అర్జునుడు తన దివ్య దృష్టితో శ్రీకృష్ణుని విశ్వరూపాన్ని చూచాడు. ఆ రూపంలో కిరీటాన్ని ధరించి, మేసం, చక్రాన్ని పట్టుకొని, అన్ని దిక్కులలో వెలుగు విరజిమ్ముతున్న శ్రీస్వామిని దర్శించాడు. అటు ఇటు చూసినా, ఆయన తేజస్సు అగ్నిలా, సూర్యుడిలా మండిపోతోంది; ఆ పరిమితిలేని ప్రకాశాన్ని తట్టుకోవడం చాలా కష్టం. అర్జునుడు తన మనసులో ఇలా భావించాడు: "నీవు నశించనివాడవు, తెలుసుకోవలసిన పరమతత్వమవు; ఈ జగత్తుకు ఆఖరి ఆశ్రయమవు; నిత్య ధర్మాన్ని కాపాడేవాడవు; నిత్య పురుషుడవని నేను నమ్ముతున్నాను." ఆ విశ్వరూప ప్రభావం వల్ల మొత్తం జగత్తు మండిపోతోంది. ఆకాశం, భూమి మధ్య, అన్ని దిక్కులు నీతోనే నిండిపోయాయి. నీ భయంకరమైన, అద్భుతమైన రూపాన్ని చూసిన మూడు లోకాలు భయంతో వణికిపోతున్నాయి. దేవతలు నిన్ను దర్శించడానికి వచ్చి, కొందరు భయంతో చేతులు జోడించి, "శాంతి!" అని ప్రార్థిస్తూ, మునులు, సిద్ధులు, మహర్షులు నిన్ను స్తుతిస్తూ, నీ మహిమను గానం చేస్తున్నారు. రుద్రులు, ఆదిత్యులు, వసువులు, సాధ్యులు, విశ్వదేవతలు, అశ్వినులు, మరుత్లు, పితృదేవతలు, గంధర్వులు, యక్షులు, అసురులు, సిద్ధులు—అందరూ నీ వైపు చూస్తూ, నీ మహారూపాన్ని ఆశ్చర్యంతో చూస్తున్నారు. అర్జునుడు, "నీ బహుళ ముఖాలు, కన్నులు, చేతులు, కాళ్లు, పొడవైన పొట్టలు, భయంకరమైన దంతాలు చూసి, లోకాలు భయపడుతున్నాయి; నేనూ భయపడుతున్నాను," అని అన్నాడు. "విష్ణువా, నీవు ఆకాశాన్ని తాకుతూ, అగ్ని వంటి కన్నులతో, రంగురంగులుగా వెలుగుతూ, పెద్ద నోరులతో ఉన్నావు; నా హృదయం వణికిపోతోంది, నాకు నిశ్చలత లేదు, శాంతి లేదు." "నీ భయంకరమైన నోరాలు, నాశనాగ్ని వంటి దంతాలు చూసి, నేను దిక్కులు తెలుసుకోలేకపోతున్నాను; శరణు దయచేయు, దేవాదిదేవా, జగత్తు ఆశ్రయమా." అర్జునుడు చూచాడు—ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు, రాజసమూహాలు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కర్ణుడు, మన పక్షంలో ఉన్న శ్రేష్ఠ యోధులు—all నీవు చూపిన భయంకరమైన నోరాల్లోకి పరుగెత్తుతున్నారు. కొందరు నీ దంతాల మధ్య చిక్కుకుని, తలలు పగిలిపోతున్నట్లుగా కనిపిస్తున్నారు. పెద్ద నదులు సముద్రంలో కలిసిపోయేలా, మానవ లోకంలోని వీరులు నీ అగ్ని నోరాల్లోకి ప్రవేశిస్తున్నారు. ఎలా పుట్టలు అగ్నిలోకి పరుగెత్తి నాశనమవుతారో, అలా లోకాలు నీ నోరాల్లోకి నాశనానికి పరుగెత్తుతున్నాయి. నీవు అగ్ని నోరాలతో అన్ని లోకాలను న ingest చేస్తూ, నీ ప్రకాశంతో జగత్తు