ஸத்பாவே ஸாதுபாவே ச ஸதித்யேதத்ப்ரயுஜ்யதே।ப்ரஶஸ்தே கர்மணி ததா ஸச்சப்தஃ பார்த யுஜ்யதே।।17.26।।
உண்மை, நல்லது என்பதற்காக ‘சத்’ என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது; அதுபோல், பாராட்டத்தக்க செயல்களுக்கும் ‘சத்’ என்றே சொல்லப்படுகிறது.
யஜ்ஞே தபஸி தாநே ச ஸ்திதிஃ ஸதிதி சோச்யதே।கர்ம சைவ ததர்தீயம் ஸதித்யேவாபிதீயதே।।17.27।।
யாகம், தவம், தானத்தில் நிலைத்திருப்பதும் ‘சத்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது; அவற்றுக்காக செய்யப்படும் செயல்களும் ‘சத்’ என்று கூறப்படுகின்றன.
அஶ்ரத்தயா ஹுதம் தத்தம் தபஸ்தப்தம் க்ரு'தம் ச யத்।அஸதித்யுச்யதே பார்த ந ச தத்ப்ரேத்ய நோ இஹ।।17.28।।
நம்பிக்கை இல்லாமல் செய்யப்படும் யாகம், தானம், தவம், அல்லது ஏதேனும் செயல், ‘அசத்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது, பர்தா; அது இங்கேயும் பிறப்பிலும் பயனளிக்காது.
அர்ஜுந உவாச ஸம்ந்யாஸஸ்ய மஹாபாஹோ தத்த்வமிச்சாமி வேதிதும்। த்யாகஸ்ய ச ஹ்ரு'ஷீகேஶ ப்ரு'தக்கேஶிநிஷூதந।।18.1।।
அர்ஜுனன் கூறினான்: பெருமைமிக்கவரே, துறவு மற்றும் விடுப்பின் உண்மை என்ன என்பதை அறிய விரும்புகிறேன், ஹ்ருஷீகேசா, அவற்றுக்குள் உள்ள வேறுபாடும் சொல்லுங்கள், கேஷி வதனே.
ஶ்ரீ பகவாநுவாச காம்யாநாம் கர்மணாம் ந்யாஸம் ஸம்ந்யாஸம் கவயோ விதுஃ। ஸர்வகர்மபலத்யாகம் ப்ராஹுஸ்த்யாகம் விசக்ஷணாஃ।।18.2।।
பகவான் கூறினார்: ஆசையுடன் செய்யப்படும் செயல்களை விட்டுவிடுவதே துறவு என்று ஞானிகள் அறிகிறார்கள்; எல்லா செயல்களின் பலனையும் விட்டுவிடுவதே விடுப்பு என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.
த்யாஜ்யம் தோஷவதித்யேகே கர்ம ப்ராஹுர்மநீஷிணஃ। யஜ்ஞதாநதபஃகர்ம ந த்யாஜ்யமிதி சாபரே।।18.3।।
சிலர், செயல்கள் தவம் எனவே அதை விட்டுவிட வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள்; மற்றவர்கள், யாகம், தானம், தவம் ஆகிய செயல்களை விட்டுவிடக் கூடாது என்றும் கூறுகிறார்கள்.
நிஶ்சயம் ஶ்ர்ரு'ணு மே தத்ர த்யாகே பரதஸத்தம।த்யாகோ ஹி புருஷவ்யாக்ர த்ரிவிதஃ ஸம்ப்ரகீர்திதஃ।।18.4।।
விடுப்பைப் பற்றி எனது தீர்மானத்தை கேள், பாரத சிறந்தவனே; விடுப்பு மூன்று வகை என்று கூறப்பட்டுள்ளது, மனிதர்களில் சிறந்தவனே.
