નારદભક્તિસૂત્રમ્

મૂકાસ્વાદનવત

એ મૌન વ્યક્તિએ અનુભવેલી મીઠાસ જેવી છે.

પ્રકાશયતે ક્વાપિ પાત્રે

એ ક્યાંક યોગ્ય પાત્રમાં પોતે જ પ્રકાશિત થાય છે.

ગુણરહિતં કામનારહિતં પ્રતિક્ષણવર્ધમાનમવિચ્છિન્નં સૂક્ષ્મતરમનુભવરૂપમ્

એ ગુણરહિત, કામનાવિહિન, દરેક ક્ષણે વધતું, અવિરત, અત્યંત સૂક્ષ્મ અને અનુભવરૂપ છે.

તત્પ્રાપ્ય તદેવાવલોકયતિ, તદેવ શૃનોતિ, તદેવ ભાષયતિ, તદેવ ચિન્તયતિ

એ પ્રાપ્ત થયા પછી, એ જ જુએ છે, એ જ સાંભળે છે, એ જ બોલે છે, એ જ વિચારે છે.

ગૌણી ત્રિધા ગુણભેદાદાર્તાદિભેદાદ્વા

ગૌણ ભક્તિ ગુણો અથવા દુઃખ વગેરેના ભેદથી ત્રણ પ્રકારની હોય છે.

ઉત્તરસ્માદુત્તરસ્માત્પૂર્વપૂર્વા શ્રેયાય ભવતિ

પછીની દરેક ભક્તિ પહેલાની કરતાં વધુ શ્રેષ્ઠ હોય છે.

અન્યસ્માત્સૌલભ્યં ભક્તૌ

અન્ય બધાની સામે, ભક્તિ સરળતાથી પ્રાપ્ત થાય છે.

પ્રમાણાન્ત્રસ્યાનપેક્ષત્વાત્સ્વયં પ્રમાણત્વાત

કારણ કે ભક્તિ અન્ય કોઈ જ્ઞાનના આધાર પર નથી, અને પોતે જ સાચું જ્ઞાન છે.

શાન્તિરૂપાત્પરમાનન્દરૂપાચ્ચ

કારણ કે ભક્તિ શાંતિ અને પરમ આનંદ સ્વરૂપ છે.

લોકહાનૌ ચિન્તા ન કાર્યા નિવેદિતાત્મલોકવેદત્વાત

જ્યારે દુનિયાની હાની થાય, ત્યારે ચિંતા કરવી નહીં, કારણ કે પોતાનું મન, દુનિયા અને શાસ્ત્ર ભગવાનને અર્પણ થઈ ચૂક્યા છે.

ન તત્સિદ્ધૌ લોકવ્યવહારો હેયઃ કિન્તુ ફલત્યાગસ્તત્સાધનં ચ કાર્યમેવ

ભક્તિ પ્રાપ્ત થયા પછી પણ દુનિયાની વ્યવહાર છોડવા નહીં, ફક્ત ફળનો ત્યાગ કરવો અને ભક્તિ માટે સાધન જરૂર કરવું.

સ્ત્રીધનનાસ્તિકવૈરિચરિત્રં ન શ્રવણીયમ્

સ્ત્રી, ધન, નાસ્તિક અને દુશ્મનના વર્તન વિશે સાંભળવું નહીં.

અભિમાનદમ્ભાદિકં ત્યાજ્યમ્

અહંકાર, દંભ અને આવા બધા ત્યાગવા.

તદર્પિતાખિલાચારઃ સન્કામક્રોધાભિમાનાદિ તસ્મિન્નેવ કરણીયમ્

બધા કર્મો ભગવાનને અર્પણ કરવા, ઈચ્છા, ક્રોધ, અહંકાર વગેરે પણ માત્ર ભગવાન માટે જ રાખવા.

ત્રિરૂપભઙ્ગપૂર્વકં નિત્યદાસ્યનિત્યકાઞ્તાભજનાત્મકં પ્રેમ કાર્યં પ્રેમૈવ કાર્યમ્

પ્રેમમાં ત્રણ પ્રકારના ભેદ દૂર કરીને, સતત દાસ્ય અને સતત પ્રિયતાની ભક્તિ રૂપે પ્રેમ જ કરવો.

