നാരദഭക്തിസൂത്രമ്

सा त्वस्मिन् परमप्रेमरूपा

അത് ഈ ലോകത്ത് പരമപ്രേമത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്.

अमृतस्वरूपा च

അത് അമൃതസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്.

यल्लब्ध्वा पुमान्सिद्धो भवत्यमृतो भवति तृप्तो भवति

അത് ലഭിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ പൂർണ്ണനാകുന്നു, അമൃതനാകുന്നു, തൃപ്തനാകുന്നു.

यत्प्राप्य ना किञ्चिद्वाञ्छति न शोचति न द्वेष्टि न रमते नोत्साही भवति

അത് നേടിയാൽ ആരും ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കില്ല, ദുഃഖിക്കില്ല, ദ്വേഷിക്കില്ല, അതിയിൽ ആനന്ദിക്കില്ല, ഉത്സാഹം നഷ്ടപ്പെടുകയുമില്ല.

यज्ज्ञात्वा मत्तो भवति स्तब्धो भवत्यात्मारामो भवति

അത് അറിഞ്ഞാൽ മനുഷ്യൻ ആവേശഭരിതനാകും, അചഞ്ചലനാകും, ആത്മസന്തോഷം അനുഭവിക്കും.

सा न कामयमाना निरोधरूपत्वात्

അത് ആഗ്രഹമില്ലാത്തതാണു, കാരണം അതിന്റെ സ്വഭാവം നിയന്ത്രണമാണ്.

निरोधस्तु लोकवेदव्यापारन्यासः

നിയന്ത്രണം എന്നത് ലോകകാര്യങ്ങളും വേദകാര്യങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കലാണ്.

तस्मिन्ननन्यता तद्विरोधिषूदासीनता च

അതിൽ പൂര്‍ണ്ണ ഏകാഗ്രതയും, അതിന് വിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഉദാസീനതയും ഉണ്ടാകും.

अन्याश्रयाणां त्यागोऽनन्यता

മറ്റെല്ലാ ആശ്രയങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് തന്നെ ഏകാഗ്രതയാകുന്നു.

लोकवेदेषु तदनुकूलाचरणं तद्विरोधिषूदासीनता च

ലോകകാര്യങ്ങളിലും വേദകാര്യങ്ങളിലും അതിന് അനുകൂലമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും, അതിന് വിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഉദാസീനരാവുകയും ചെയ്യണം.

भवतु निश्चयदाढ्यादूर्ध्वं शास्त्ररक्षणम्

ദൃഢമായ വിശ്വാസം നേടിയശേഷം ശാസ്ത്രങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം.

अन्यथा पातित्यशङ्कया

അല്ലെങ്കിൽ വീഴ്ചയെന്ന ഭയത്താൽ.

लोकोऽपि तावदेव भोजनादिव्यापारस्त्वाशरीरधारणावधि

ലോകകാര്യങ്ങൾ പോലും ഭക്ഷണം പോലുള്ളവ ശരീരം നിലനിർത്താൻ വേണ്ടിയാണു മാത്രം.

तल्लक्षणानि वाच्यन्ते नानामतभेदात

അതിനുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ വിവിധ മതഭേദങ്ങൾ പ്രകാരം പറയപ്പെടുന്നു.

पूजादिष्वनुराग इति पाराशर्यः

പാരാശര്യൻ പറയുന്നു: പൂജാദികളിൽ ആസ്വാദനമെന്നു.

कथादिष्विति गर्गः

ഗർഗൻ പറയുന്നു: കഥകളിൽ തുടങ്ങിയവയിൽ ആസ്വാദനം.

आत्मरत्यविरोधेनेति शाण्डिल्यः

ശാണ്ഡില്യൻ പറയുന്നു: ആത്മസന്തോഷത്തിന് വിരുദ്ധമല്ലെങ്കിൽ.

नारदस्तु तदर्पिताखिलाचारता तद्विस्मरणे परमव्याकुलतेति

നാരദൻ പറയുന്നു: എല്ലാകാര്യങ്ങളും അതിലേയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുക, അതിനെ മറന്നാൽ അത്യന്തം വേദന അനുഭവിക്കുക.

अस्त्येवमेवम्

അതെ, അതു തന്നെയാണ്.

यथा व्रजगोपिकानाम्

വ്രജത്തിലെ ഗോപികമാരിൽപോലെയും,

तत्रापि न माहात्म्यज्ञानविस्मृत्यपवादः

അവിടെയും മഹത്വം അറിയുന്നതു മറക്കുന്നതെന്ന കുറ്റം ബാധകമല്ല.

तद्विहीनं जाराणामिव

അത് ഇല്ലെങ്കിൽ, അത് പരസ്ത്രീസ്നേഹത്തിനെപ്പോലെയാണ്.

नास्त्येव तस्मिंस्तत्सुखसुखित्वम्

അങ്ങനെയുള്ളതിൽ സന്തോഷവും മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിൽ ആനന്ദവും ഇല്ല.

सा तु कर्मज्ञानयोगेभ्योऽप्यधिकतरा

അത് കര്‍മ്മം, ജ്ഞാനം, യോഗം എന്നിവയേക്കാളും ഉന്നതമാണ്.

फलरूपत्वात

അത് ഫലത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളതുകൊണ്ടാണ്.

ईश्वरस्याप्यभिमानद्वेषित्वाद्दैन्यप्रियत्वाच्च

ഭഗവാന്ക്ക് പോലും അഹങ്കാരം ഇഷ്ടമല്ല, വിനയം പ്രിയമാണ്.

तस्या ज्ञानमेव साधनमित्येके

ചിലർ പറയുന്നു, അതിന് ജ്ഞാനമേ മാർഗ്ഗം.

अन्योऽन्याश्रयत्वमित्यन्ये

മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നു, അതാണ് പരസ്പരാശ്രയം.

स्वयं फलरूपतेति ब्रह्मकुमारः

ബ്രഹ്മകുമാരൻ പറയുന്നു: അതു തന്നെയാണ് ഫലത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളത്.