബാഹുല്യാവകാശത്വാദനിയതത്വാച്ച

ഇത് വളരെ സമൃദ്ധവും തുറന്നതുമായതും, നിശ്ചിതമായ നിയമങ്ങളില്ലാത്തതുമായതിനാൽ,

ഭക്തിശാസ്ത്രാണി മനനീയാനി തദ്ബോധകകര്മാണി കരണീയാനി

ഭക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ആലോചിക്കണം, അവയുടെ അർത്ഥം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യണം.

സുഖദുഃഖേച്ഛാലാഭാദിത്യക്തേ കാലേ പ്രതീക്ഷമാണേ ക്ഷണാര്ധമപി വ്യര്ഥം ന നേയമ്

സുഖം, ദു:ഖം, ആഗ്രഹം, ലഭ്യം എന്നിവ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് കാത്തിരിക്കുന്ന സമയത്തും, ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ പാതിയും വെറുതെ കളയാൻ പാടില്ല.

അഹിംസാസത്യശൌചദയാസ്തിക്യാദി ചാരിത്ര്യാണി പരിപാലനീയാനി

അഹിംസ, സത്യവാദം, ശുദ്ധി, കരുണ, വിശ്വാസം തുടങ്ങിയ നല്ല സ്വഭാവങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.

സര്വദാ സര്വഭാവേന നിശ്ചിന്തൈര്ഭഗവാനേവ ഭജനീയഃ

എല്ലാ സമയത്തും, മുഴുവൻ മനസ്സോടെയും, ആശങ്കയില്ലാതെ, ഭഗവാനെ മാത്രം ഭജിക്കണം.

സ കീര്ത്യമാനഃ ശീഘ്രമേവാവിര്ഭവത്യനുഭാവയതി ഭക്താന

ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഉടൻ തന്നെ പ്രത്യക്ഷനായി ഭക്തന്മാരെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്നു.

ത്രിസത്യസ്യ ഭക്തിരേവ ഗരീയസീ ഭക്തിരേവ ഗരീയസീ

മൂന്നു സത്യങ്ങളിൽ ഭക്തിയേയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം—ഭക്തിയേയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം.