శ్రీకృష్ణుడు తన భక్తులకు ఈ పరమ రహస్యాన్ని ప్రకటించే వారెవరైనా, వారు నాలో అత్యున్నత భక్తిని స్థాపించుకొని, తప్పకుండా నా వద్దకు చేరుకుంటారని హృదయపూర్వకంగా చెప్పాడు. మానవుల్లో ఆయనకు అంతకు మించి ప్రియుడైనవాడు లేడు; భూమిపై మరెవరూ అంత ప్రియులుగా ఉండరని స్పష్టంగా చెప్పారు. అలాగే, శ్రీకృష్ణుడు మరియు అర్జునుడు మధ్య జరిగిన ఈ ధర్మాత్మక సంభాషణను ఎవరైనా శ్రద్ధగా అధ్యయనం చేస్తే, ఆ జ్ఞానయజ్ఞం ద్వారా నన్ను ఆరాధించినవారిగా నేను భావిస్తానని శ్రీకృష్ణుడు అన్నారు. ఈ సంభాషణను విశ్వాసంతో, ద్వేషం లేకుండా వినే వారు కూడా పుణ్యకార్యాలు చేసినవారి మేలైన లోకాలను పొందుతారని ఆయన హామీ ఇచ్చారు. ఈ సమయంలో శ్రీకృష్ణుడు, "పార్థా! నీవు ఏకాగ్రతతో ఈ ఉపదేశాన్ని వినావా? నీ అజ్ఞానం, మోహం తొలగిపోయాయా, ధనంజయా?" అని అడిగాడు. అర్జునుడు ఆనందంగా స్పందిస్తూ, "ఆచ్యుతా! మీ కృప వల్ల నా మోహం పోయింది, నా జ్ఞాపకం తిరిగి వచ్చింది. ఇప్పుడు నేను సంశయరహితుడిని అయ్యాను. మీ ఆజ్ఞ ప్రకారం నేను ప్రవర్తిస్తాను," అని నిశ్చయంగా చెప్పాడు. ఈ దృశ్యాన్ని చూస్తూ ఉన్న సంజయుడు, "వాసుదేవుడు మరియు మహాత్ముడైన పార్థుడు మధ్య జరిగిన ఈ అద్భుతమైన, రోమాంచక సంభాషణను నేను విన్నాను," అని ధ్యానంగా చెప్పాడు. "వ్యాస మహర్షి కృప వల్లనే నాకు ఈ పరమ రహస్యమైన యోగాన్ని, స్వయంగా యోగేశ్వరుడైన కృష్ణుని మాటల్లో వినే భాగ్యం లభించింది," అని సంజయుడు తన హర్షాన్ని వ్యక్తపరిచాడు. "ఓ రాజా! ఈ అద్భుతమైన, పవిత్రమైన సంభాషణను మళ్లీ మళ్లీ జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ నేను పునఃపునః ఆనందిస్తున్నాను. అలాగే, హరిదేవుని ఆ మహిమ్మైన రూపాన్ని మళ్లీ మళ్లీ జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ ఆశ్చర్యపోతూ, మరింత ఆనందాన్ని అనుభవిస్తున్నాను," అని సంజయుడు చెప్పాడు. చివరగా, సంజయుడు తన ధృడమైన నమ్మకాన్ని తెలియజేస్తూ, "యోగేశ్వరుడైన కృష్ణుడు ఉన్నచోట, గాండీవధారి అర్జునుడు ఉన్నచోట, అక్కడ నిస్సందేహంగా శ్రేయస్సు, విజయము, ఐశ్వర్యము, స్థిరమైన ధర్మము ఉంటాయి; ఇదే నా నిశ్చయము," అని అన్నారు.