ఒక రోజు, కురుక్షేత్ర యుద్ధభూమిలో, అర్జునుడు భగవంతుని మహిమను తెలుసుకోవాలని కోరుకున్నాడు. అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు, “ఓ గుడాకేశా! నా ఈ ఒక్క శరీరంలోనే చలించేదాన్నీ, అచలమయినదాన్నీ, ఈ సమస్త జగత్తును, నీవు చూడాలనుకున్నది అన్నిటినీ ఇక్కడే చూడు,” అని చెప్పాడు. “కానీ నీవు నన్ను నీ స్వయంగా కనులతో చూడలేవు. నీకు దివ్యదృష్టిని ప్రసాదిస్తున్నాను. నా యోగశక్తిని చూడుము,” అని శ్రీకృష్ణుడు అనుగ్రహించాడు. సంజయుడు ధృతరాష్ట్రుని చెబుతూ, “ఓ రాజా! హరి, యోగేశ్వరుడైన శ్రీకృష్ణుడు ఇలా చెప్పి, తన పరమదివ్యరూపాన్ని అర్జునునికి కనపర్చాడు,” అన్నాడు. ఆ దివ్యరూపంలో అనేక ముఖాలు, కన్నులు, అద్భుతమైన దర్శనాలు, అనేక దివ్యాభరణాలు, పైకి ఎత్తిన అనేక దివ్య ఆయుధాలు కనబడుతున్నాయి. దివ్యపుష్పమాలలు, దివ్య వస్త్రాలు ధరించి, దివ్య సుగంధాలతో అలంకరించబడి, అన్నివైపులా ముఖం పెట్టి, అపారమైన మహిమతో, అంతులేని స్వరూపంతో ఆ పరమేశ్వరుడు నిలిచాడు. అప్పుడు, వెయ్యి సూర్యులు ఒకేసారి ఆకాశంలో ప్రకాశించినట్లయితే, ఆ పరమాత్మ యొక్క తేజస్సుకు అది దగ్గరగా ఉండేది. అర్జునుడు ఆ దేవదేవుని శరీరంలో సకల జగత్తును, అనేక భాగాలుగా విభజించబడిన సమస్త విశ్వాన్ని ఒకేచోట చూశాడు. ఈ అద్భుతాన్ని చూసి, ఆశ్చర్యంతో అర్జునుని రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. అతడు భయభక్తులతో తలవంచి, చేతులు జోడించి దేవుని సంభోదించాడు: “ప్రభూ! మీ దివ్యరూపంలో సమస్త దేవతలను, వివిధ జీవ సమూహాలను, పద్మంపై కూర్చున్న బ్రహ్మను, ఋషులను, నాగులను చూస్తున్నాను. మీకు లెక్కలేనన్ని చేతులు, పొట్టలు, ముఖాలు, కన్నులు ఉన్నాయి. ఎక్కడా ఆది, మధ్య, అంతం కనబడదు, ఓ విశ్వరూపా! మీ తలపై కిరీటం, చేతిలో గదా, చక్రం ఉన్నాయి. మీరు సర్వత్రా ప్రకాశిస్తూ, అగ్ని, సూర్యుల్లా దహించేవారు. మీ మహిమను తట్టుకోలేను. మీరు నిత్యమైనవారు, పరమ జ్ఞేయుడు, ఈ జగత్తుకు పరమాశ్రయం. మీరు శాశ్వత ధర్మాన్ని కాపాడేవారు. మీరు నిత్యపురుషుడు అని నేను నమ్ముతున్నాను. మీ ప్రకాశంతో ఈ సమస్త జగత్తును దహించేస్తున్నారు. ఆకాశం, భూమి మధ్య అంతరాలమూ, దిక్కులన్నీ మీతో నిండి ఉన్నాయి. మీ భయంకరమైన రూపాన్ని చూసి మూడు లోకాలు కంగారు పడుతున్నాయి. దేవతల సమూహాలు మీలో ప్రవేశిస్తున్నాయి; కొందరు భయంతో నమస్కరిస్తూ, శాంతి కోరుతూ, ఋషులు, సిద్ధులు స్తోత్రాలు పాడుతున్నారు. రుద్రులు, ఆదిత్యులు, వసువులు, సాధ్యులు, విశ్వదేవతలు, అశ్వినీదేవతలు, మరుత్స్, పితృదేవతలు, గంధర్వులు, యక్షులు, అసురులు, సిద్ధులందరూ మిమ్మల్ని ఆశ్చర్యంతో చూస్తున్నారు. మీ విస్తారమైన రూపాన్ని, అనేక ముఖాలు, కన్నులు, చేతులు, తొడలు, పాదాలు, పొట్టలు, భయంకరమైన దంతాలతో చూసి లోకాలు భయపడుతున్నాయి, నేనూ అలాగే భయపడుతున్నాను. ఓ విష్ణువే! మీరు ఆకాశాన్ని తాకుతూ, అగ్నిలా, రంగురంగులుగా, విపరీతమైన ముఖాలతో, అగ్నికన్నులతో ఉన్నారు. నా మనస్సు కలవరపడుతోంది. నాకు స్థిరత లేదు, శాంతి లేదు. మీ భయంకరమైన దంతాల్ని, ప్రళయాగ్నిలా మండే నోళ్లను చూసి, నేను దిక్కులు తెలియకుండా భయపడుతున్నాను. ఓ దేవదేవా! ఓ జగదాశ్రయా! దయచూపించండి. ఈ ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు, రాజుల సమూహాలు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కర్ణుడు, మా శ్రేష్ఠయోధులు అందరూ మీ భయంకరమైన నోళ్లలోకి పరుగెత్తుతూ, కొందరు