யஜ்ஞதாநதபஃகர்ம ந த்யாஜ்யம் கார்யமேவ தத்।யஜ்ஞோ தாநம் தபஶ்சைவ பாவநாநி மநீஷிணாம்।।18.5।।
யாகம், தானம், தவம் ஆகிய செயல்களை விட்டுவிடக் கூடாது; அவை செய்யவேண்டும். யாகம், தானம், தவம் ஞானிகளுக்கும் தூய்மையளிக்கின்றன.
ஏதாந்யபி து கர்மாணி ஸங்கம் த்யக்த்வா பலாநி ச।கர்தவ்யாநீதி மே பார்த நிஶ்ிசதம் மதமுத்தமம்।।18.6।।
ஆனால், இச்செயல்களையும் பற்றினையும் பலனையும் விட்டுவிட்டு செய்ய வேண்டும். இது என் உறுதியான, சிறந்த கருத்து, பார்த்தா.
நியதஸ்ய து ஸம்ந்யாஸஃ கர்மணோ நோபபத்யதே।மோஹாத்தஸ்ய பரித்யாகஸ்தாமஸஃ பரிகீர்திதஃ।।18.7।।
கட்டாயமான செயல்களை விட்டுவிடுவது சரியல்ல; அறியாமையால் அவற்றை விட்டுவிடுவது இருள் சார்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
துஃகமித்யேவ யத்கர்ம காயக்லேஶபயாத்த்யஜேத்।ஸ க்ரு'த்வா ராஜஸம் த்யாகம் நைவ த்யாகபலம் லபேத்।।18.8।।
ஒரு செயலை அது வேதனை தரும் என்று, அல்லது உடல் களைப்பை பயந்து விட்டுவிடுகிறான் என்றால், அந்த விடுத்தல் காமத்தால் உண்டானது என்று கூறப்படுகிறது; அப்படி விட்டுவிட்டால் விடுப்பின் பலன் கிடையாது.
கார்யமித்யேவ யத்கர்ம நியதம் க்ரியதேऽர்ஜுந।ஸங்கம் த்யக்த்வா பலம் சைவ ஸ த்யாகஃ ஸாத்த்விகோ மதஃ।।18.9।।
ஆர்ஜுனா, செய்ய வேண்டிய கடமையை, அதன் பலத்துக்காக ஆசை இல்லாமல், பற்றும் இல்லாமல் செய்பவன், அவனது விடுத்தல் தூய்மையானது என்று கருதப்படுகிறது.
ந த்வேஷ்ட்யகுஶலம் கர்ம குஶலே நாநுஷஜ்ஜதே।த்யாகீ ஸத்த்வஸமாவிஷ்டோ மேதாவீ சிந்நஸம்ஶயஃ।।18.10।।
யார் தூய்மை நிறைந்தவர், புத்திசாலி, சந்தேகம் இல்லாதவர், அவர்கள் நல்ல செயலை பற்றிக்கொள்ளவோ, தவறான செயலை வெறுக்கவோ செய்வதில்லை; அந்த விடுப்பாளன் நல்லவனாக இருக்கிறான்.
ந ஹி தேஹப்ரு'தா ஶக்யம் த்யக்தும் கர்மாண்யஶேஷதஃ।யஸ்து கர்மபலத்யாகீ ஸ த்யாகீத்யபிதீயதே।।18.11।।
உடல் உடையவரால் எல்லா செயல்களையும் முற்றிலும் விட்டுவிட முடியாது; ஆனால் செயல் பலனை விட்டுவிடுகிறவன் தான் உண்மையில் விடுப்பாளன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அநிஷ்டமிஷ்டம் மிஶ்ரம் ச த்ரிவிதம் கர்மணஃ பலம்।பவத்யத்யாகிநாம் ப்ரேத்ய ந து ஸம்ந்யாஸிநாம் க்வசித்।।18.12।।
விட்டுவிடாதவர்களுக்கு, செயல் முடிந்தபின் விரும்பாதது, விரும்பியது, கலந்தது என மூன்று விதமான பலன்கள் கிடைக்கும்; ஆனால் விடுப்பவர்களுக்கு அவை எப்போதும் வராது.