మొత్తం నింపి, నీ భయంకరమైన కాంతితో మండిపోస్తున్నావు, ఓ విష్ణువా. అర్జునుడు అడిగాడు: "ఈ భయంకరమైన రూపంలో నీవు ఎవరు? నమస్కారం! దయచేయు. నేను నిన్ను, ఆది పురుషుడిని, తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను; నీ ఉద్దేశ్యం నాకు తెలియడం లేదు." శ్రీకృష్ణుడు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: "నేను కాలమును, లోకనాశకుడిని, ఈ జనులను నాశనం చేయడానికి వచ్చాను; నీ సహాయంతో కాకపోయినా, వ్యతిరేక పక్షంలో ఉన్న యోధులు బ్రతకరు." "కాబట్టి, లేచి, కీర్తిని సంపాదించు, శత్రువులను జయించు, రాజ్యాన్ని అనుభవించు. నా చేతిలో వారు ముందే మరణించారు; నీవు కేవలం సాధనమాత్రమే, ఓ అర్జునా." "ద్రోణుడు, భీష్ముడు, జయద్రథుడు, కర్ణుడు, ఇతర వీరులు—నేను ముందే సంహరించాను; నీవు వారిని సంహరించు; సందేహించకు. యుద్ధం చేయు, నీ శత్రువులను జయించు." సంజయుడు చెప్పాడు: "కేశవుని మాటలు విని, అర్జునుడు వణికిపోయి, చేతులు జోడించి, repeatedly నమస్కరించుతూ, కలవరంతో, భయంతో, శ్రీస్వామిని అడిగాడు." అర్జునుడు అన్నాడు: "హృషీకేశా, నీ స్తుతిని విని లోకాలు ఆనందిస్తున్నారు; రాక్షసులు భయంతో అన్ని దిక్కులకు పారిపోతున్నారు; సిద్ధులు, దేవతలు నీకు నమస్కరిస్తున్నారు." "ఎందుకు వారు నమస్కరించకూడదు, ఓ మహాత్మా? నీవు సృష్టికర్త కన్నా గొప్పవాడవు; ఆది మూలమవు; అనంతుడు, దేవతాధిపతి, జగత్తు ఆశ్రయమవు; నీవు నశించనివాడవు, సత్తా-అసత్తా, వాటికి మించినవాడవు." "నీవు ఆది దేవుడు, పురాతన పురుషుడు; నీకే ఈ జగత్తు ఆశ్రయం. నీవు తెలిసినవాడు, తెలుసుకోవలసినవాడు, పరమ స్థానం; నీ అనంత రూపాల ద్వారా జగత్తు నిండిపోయింది." "నీవు వాయువు, యముడు, అగ్ని, వరుణుడు, చంద్రుడు, ప్రజాపతి, ప్రపితామహుడవు. నీకు వెయ్యి సార్లు నమస్కారం! మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం!" "ముందు, వెనుక, అన్ని దిక్కుల నుంచి నీకు నమస్కారం, ఓ సర్వవ్యాపి! నీవు అనంత శక్తి, అపరిమిత వీర్యము; నీవు అన్నింటిని ఆవరించావు, అందుకే నీవే సర్వం." "నిన్ను స్నేహితుడిగా భావించి, 'కృష్ణా, యాదవా, స్నేహితా' అని తేలికగా మాట్లాడినప్పుడు, నీ మహిమను తెలియక, అజాగ్రత్తగా లేదా ప్రేమతో, ఏదైనా అపచారంగా మాట్లాడితే, నన్ను క్షమించు, ఓ అపరిమితుడా." "విశ్రాంతి, ఆట, భోజనం, ఒంటరిగా, లేదా ఇతరుల సమక్షంలో, నిన్ను అపహాస్యంగా ప్రవర్తించినప్పుడు, నన్ను క్షమించు, ఓ అచ్యుతా." "నీవు జగత్తుకు