యదక్షరం వేదవిదో వదన్తి విశన్తి యద్యతయో వీతరాగాః। యదిచ్ఛన్తో బ్రహ్మచర్యం చరన్తి తత్తే పదం సంగ్రహేణ ప్రవక్ష్యే।।8.11।।
వేదాలను తెలిసినవారు చెప్పే, వాసనలేని యతులు చేరే, కోరుతూ బ్రహ్మచర్యాన్ని ఆచరించే ఆ స్థితిని, నేను నీకు సంక్షిప్తంగా వివరించబోతున్నాను.
సర్వద్వారాణి సంయమ్య మనో హృది నిరుధ్య చ। మూర్ధ్న్యాధాయాత్మనః ప్రాణమాస్థితో యోగధారణామ్।।8.12।।
అన్ని ఇంద్రియ ద్వారాలను నియంత్రించి, మనస్సును హృదయంలో నిలిపి, ప్రాణాన్ని తలపై స్థాపించి, యోగ స్థిరతలో నిలిచినవాడు—
ఓమిత్యేకాక్షరం బ్రహ్మ వ్యాహరన్మామనుస్మరన్। యః ప్రయాతి త్యజన్దేహం స యాతి పరమాం గతిమ్।।8.13।।
'ఓం' అనే ఒక్క అక్షర బ్రహ్మాన్ని ఉచ్చరిస్తూ, నన్ను స్మరించుకుంటూ, ఎవరు శరీరం విడిచితే, వారు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతారు.
అనన్యచేతాః సతతం యో మాం స్మరతి నిత్యశః। తస్యాహం సులభః పార్థ నిత్యయుక్తస్య యోగినః।।8.14।।
పార్థా, ఎవరైనా మనస్సు మరొకదానికి పోకుండా ఎప్పుడూ నన్ను స్మరిస్తూ ఉంటే, అలాంటి యోగికి నేను సులభంగా లభిస్తాను.
మాముపేత్య పునర్జన్మ దుఃఖాలయమశాశ్వతమ్। నాప్నువన్తి మహాత్మానః సంసిద్ధిం పరమాం గతాః।।8.15।।
నా దగ్గరకు వచ్చిన మహాత్ములు, పరిపూర్ణ సిద్ధిని పొందినవారు, మళ్లీ ఈ బాధలతో కూడిన, నిలకడలేని జనన మరణాల లోకంలోకి రారు.
ఆబ్రహ్మభువనాల్లోకాః పునరావర్తినోఽర్జున। మాముపేత్య తు కౌన్తేయ పునర్జన్మ న విద్యతే।।8.16।।
అర్జునా, బ్రహ్మలోకంతో సహా అన్ని లోకాలు తిరిగి తిరిగి జన్మించాల్సిందే. కాని, కౌంతేయా, నా దగ్గరకు వచ్చినవారికి మళ్లీ జన్మ ఉండదు.
సహస్రయుగపర్యన్తమహర్యద్బ్రహ్మణో విదుః। రాత్రిం యుగసహస్రాన్తాం తేఽహోరాత్రవిదో జనాః।।8.17।।
బ్రహ్మదేవుని ఒక పగలు వెయ్యి యుగాలు ఉండేదిగా, ఒక రాత్రి కూడా వెయ్యి యుగాల పాటు ఉంటుందని తెలిసినవారు, నిజంగా పగలు-రాత్రుల స్వరూపాన్ని గ్రహించినవారు.
అవ్యక్తాద్వ్యక్తయః సర్వాః ప్రభవన్త్యహరాగమే। రాత్ర్యాగమే ప్రలీయన్తే తత్రైవావ్యక్తసంజ్ఞకే।।8.18।।
అవ్యక్తమైనదానిలోంచి అన్ని జీవులు పగలు ప్రారంభమైనప్పుడు ఉద్భవిస్తాయి; రాత్రి వచ్చినప్పుడు అవన్నీ మళ్లీ అదే అవ్యక్తంలో లయమవుతాయి.
భూతగ్రామః స ఏవాయం భూత్వా భూత్వా ప్రలీయతే। రాత్ర్యాగమేఽవశః పార్థ ప్రభవత్యహరాగమే।।8.19।।
పార్థా, ఈ జీవ సమూహం మళ్లీ మళ్లీ జన్మించి, రాత్రి వచ్చినప్పుడు లయమైపోతుంది. పగలు వచ్చినప్పుడు తిరిగి అవశంగా ఉద్భవిస్తుంది.
పరస్తస్మాత్తు భావోఽన్యోఽవ్యక్తోఽవ్యక్తాత్సనాతనః। యః స సర్వేషు భూతేషు నశ్యత్సు న వినశ్యతి।।8.20।।
అవ్యక్తానికి మించి మరొక శాశ్వతమైన అవ్యక్తం ఉంది. అన్ని జీవులు నశించినా, అది ఎప్పటికీ నశించదు.
