ನಾರದಭಕ್ತಿಸೂತ್ರಮ್

सा त्वस्मिन् परमप्रेमरूपा

ಅದು ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

अमृतस्वरूपा च

ಅದು ಅಮೃತದ ಸ್ವರೂಪವೂ ಹೌದು.

यल्लब्ध्वा पुमान्सिद्धो भवत्यमृतो भवति तृप्तो भवति

ಅದನ್ನು ಪಡೆದವನು ಸಂಪೂರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅಮೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

यत्प्राप्य ना किञ्चिद्वाञ्छति न शोचति न द्वेष्टि न रमते नोत्साही भवति

ಅದನ್ನು ಪಡೆದವನು ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿರಾಸಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

यज्ज्ञात्वा मत्तो भवति स्तब्धो भवत्यात्मारामो भवति

ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಆತ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ.

सा न कामयमाना निरोधरूपत्वात्

ಅದು ಯಾವ ಬಯಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದದ್ದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಿಯಮದ ಸ್ವರೂಪ.

निरोधस्तु लोकवेदव्यापारन्यासः

ನಿಯಮ ಎಂದರೆ ಲೋಕ ಮತ್ತು ವೇದ ಸಂಬಂಧಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು.

तस्मिन्ननन्यता तद्विरोधिषूदासीनता च

ಅದರಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದವುಗಳೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ.

अन्याश्रयाणां त्यागोऽनन्यता

ಬೇರೆ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಎಂದರೆ ಏಕಾಗ್ರತೆ.

लोकवेदेषु तदनुकूलाचरणं तद्विरोधिषूदासीनता च

ಲೋಕ ಮತ್ತು ವೇದದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿರುವಂತೆ ನಡೆಯುವುದು, ಮತ್ತು ವಿರುದ್ಧವಾದವುಗಳಿಗೆ ನಿರಾಸಕ್ತಿ.

भवतु निश्चयदाढ्यादूर्ध्वं शास्त्ररक्षणम्

ನಿಶ್ಚಯದಲ್ಲಿ ದೃಢತೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

अन्यथा पातित्यशङ्कया

ಹೇಗಾದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪತನವಾಗುವ ಭಯದಿಂದ.

लोकोऽपि तावदेव भोजनादिव्यापारस्त्वाशरीरधारणावधि

ಈ ಲೋಕದ ಭೋಜನAdi ಕಾರ್ಯಗಳೂ ಕೂಡ ಶರೀರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾತ್ರ.

तल्लक्षणानि वाच्यन्ते नानामतभेदात

ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮತಗಳ ಪ್ರಕಾರ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

पूजादिष्वनुराग इति पाराशर्यः

ಪಾರಾಶರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಪೂಜೆAdi ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ.

कथादिष्विति गर्गः

ಗರ್ಗರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕಥೆAdi ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ.

आत्मरत्यविरोधेनेति शाण्डिल्यः

ಶಾಂಡಿಲ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಆತ್ಮಾನಂದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ.

नारदस्तु तदर्पिताखिलाचारता तद्विस्मरणे परमव्याकुलतेति

ನಾರದರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು, ಅದನ್ನು ಮರೆತರೆ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲತೆ.

अस्त्येवमेवम्

ಹೌದು, ಇದು ನಿಜ.

यथा व्रजगोपिकानाम्

ಹಾಗೆ ಬ್ರಜದ ಗೋಪಿಕೆಯರ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಇದೆ.

तत्रापि न माहात्म्यज्ञानविस्मृत्यपवादः

ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಮರೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಕ್ಷೇಪವಿಲ್ಲ.

तद्विहीनं जाराणामिव

ಆ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಪ್ರೀತಿಯಂತಾಗುತ್ತದೆ.

नास्त्येव तस्मिंस्तत्सुखसुखित्वम्

ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಸಂತೋಷದಲ್ಲೂ ಆನಂದವಿಲ್ಲ.

सा तु कर्मज्ञानयोगेभ्योऽप्यधिकतरा

ಆದರೆ ಅದು ಕರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

फलरूपत्वात

ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಫಲಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ईश्वरस्याप्यभिमानद्वेषित्वाद्दैन्यप्रियत्वाच्च

ಈಶ್ವರನಿಗೂ ಅಹಂಕಾರ ಅಸಹ್ಯ, ವಿನಯ ಪ್ರಿಯ.

तस्या ज्ञानमेव साधनमित्येके

ಕೆಲವರು, ಅದಕ್ಕೆ ಜ್ಞಾನವೇ ಸಾಧನ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

अन्योऽन्याश्रयत्वमित्यन्ये

ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ಅದು ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

स्वयं फलरूपतेति ब्रह्मकुमारः

ಬ್ರಹ್ಮಕುಮಾರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಅದು ಸ್ವತಃ ಫಲಸ್ವರೂಪ.