తండ్రివి, చలించేది, చలించనిది అన్నింటికి; నీవే ఆరాధనీయుడు, గొప్ప గురువు. నీకు సమానుడు లేరు; మూడు లోకాల్లో నీకంటే గొప్పవాడు ఎవరూ లేరు, ఓ అసమాన శక్తివంతుడా." "కాబట్టి, శిరసా నమస్కరించి, శరీరాన్ని పాతిపెట్టి, నీ కృపను కోరుతున్నాను, ఓ ప్రభూ, ఆరాధనీయుడా. తండ్రి తన కుమారుడిని, స్నేహితుడు స్నేహితుడిని, ప్రియుడు ప్రియురాలిని ఎలా భరిస్తాడో, నీవు నన్ను అలా భరించు, ఓ దేవా." "ఇంతకు ముందు చూడని రూపాన్ని చూచి సంతోషించాను, కానీ నా మనస్సు భయంతో కలవరపడుతోంది. మళ్లీ ఆ మానవ రూపాన్ని చూపించు, ఓ దేవా; కృప చూపించు, దేవాదిదేవా, జగత్తు ఆశ్రయమా." "పూర్వంలా నిన్ను కిరీటాన్ని ధరించి, మేసం, చక్రాన్ని పట్టుకొని, ఆ నాలుగు చేతుల రూపంలో చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. ఓ సహస్రబాహువా, విశ్వరూపా, ఆ రూపంలో దర్శనమివ్వు." శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: "నిన్ను అనుగ్రహించేందుకు, నా యోగశక్తితో, నేను నా పరమ విశ్వరూపాన్ని చూపించాను—ప్రకాశమయమైన, అనంతమైన, ఆది రూపాన్ని. నీవు తప్ప ఇంకెవ్వరూ ఈ రూపాన్ని చూడలేదు." "వేదాలు చదివినా, యజ్ఞాలు చేసినా, దానాలు ఇచ్చినా, కర్మలు చేసినా, కఠిన తపస్సు చేసినా, మానవ లోకంలో నన్ను ఈ రూపంలో చూడలేరు, ఓ కురునందనా." "నా భయంకరమైన రూపాన్ని చూసి భయపడకూ, కలవరపడకూ. నీ భయం తొలగించి, నీ మనస్సు సంతోషంగా, మళ్లీ నా మానవ రూపాన్ని చూడు." సంజయుడు చెప్పాడు: "శ్రీకృష్ణుడు అర్జునునితో ఇలా చెప్పి, తన మానవ రూపాన్ని మళ్లీ చూపించాడు. మహాత్ముడు, తన శాంతమైన రూపాన్ని ధరించి, భయపడుతున్న అర్జునుని ధైర్యపర్చాడు." అర్జునుడు అన్నాడు: "జనార్దనా, నీ మానవ రూపాన్ని చూచి, నా మనస్సు స్థిరంగా, మళ్లీ సహజ స్థితికి వచ్చింది." శ్రీకృష్ణుడు అన్నాడు: "ఈ రూపాన్ని చూడటం చాలా కష్టం; దేవతలు కూడా ఎప్పుడూ చూడాలని కోరుకుంటారు." "వేదాలు, తపస్సు, దానం, యజ్ఞం ద్వారా నేను ఈ విధంగా కనిపించను." "కానీ, ఏకPOINT devotionతో నన్ను నమ్మినవాడు, నన్ను నిజంగా తెలుసుకోవచ్చు, చూడవచ్చు, నా లోనికి ప్రవేశించవచ్చు, ఓ అర్జునా." "నా కోసం పనిచేసేవాడు, నన్ను పరమంగా భావించేవాడు, నన్ను ప్రేమించేవాడు, అసక్తి లేకుండా, ఎవరితోనూ ద్వేషం లేకుండా ఉండేవాడు—అతడు నన్ను చేరుకుంటాడు, ఓ పాండవా." అర్జునుడు అడిగాడు: "ఎవరైనా నిన్ను నిరంతర భక్తితో ఆరాధించే వారు, లేదా నశించనిది, నిరాకారాన్ని ఆరాధించే వారు—వారిలో ఎవరు యోగంలో శ్రేష్ఠులు?