మీ పళ్ల మధ్య చిక్కుకుని తలలు నూరిపోతోన్న దృశ్యం కనిపిస్తోంది. వేగంగా ప్రవహించే నదులు సముద్రంలో కలిసిపోయేలా, ఈ మానవ లోకయోధులు మీ అగ్నిముఖాల్లోకి ప్రవేశిస్తున్నారు. ప్రబలమైన పురుగులు అగ్నిలోకి పరుగెత్తి నాశనం చేసుకోవడంలాగా, లోకాలు కూడా మీ నోళ్లలోకి పరుగెత్తి నాశనం అవుతున్నాయి. మీరు మీ అగ్నిముఖాలతో అన్ని వైపులా లోకాలను మింగేస్తున్నారు; మీ తేజస్సుతో విశ్వం నిండిపోగా, మీ భయంకరమైన కిరణాలు దహించేస్తున్నాయి, ఓ విష్ణువే! ఈ భయంకరమైన రూపంలో మీరు ఎవరో నాకు తెలియడం లేదు. నమస్కారం, ఓ పరమేశ్వరా! దయచూపించండి. ములమూర్తి అయిన మిమ్మల్ని తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను. మీ సంకల్పం ఏమిటో నాకు తెలియదు.” అప్పుడు భగవంతుడు ఇలా పలికాడు: “నేను కాలమును, లోకాలను సంహరించేందుకు వచ్చిన మహానాశకుడిని. నీ లేని సైతం, ఎదురు బరిలో ఉన్న యోధులందరూ నశించిపోతారు. కాబట్టి, లేచి, కీర్తిని సంపాదించు, శత్రువులను జయించు, రాజ్యాన్ని అనుభవించు. వారందరినీ నేను ముందే సంహరించాను, నీవు కేవలం నా సాధనమాత్రమే, ఓ సవ్యసాచీ!” “ద్రోణుడు, భీష్ముడు, జయద్రథుడు, కర్ణుడు, ఇతర శూరవీరులు నా చేతిలో ముందే హతమయ్యారు. నీవు వారిని సంహరించు. సంశయించకు. యుద్ధం చేయు, నీవు నీ శత్రువులను జయిస్తావు.” ఈ మాటలు విని, సంజయుడు ఇలా వివరించాడు: “కేశవుని మాటలు విని, అర్జునుడు తలవంచి, చేతులు జోడించి, భయకంపిత స్వరంతో, పునఃపునః నమస్కరిస్తూ ఇలా అన్నాడు.” అర్జునుడు అన్నాడు: “ఓ హృషీకేశా! మీ కీర్తిని విని లోకాలు సంతోషిస్తున్నాయి. రాక్షసులు భయంతో పారిపోతున్నారు, సిద్ధులు, దేవతలు నమస్కరిస్తున్నారు. సృష్టికర్త కన్నా గొప్పవాడవు కదా, ఓ మహాత్మా! నీకు నమస్కరించకుండా ఇంకెవరు ఉంటారు? ఓ అనంతా! దేవదేవా! జగదాశ్రయా! నీవే నిత్యమైనవాడు, భూతభవిష్యత్తులన్నిటికీ మించిపోయినవాడు. నీవే ఆదిదేవుడు, పురాతనపురుషుడు, జగత్తుకు పరమాశ్రయం. నీవే జ్ఞాత, జ్ఞేయ, పరమాధిష్ఠానం. ఓ అనంతరూపా! నీతోనే ఈ జగత్తంతా నిండి ఉంది. నీవే వాయువు, యముడు, అగ్ని, వరుణుడు, చంద్రుడు, ప్రజాపతి, పితామహుడు. నీకు వేలసార్లు నమస్కారం! మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం! ముందు, వెనుక, అన్ని వైపులా నీకు నమస్కారం, ఓ సమస్తమూ! నీకు అనంతశక్తి, అపారవీర్యము ఉంది. నీవే అన్నివైపులా వ్యాపించినవాడు, అందుకే నీవే సర్వము. నీ మహిమ తెలియక, మిత్రుడిగా భావించి, ‘ఓ కృష్ణా, ఓ యాదవా, ఓ సఖా!’ అని నిర్లక్ష్యంగా, ప్రేమతో, ఆటల్లో, విశ్రాంతిలో, కూర్చునే వేళ, భోజన సమయంలో, ఒంటరిగా లేదా ఇతరుల సమక్షంలో ఏదైనా అనుచితంగా ప్రవర్తించానా? ఓ అచ్యుతా! దయచేసి నన్ను క్షమించు, ఓ అపరిమితుడా! నీవే చరాచర జగత్తుకు తండ్రివి, పూజ్యుడవు, గురువవు. నీకు సమానుడు ఎవ్వడూ లేడు, మరెవ్వరూ మించినవారు లేరు, ఓ అసమానశక్తివంతుడా! అందుకే నేనిప్పుడు శిరసావందనం చేసి, శరీరంతో నమస్కరిస్తూ, నీ కృపను కోరుతున్నాను, ఓ ప్రభూ! తండ్రి తన కుమారునితో, స్నేహితుడు స్నేహితునితో, ప్రియుడు ప్రియురాలితో ఎలా సహించగలడో, అలా నీవు నన్ను క్షమించు. ఇంతవరకు ఎన్నడూ చూడని నీ రూపాన్ని చూసి సంతోషించాను, కానీ నా మనస్సు భయంతో కలవరపడుతోంది. మునుపటిలా కిరీటముతో, గదా, చక్రంతో, నాలుగు భుజాలతో ఉన్న రూపాన్ని చూపించు, ఓ సహస్రబాహువా! ఓ విశ్వరూపా! ఆ స్వరూపంలోనే మళ్లీ దర్శనమివ్వు,” అని ప్రార్థించాడు.