అవ్యక్తోఽక్షర ఇత్యుక్తస్తమాహుః పరమాం గతిమ్। యం ప్రాప్య న నివర్తన్తే తద్ధామ పరమం మమ।।8.21।।
ఆ అవ్యక్తాన్ని అక్షరమని అంటారు. దానిని పరమ గమ్యంగా చెబుతారు. దానిని చేరినవారు తిరిగి రారు. అదే నా పరమ స్థానం.
పురుషః స పరః పార్థ భక్త్యా లభ్యస్త్వనన్యయా। యస్యాన్తఃస్థాని భూతాని యేన సర్వమిదం తతమ్।।8.22।।
పార్థా, ఆ పరమ పురుషుడిని, అనన్య భక్తితో మాత్రమే పొందవచ్చు. అన్ని జీవులు ఆయనలోనే ఉంటాయి. ఈ సర్వం ఆయన ద్వారా వ్యాపించింది.
యత్ర కాలే త్వనావృత్తిమావృత్తిం చైవ యోగినః। ప్రయాతా యాన్తి తం కాలం వక్ష్యామి భరతర్షభ।।8.23।।
భరతవంశశిరోమణీ, యోగులు ఎప్పుడు వెళ్లితే తిరిగి రారు, ఎప్పుడు వెళ్లితే తిరిగి వస్తారో ఆ కాలాన్ని నేను నీకు వివరంగా చెబుతాను.
అగ్నిర్జ్యోతిరహః శుక్లః షణ్మాసా ఉత్తరాయణమ్। తత్ర ప్రయాతా గచ్ఛన్తి బ్రహ్మ బ్రహ్మవిదో జనాః।।8.24।।
అగ్ని, జ్యోతి, పగలు, శుక్లపక్షం, ఉత్తరాయణంలో ఆరు నెలలు—ఈ సమయంలో బ్రహ్మాన్ని తెలిసినవారు వెళ్ళితే, వారు బ్రహ్మాన్ని పొందుతారు.
ధూమో రాత్రిస్తథా కృష్ణః షణ్మాసా దక్షిణాయనమ్। తత్ర చాన్ద్రమసం జ్యోతిర్యోగీ ప్రాప్య నివర్తతే।।8.25।।
ధూమం, రాత్రి, కృష్ణపక్షం, దక్షిణాయణంలో ఆరు నెలలు—ఈ సమయంలో యోగి చంద్రలోకాన్ని చేరి, మళ్లీ జన్మిస్తాడు.
శుక్లకృష్ణే గతీ హ్యేతే జగతః శాశ్వతే మతే। ఏకయా యాత్యనావృత్తిమన్యయాఽఽవర్తతే పునః।।8.26।।
ఈ శుక్ల, కృష్ణ మార్గాలు జగత్తుకు శాశ్వతమైనవిగా భావించబడతాయి. ఒకదానిలో వెళ్ళితే తిరిగి రారు, మరొకదానిలో వెళ్ళితే మళ్లీ వస్తారు.
నైతే సృతీ పార్థ జానన్యోగీ ముహ్యతి కశ్చన। తస్మాత్సర్వేషు కాలేషు యోగయుక్తో భవార్జున।।8.27।।
పార్థా, ఈ మార్గాలను తెలిసిన యోగికి ఎప్పుడూ మాయ కలగదు. అందుకే, అర్జునా, ఎప్పుడూ యోగంలో స్థిరంగా ఉండు.
వేదేషు యజ్ఞేషు తపఃసు చైవ దానేషు యత్పుణ్యఫలం ప్రదిష్టమ్। అత్యేతి తత్సర్వమిదం విదిత్వా యోగీ పరం స్థానముపైతి చాద్యమ్।।8.28।।
వేదాలు, యజ్ఞాలు, తపస్సు, దానం—ఇవన్నీ ఇచ్చే పుణ్యఫలాలను దాటి, ఈ జ్ఞానాన్ని గ్రహించిన యోగి, పరమమైన ఆద్య స్థానం చేరుకుంటాడు.
శ్రీ భగవానువాచ ఇదం తు తే గుహ్యతమం ప్రవక్ష్యామ్యనసూయవే। జ్ఞానం విజ్ఞానసహితం యజ్జ్ఞాత్వా మోక్ష్యసేఽశుభాత్।।9.1।।
శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: అసూయ లేని నీకు నేను అత్యంత గోప్యమైన జ్ఞానాన్ని, అనుభూతితో కూడినదాన్ని చెప్పబోతున్నాను. దీన్ని తెలుసుకుంటే, నీవు పాపాలనుంచి విముక్తి పొందుతావు.
