శ్రీకృష్ణుడు అర్జునునితో ప్రేమతో ఇలా ఉపదేశించసాగాడు: "అర్జునా! నేను కోరికలు, మమకారాలు లేని బలంగా ఉన్నవారి బలమై ఉన్నాను. అలాగే, ధర్మానికి విరుద్ధంగా లేని కోరికలను కలిగిన జీవులలో ఆ కోరిక నేను. ఈ లోకంలో ఉన్న అన్ని స్థితులు — సత్త్వ, రజస్, తమస్ అనే త్రిగుణాత్మక లక్షణాలనూ — నన్నుంచి ఉద్భవించినవే. కానీ అవన్నీ నాలో లేవు, అవే నాలో ఉంటాయి. ఈ త్రిగుణమయ మాయ చేత ఈ జగత్తంతా మాయలో మునిగిపోయింది; ఎవ్వరూ నన్ను, ఈ త్రిగుణాలకు అతీతుడైన, నశించని పరమాత్మను, సరిగ్గా గ్రహించలేరు. నా మాయ శక్తి అత్యంత దివ్యమైనది, దాటి పోవడం ఎంతో కష్టం. కానీ నన్ను శరణు పొందినవారు మాత్రమే ఈ మాయను దాటి పోగలుగుతారు. పాపకర్మలు చేసినవారు, మాయ చేత మోసపోయినవారు, అసుర స్వభావాన్ని అలవర్చుకున్నవారు నన్ను శరణు పొందరు. కానీ, అర్జునా! నన్ను భజించే నాలుగు రకాల సజ్జనులు ఉన్నారు — బాధపడేవారు, జ్ఞానాన్ని కోరేవారు, ఐశ్వర్యాన్ని ఆశించేవారు, మరియు పరమ జ్ఞాని. వీరిలో జ్ఞాని నాకు అత్యంత ప్రియుడు; అతడు ఎల్లప్పుడూ నాతో ఏకత్వంగా, భక్తితో ఉంటాడు. అతడే నాకు అత్యంత ప్రీతికరుడు, నేను కూడా అతనికి ప్రియుడిని. ఈ నాలుగురూ ఉత్తములే గాని, జ్ఞాని నాకు నా స్వరూపంగా భావించతగినవాడు. అతడు నిశ్చలమైన మనస్సుతో నన్నే పరమ లక్ష్యంగా భావిస్తూ నన్నే ఆశ్రయిస్తాడు. అనేక జన్మల అనంతరం, పరిపూర్ణ జ్ఞానాన్ని పొందినవాడు, 'వాసుదేవుడు సర్వం' అని తెలుసుకొని నన్ను శరణు పొందుతాడు. అలాంటి మహాత్ముడు ఈ లోకంలో అత్యంత అరుదైనవాడు. అయితే, వివిధ కోరికల వల్ల జ్ఞానం మాయచేత దూరమైనవారు ఇతర దేవతలను భక్తితో పూజిస్తారు; తమ స్వభావానుసారం ఆచారాలను అనుసరిస్తారు. ఎవరు ఏ రూపాన్ని భక్తితో పూజించదలచుకుంటారో, ఆ రూపంలో వారి భక్తిని నేను స్థిరపరుస్తాను. వారు ఆ భక్తితో ఆ రూపాన్ని పూజించి, తాము కోరిన ఫలితాలను పొందుతారు. కానీ, ఆ ఫలితాలన్నీ నాకే ప్రేరణతో లభిస్తాయి. అయితే, పరిమిత జ్ఞానంతో దేవతలను పూజించే వారు తాత్కాలిక ఫలితాలను మాత్రమే పొందుతారు; వారు దేవతల లోకాలకు వెళ్తారు. కానీ నా భక్తులు నన్ను చేరుకుంటారు. అజ్ఞానులు నన్ను, ఈ అవ్యక్తుని, వ్యక్త రూపంగా అనుకుంటారు. వారు నా పరమ, నశించని స్వరూపాన్ని గ్రహించరు. నా యోగమాయ వల్ల నేను అందరికీ ప్రత్యక్షంగా కనబడను. అందువల్ల ఈ మాయలో మునిగిపోయిన లోకం నన్ను, జన్మ లేని, నశించని పరమాత్మను, గుర్తించదు. అర్జునా! గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తులోని అన్ని జీవులను నేను పూర్తిగా తెలుసు. కానీ నన్నెవరూ పూర్తిగా తెలుసుకోరు. బంధనాలు, ద్వంద్వ భావాల వల్ల కలిగే మోహం చేత ప్రతీ జీవి పుట్టినప్పుడే మాయలో మునిగిపోతాడు. కానీ పాపాలు నశించినవారు, సత్కర్మలు చేసే వారు, ద్వంద్వ మోహం నుండి విముక్తులై, నిశ్చయంగా నన్ను భజిస్తారు. వృద్ధాప్యము, మరణము నుండి విముక్తిని కోరేవారు నన్ను శరణు పొందుతారు; వారు బ్రహ్మాన్ని, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని, అన్ని కర్మలను