ભક્તા એકાન્તિનો મુખ્યાઃ

એકાગ્ર ભક્તો મુખ્ય છે.

કણ્ઠાવરોધરોમાઞ્ચાશ્રુભિઃ પરસ્પરં લપમાનાઃ પાવયન્તિ કુલાનિ પૃથિવીં ચ

જ્યારે તેઓ એકબીજાથી ગળા ભરાયેલી અવાજ, રોમાંચ અને આંસુ સાથે વાત કરે છે, ત્યારે પોતાનું કુળ અને પૃથ્વી પવિત્ર કરે છે.

તીર્થીકુર્વન્તિ તીર્થાનિ સુકર્મીકુર્વન્તિ કર્માણિ સચ્છાસ્ત્રીકુર્વન્તિ શાસ્ત્રાણિ

તેઓ તીર્થોને પવિત્ર કરે છે, કર્મોને શ્રેષ્ઠ બનાવે છે અને શાસ્ત્રોને સાચા કરે છે.

મોદન્તે પિતરો નૃત્યન્તિ દેવતાઃ સનાથાશ્ચેયં ભૂર્ભવતિ

પિતૃઓ આનંદ કરે છે, દેવતાઓ નૃત્ય કરે છે અને આ પૃથ્વી સનાથ બને છે.

નાસ્તિ તેષુ જાતિવિદ્યારૂપકુલધનક્રિયાદિભેદઃ

તેમના વચ્ચે જાતિ, જ્ઞાન, રૂપ, કુળ, ધન કે કર્મનો કોઈ ભેદ નથી.

યતસ્તદીયાઃ

કારણ કે તેઓ ભગવાનના છે.

વાદો નાવલમ્બ્યઃ

વિવાદ પર આધાર રાખવો નહીં.

બાહુલ્યાવકાશત્વાદનિયતત્વાચ્ચ

કારણ કે આમાં બહુજ વધારે છે, ખુલ્લાપણું છે અને કાયમના નિયમો નથી,

ભક્તિશાસ્ત્રાણિ મનનીયાનિ તદ્બોધકકર્માણિ કરણીયાનિ

ભક્તિ વિશેના ગ્રંથોનું મનન કરવું જોઈએ અને જે કર્મો ભક્તિ સમજાવે છે, તે કરવું જોઈએ.

સુખદુઃખેચ્છાલાભાદિત્યક્તે કાલે પ્રતીક્ષમાણે ક્ષણાર્ધમપિ વ્યર્થં ન નેયમ્

સુખ, દુઃખ, ઈચ્છા અને લાભ ત્યાગી ને, જ્યારે માત્ર રાહ જોવાઈ રહી હોય, ત્યારે અડધો પળ પણ વ્યર્થ ન જવો જોઈએ.

અહિંસાસત્યશૌચદયાસ્તિક્યાદિ ચારિત્ર્યાણિ પરિપાલનીયાનિ

અહિંસા, સત્ય, શુદ્ધિ, દયા, શ્રદ્ધા અને આવા સારા ગુણોનું પાલન કરવું જોઈએ.

સર્વદા સર્વભાવેન નિશ્ચિન્તૈર્ભગવાનેવ ભજનીયઃ

હમેશા, સર્વ રીતે અને નિઃચિંતા રહીને માત્ર ભગવાનની ભક્તિ કરવી જોઈએ.

સ કીર્ત્યમાનઃ શીઘ્રમેવાવિર્ભવત્યનુભાવયતિ ભક્તાન

જ્યારે ભગવાનની સ્તુતિ થાય છે, ત્યારે તે જલદી પ્રગટ થાય છે અને ભક્તોને પોતાની હાજરીનો અનુભવ કરાવે છે.

ત્રિસત્યસ્ય ભક્તિરેવ ગરીયસી ભક્તિરેવ ગરીયસી

ત્રણ પ્રકારની સત્યમાં ભક્તિ જ સર્વોચ્ચ છે—ભક્તિ જ સર્વોચ્ચ છે.