రాజవిద్యా రాజగుహ్యం పవిత్రమిదముత్తమమ్। ప్రత్యక్షావగమం ధర్మ్యం సుసుఖం కర్తుమవ్యయమ్।।9.2।।
ఇది రాజవిద్య, రాజగుహ్యం, అత్యంత పవిత్రమైనది, శ్రేష్ఠమైనది. ప్రత్యక్షంగా అనుభవించదగినది, ధార్మికమైనది, చేయడానికి సులభమైనది, నశించనిది.
అశ్రద్దధానాః పురుషా ధర్మస్యాస్య పరన్తప। అప్రాప్య మాం నివర్తన్తే మృత్యుసంసారవర్త్మని।।9.3।।
పరంతపా, ఈ ధర్మంపై విశ్వాసం లేని మనుషులు నన్ను పొందకుండా, మరణ జననాల మార్గంలో తిరిగి వెళ్తారు.
మయా తతమిదం సర్వం జగదవ్యక్తమూర్తినా। మత్స్థాని సర్వభూతాని న చాహం తేష్వవస్థితః।।9.4।।
నా అవ్యక్త స్వరూపంతో ఈ జగత్తంతా నిండిపోయి ఉంది. అన్ని జీవులు నాలోనే ఉన్నాయి, కానీ నేను వాటిలో స్థిరంగా ఉండను.
న చ మత్స్థాని భూతాని పశ్య మే యోగమైశ్వరమ్। భూతభృన్న చ భూతస్థో మమాత్మా భూతభావనః।।9.5।।
అయినా, నా లోపల జీవులు ఉండవు — నా దివ్యమైన మాయను చూడు. నేను అన్ని జీవులను పోషిస్తున్నాను, వాటికి మూలమై ఉన్నాను, అయినా నా ఆత్మ వాటిలో నివసించదు.
యథాఽఽకాశస్థితో నిత్యం వాయుః సర్వత్రగో మహాన్। తథా సర్వాణి భూతాని మత్స్థానీత్యుపధారయ।।9.6।।
ఎలా వాయువు ఎప్పుడూ ఆకాశంలో ఉండి, అన్నిచోట్ల సంచరిస్తుందో, అలాగే అన్నీ జీవులు నాలోనే ఉన్నాయని తెలుసుకో.
సర్వభూతాని కౌన్తేయ ప్రకృతిం యాన్తి మామికామ్। కల్పక్షయే పునస్తాని కల్పాదౌ విసృజామ్యహమ్।।9.7।।
కౌంతేయా! యుగాంతంలో అన్ని జీవులు నా స్వభావంలో కలిసిపోతాయి. యుగారంభంలో మళ్లీ వాటిని నేను సృష్టిస్తాను.
ప్రకృతిం స్వామవష్టభ్య విసృజామి పునః పునః। భూతగ్రామమిమం కృత్స్నమవశం ప్రకృతేర్వశాత్।।9.8।।
నా స్వభావాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, ఈ మొత్తం జీవ సముదాయాన్ని మళ్లీ మళ్లీ సృష్టిస్తాను. అవి ప్రకృతికి లోబడి, నన్ను అనుసరించకుండా ఉంటాయి.
న చ మాం తాని కర్మాణి నిబధ్నన్తి ధనఞ్జయ। ఉదాసీనవదాసీనమసక్తం తేషు కర్మసు।।9.9।।
ధనంజయా! ఈ కార్యాలు నన్ను బంధించవు. నేను వాటిలో ఆసక్తి లేకుండా, నిర్లిప్తుడిగా ఉంటాను.
మయాఽధ్యక్షేణ ప్రకృతిః సూయతే సచరాచరమ్। హేతునాఽనేన కౌన్తేయ జగద్విపరివర్తతే।।9.10।।
నా పర్యవేక్షణతో ప్రకృతి చలించేవి, అచలించేవి అన్నిటినీ సృష్టిస్తుంది. ఈ కారణంతో, కౌంతేయా! జగత్తు తిరుగుతూ ఉంటుంది.
అవజానన్తి మాం మూఢా మానుషీం తనుమాశ్రితమ్। పరం భావమజానన్తో మమ భూతమహేశ్వరమ్।।9.11।।
మూఢులు నా పరమ స్వరూపాన్ని, భూతమహేశ్వరుడిని, తెలియక మానవ రూపాన్ని ధరించిన నన్ను తక్కువగా భావిస్తారు.
మోఘాశా మోఘకర్మాణో మోఘజ్ఞానా విచేతసః। రాక్షసీమాసురీం చైవ ప్రకృతిం మోహినీం శ్రితాః।।9.12।।
వారికి ఆశలు వృథా, కార్యాలు వృథా, జ్ఞానం వృథా. వారు మోహంలో పడిపోయి రాక్షస, ఆసుర స్వభావాలను ఆశ్రయిస్తారు.