తెలుసుకుంటారు. ఎవరు నన్ను జీవులలో, దేవతలలో, యజ్ఞాలలో పరమాత్మగా గ్రహిస్తారో, వారి మనస్సు స్థిరంగా నన్నే చేరుకుంటుంది, మరణ సమయంలో కూడా. అప్పుడు అర్జునుడు ప్రశ్నించాడు: "హే పరమేశ్వరా! బ్రహ్మం అంటే ఏమిటి? ఆత్మ అంటే ఏమిటి? కర్మమంటే ఏమిటి? జీవులలో, దేవతలలో పరమాత్మ స్వరూపం ఏమిటి? యజ్ఞంలో పరమాత్మ ఎవరు? మరణ సమయంలో నియమిత మనస్సుతో మిమ్మల్ని ఎలా తెలుసుకోవచ్చు?" శ్రీకృష్ణుడు సమాధానం ఇచ్చాడు: "అర్జునా! నశించని పరమతత్త్వమే బ్రహ్మం. స్వభావమే ఆత్మ. జీవులను ఉత్పత్తి చేసే శక్తినే కర్మ అంటారు. జీవులలో లయమయ్యే భాగం పరమాత్మ, దేవతలలో పురుషుడు పరమాత్మ, ఈ శరీరంలో యజ్ఞంలో నేను పరమాత్మను. మరణ సమయంలో ఎవరైనా నన్ను స్మరించుతూ శరీరాన్ని విడిచినవారు, నన్ను చేరుకుంటారు — ఈ విషయమై ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఎవరైతే ఏ స్థితిని మరణ సమయంలో మనస్సులో స్మరించుకుంటారో, వారు ఆ స్థితినే పొందుతారు. అందువల్ల, నన్ను ఎల్లప్పుడూ స్మరించు, యుద్ధం చేయు. నీ మనస్సును, బుద్ధిని నాలో స్థిరపరిచితే, నిశ్చయంగా నన్ను చేరుకుంటావు. యోగాభ్యాసంతో నిశ్చలమైన మనస్సుతో ఎవరైతే పరమదైవాన్ని ఎల్లప్పుడూ ధ్యానిస్తారో, వారు నన్ను పొందుతారు. ఆ మహాపురుషుడు — కవి, ఆదికర్త, నియమకర్త, సర్వాన్ని పోషించేవాడు, అతి సూక్ష్ముడు, సూర్యుని వలె ప్రకాశమానుడు, చీకటి లేని స్వరూపుడైన నన్ను — ఎవరైతే ధ్యానిస్తారో, వారు మరణ సమయంలో ప్రాణాన్ని కంఠమూలంలో స్థాపించి, అచంచలమైన భక్తితో యోగబలంతో నన్ను చేరుకుంటారు. వేదాలు వివరించే, వ్రతాచారులు, బ్రహ్మచర్యాన్ని పాటించే వారు కోరే, ఆ నశించని స్థితిని నేను నీకు సంక్షిప్తంగా వివరించాను. ఇంద్రియ ద్వారాలను నియంత్రించి, మనస్సును హృదయంలో స్థిరపరిచి, ప్రాణాన్ని కంఠమూలంలో స్థాపించి, ‘ఓం’ అనే బ్రహ్మాక్షరాన్ని జపిస్తూ నన్ను స్మరించేవారు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతారు. ఎవరైతే నన్ను ఎల్లప్పుడూ, విచలితమైన మనస్సుతో, యోగశక్తితో స్మరిస్తారో, వారికి నేను సులభంగా లభిస్తాను. నన్ను చేరిన మహాత్ములు, పరమ సిద్ధిని పొందినవారు, ఈ దుఃఖమయమైన, నశ్వరమైన లోకానికి తిరిగి రావడం ఉండదు. బ్రహ్మా లోకము వరకూ అన్నీ లోకాలు తిరిగి తిరిగి జన్మ మృతులకు లోనవుతాయి. కానీ నన్ను చేరినవారు ఇక జన్మను పొందరు. బ్రహ్మదినం వెయ్యి యుగాల పాటు ఉంటుంది, రాత్రి కూడా అంతే. దీనిని తెలిసినవారు నిజమైన దినరాత్ర్యా స్వరూపాన్ని గ్రహిస్తారు. అవ్యక్త స్థితిలోని జీవులు బ్రహ్మదినం ఆరంభంలో ప్రాప్తిస్తారు; రాత్రి వస్తే మళ్లీ అవ్యక్తంలో లీనమవుతారు. ఈ జీవ సమూహం ప్రకృతి నియమం ప్రకారం మళ్లీ మళ్లీ జన్మిస్తుంది, రాత్రిలో లయమై, పగలు వస్తే మళ్లీ ప్రబవిస్తుంది. కానీ ఆ అవ్యక్తానికి మరొక అవ్యక్తం ఉంది — అది శాశ్వతమైనది, సర్వనాశనంలో కూడా నశించదు." ఇలా శ్రీకృష్ణుడు పరమాత్మ తత్వాన్ని, మాయా స్వరూపాన్ని, భక్తి మార్గాన్ని, జన్మ మరణాల రహస్యాన్ని, యోగ సాధన ఫలితాన్ని అర్జునునికి ప్రేమతో వివరించాడు.