பஞ்சைதாநி மஹாபாஹோ காரணாநி நிபோத மே।ஸாம்க்யே க்ரு'தாந்தே ப்ரோக்தாநி ஸித்தயே ஸர்வகர்மணாம்।।18.13।।
மிகுந்த வலிமை உடையவனே, எல்லா செயல்களும் நிறைவேறுவதற்கு காரணமாக அறிவில் கூறப்பட்டுள்ள ஐந்து காரணங்களை என்னிடம் அறிந்து கொள்.
அதிஷ்டாநம் ததா கர்தா கரணம் ச ப்ரு'தக்விதம்।விவிதாஶ்ச ப்ரு'தக்சேஷ்டா தைவம் சைவாத்ர பஞ்சமம்।।18.14।।
அவை: உடல் (செயலுக்கான இடம்), செய்பவன், பலவகை கருவிகள், பலவகை முயற்சிகள், மற்றும் ஐந்தாவது தெய்வம்.
ஶரீரவாங்மநோபிர்யத்கர்ம ப்ராரபதே நரஃ।ந்யாய்யம் வா விபரீதம் வா பஞ்சைதே தஸ்ய ஹேதவஃ।।18.15।।
ஒரு மனிதன் உடல், வாக்கு, மனம் மூலமாக செய்யும் எந்த செயலும், அது நியாயமானதாக இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும், அந்த ஐந்து காரணங்களால்தான் நிகழ்கிறது.
தத்ரைவம் ஸதி கர்தாரமாத்மாநம் கேவலம் து யஃ।பஶ்யத்யக்ரு'தபுத்தித்வாந்ந ஸ பஶ்யதி துர்மதிஃ।।18.16।।
இந்த வகையில், யார் குறைந்த அறிவால், தன்னை மட்டும் செய்பவன் என்று நினைக்கிறாரோ, அவர் உண்மையை பார்க்கவில்லை; அவர் தவறான எண்ணத்துடன் இருக்கிறார்.
யஸ்ய நாஹம்க்ரு'தோ பாவோ புத்திர்யஸ்ய ந லிப்யதே।ஹத்வாபி ஸ இமாँல்லோகாந்ந ஹந்தி ந நிபத்யதே।।18.17।।
யாருக்கு 'நான் செய்கிறேன்' என்ற அகம்பாவம் இல்லையோ, யாருடைய புத்தி கலங்காததோ, அவர்கள் இந்த உலகங்களை அழித்தாலும், அவர் கொல்லவில்லை என்றும், பிணைபடுவதில்லை என்றும் கூறப்படுகிறது.
ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் பரிஜ்ஞாதா த்ரிவிதா கர்மசோதநா।கரணம் கர்ம கர்தேதி த்ரிவிதஃ கர்மஸம்க்ரஹஃ।।18.18।।
அறிவு, அறியப்படுவது, அறிந்தவன் — இவை செயலைத் தூண்டுபவை; கருவி, செயல், செய்பவன் — இவை செயலை உருவாக்குபவை.
ஜ்ஞாநம் கர்ம ச கர்தா ச த்ரிதைவ குணபேததஃ।ப்ரோச்யதே குணஸம்க்யாநே யதாவச்ச்ரு'ணு தாந்யபி।।18.19।।
அறிவு, செயல், செய்பவன் — இவை மூன்றும் குணங்களின் வேறுபாட்டின்படி மூன்று வகைப்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; அவற்றை நீ கேள்.
ஸர்வபூதேஷு யேநைகம் பாவமவ்யயமீக்ஷதே।அவிபக்தம் விபக்தேஷு தஜ்ஜ்ஞாநம் வித்தி ஸாத்த்விகம்।।18.20।।
எல்லா உயிர்களிலும் ஒரு மாற்றமில்லாத, பகுத்தறிய முடியாத ஒன்றை காணும் அந்த அறிவு தூய்மையானது என்று அறிந்து கொள்.
ப்ரு'தக்த்வேந து யஜ்ஜ்ஞாநம் நாநாபாவாந்ப்ரு'தக்விதாந்।வேத்தி ஸர்வேஷு பூதேஷு தஜ்ஜ்ஞாநம் வித்தி ராஜஸம்।।18.21।।
ஆனால், எல்லா உயிர்களிலும் பலவகையான தனித்துவங்களை தனித்தனியாகப் பார்க்கும் அந்த அறிவு காமத்தால் உண்டானது என்று அறிந்து கொள்.
யத்து க்ரு'த்ஸ்நவதேகஸ்மிந்கார்யே ஸக்தமஹைதுகம்।அதத்த்வார்தவதல்பம் ச தத்தாமஸமுதாஹ்ரு'தம்।।18.22।।
ஒரே ஒரு காரியத்தில் மட்டும் பற்றுடன், காரணமில்லாமல், உண்மையில்லாமல், சிறியதாக இருக்கும் அந்த அறிவு இருளால் ஆனது என்று கூறப்படுகிறது.
நியதம் ஸங்கரஹிதமராகத்வேஷதஃ க்ரு'தம்।அபலப்ரேப்ஸுநா கர்ம யத்தத்ஸாத்த்விகமுச்யதே।।18.23।।
செய்ய வேண்டியதை, பற்றும், விருப்பமும், வெறுப்பும் இல்லாமல், பலனை நாடாமல் செய்யும் செயல் தூய்மையானது என்று கூறப்படுகிறது.
யத்து காமேப்ஸுநா கர்ம ஸாஹங்காரேண வா புநஃ।க்ரியதே பஹுலாயாஸம் தத்ராஜஸமுதாஹ்ரு'தம்।।18.24।।
ஆனால், பலனை நாடி, அகம்பாவத்துடன், மிகுந்த முயற்சியுடன் செய்யப்படும் செயல் காமத்தால் ஆனது என்று கூறப்படுகிறது.
அநுபந்தம் க்ஷயம் ஹிம்ஸாமநபேக்ஷ்ய ச பௌருஷம்।மோஹாதாரப்யதே கர்ம யத்தத்தாமஸமுச்யதே।।18.25।।
பின் விளைவையும், நஷ்டத்தையும், தீங்கையும், தன் திறனைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், அறியாமையால் செய்யப்படும் செயல் இருளால் ஆனது என்று கூறப்படுகிறது.
முக்தஸங்கோऽநஹம்வாதீ த்ரு'த்யுத்ஸாஹஸமந்விதஃ।ஸித்த்யஸித்த்யோர்நிர்விகாரஃ கர்தா ஸாத்த்விக உச்யதே।।18.26।।
பிணைப்பு இல்லாமல், 'நான் செய்கிறேன்' என்ற அகம்பாவம் இன்றி, உறுதி மற்றும் உந்துதல் உடையவனாக, வெற்றி தோல்வியில் மனம் மாற்றமில்லாமல் செயல்படுவான், அவனைச் சாத்த்விகச் செய்பவர் என்று கூறுவர்.
ராகீ கர்மபலப்ரேப்ஸுர்லுப்தோ ஹிம்ஸாத்மகோऽஶுசிஃ।ஹர்ஷஶோகாந்விதஃ கர்தா ராஜஸஃ பரிகீர்திதஃ।।18.27।।
ஆசை மிகுந்தவன், செயல் பலனை விரும்புவான், பேராசை உடையவன், கொடூரமானவன், தூய்மை இல்லாதவன், சந்தோஷம் மற்றும் துக்கத்தால் பாதிக்கப்படுவான், அவனை ராஜசச் செய்பவர் என்று சொல்வர்.