கச்சிந்நோபயவிப்ரஷ்டஶ்சிந்நாப்ரமிவ நஶ்யதி। அப்ரதிஷ்டோ மஹாபாஹோ விமூடோ ப்ரஹ்மணஃ பதி।।6.38।।
இரு வழிகளிலும் தவறி விழுந்தவன், வானில் பிய்த்த மேகம் போல் அழிந்துவிடுகிறானா? பெருமைக்கொண்டவனே, ஆதாரமில்லாமல், பிரம்ம பாதையில் குழப்பமடைந்தவனாக அவன் அழிந்துவிடுகிறானா?
ஏதந்மே ஸம்ஶயம் க்ரு'ஷ்ண சேத்துமர்ஹஸ்யஶேஷதஃ। த்வதந்யஃ ஸம்ஶயஸ்யாஸ்ய சேத்தா ந ஹ்யுபபத்யதே।।6.39।।
கிருஷ்ணா, இந்த சந்தேகத்தை முழுமையாக நீ நீக்க வேண்டும். உன்னைத் தவிர இந்த சந்தேகத்தை தீர்க்கக் கூடியவர் வேறு யாரும் இல்லை.
ஶ்ரீ பகவாநுவாச பார்த நைவேஹ நாமுத்ர விநாஶஸ்தஸ்ய வித்யதே। நஹி கல்யாணக்ரு'த்கஶ்ிசத்துர்கதிம் தாத கச்சதி।।6.40।।
பார்த்தா, இங்கேயும் அங்கேயும் அவனுக்கு அழிவு இல்லை. நல்லது செய்பவன் ஒருவரும் துன்பம் அடைவதில்லை, என் செல்லப்பிள்ளையே.
ப்ராப்ய புண்யக்ரு'தாம் லோகாநுஷித்வா ஶாஶ்வதீஃ ஸமாஃ। ஶுசீநாம் ஶ்ரீமதாம் கேஹே யோகப்ரஷ்டோऽபிஜாயதே।।6.41।।
நல்ல காரியங்கள் செய்தவர்களின் உலகங்களை அடைந்து, பல வருடங்கள் அங்கு இருந்தபின், யோகத்தில் தவறியவன் தூய்மையும் செல்வமும் உள்ள வீட்டில் பிறக்கிறான்.
அதவா யோகிநாமேவ குலே பவதி தீமதாம்। ஏதத்தி துர்லபதரம் லோகே ஜந்ம யதீத்ரு'ஶம்।।6.42।।
அல்லது, அறிவுள்ள யோகிகளின் குடும்பத்தில் அவன் பிறக்கலாம். இப்படிப்பட்ட பிறப்பு இந்த உலகில் மிகவும் அரிது.
தத்ர தம் புத்திஸம்யோகம் லபதே பௌர்வதேஹிகம்। யததே ச ததோ பூயஃ ஸம்ஸித்தௌ குருநந்தந।।6.43।।
அங்கு, அவன் முன்பு உடலில் பெற்ற அறிவை மீண்டும் பெறுகிறான்; பின்னர், குறைபாடில்லா நிலையை அடைய மீண்டும் முயற்சிக்கிறான், குருநந்தனா.
பூர்வாப்யாஸேந தேநைவ ஹ்ரியதே ஹ்யவஶோऽபி ஸஃ। ஜிஜ்ஞாஸுரபி யோகஸ்ய ஶப்தப்ரஹ்மாதிவர்ததே।।6.44।।
முந்தைய பழக்கத்தால், அவன் விருப்பமில்லையெனினும் அதில் இழுக்கப்படுகிறான். யோகத்தை அறிய விரும்புபவரும் வேதங்களின் வார்த்தைகளைத் தாண்டிச் செல்கிறான்.
ப்ரயத்நாத்யதமாநஸ்து யோகீ ஸம்ஶுத்தகில்பிஷஃ। அநேகஜந்மஸம்ஸித்தஸ்ததோ யாதி பராம் கதிம்।।6.45।।
ஆனால், முயற்சி செய்து, பாவங்கள் நீங்கிய யோகி, பல பிறவிகளில் சிறப்படைந்து, இறுதியில் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.
தபஸ்விப்யோऽதிகோ யோகீ ஜ்ஞாநிப்யோऽபி மதோऽதிகஃ। கர்மிப்யஶ்சாதிகோ யோகீ தஸ்மாத்யோகீ பவார்ஜுந।।6.46।।
தவம் செய்பவர்களைவிட யோகி சிறந்தவன்; அறிவாளிகளைவிடவும் சிறந்தவன்; செயல்படுபவர்களைவிடவும் சிறந்தவன். ஆகவே, அர்ஜுனா, யோகியாக நீ இரு.
யோகிநாமபி ஸர்வேஷாம் மத்கதேநாந்தராத்மநா। ஶ்ரத்தாவாந்பஜதே யோ மாம் ஸ மே யுக்ததமோ மதஃ।।6.47।।
எல்லா யோகிகளிலும், முழு நம்பிக்கையுடன் உள்ளத்தில் என்னைச் சார்ந்து, என்னை வழிபடுகிறவன் தான் எனக்கு மிகச் சிறந்த யோகி என்று நான் கருதுகிறேன்.
ஶ்ரீ பகவாநுவாச மய்யாஸக்தமநாஃ பார்த யோகம் யுஞ்ஜந்மதாஶ்ரயஃ। அஸம்ஶயம் ஸமக்ரம் மாம் யதா ஜ்ஞாஸ்யஸி தச்ச்ரு'ணு।।7.1।।
பரமபதியான் கூறுகிறான்: என் மீது மனதை வைத்துக் கொண்டு, என்னை அடைக்கலமாகக் கொண்டு யோகம் பயிலும்போது, என்னை முழுமையாக, சந்தேகமின்றி எவ்வாறு அறியலாம் என்று கேள்.
ஜ்ஞாநம் தேऽஹம் ஸவிஜ்ஞாநமிதம் வக்ஷ்யாம்யஶேஷதஃ। யஜ்ஜ்ஞாத்வா நேஹ பூயோऽந்யஜ்ஜ்ஞாதவ்யமவஶிஷ்யதே।।7.2।।
இந்த அறிவையும், ஞானத்தையும் முழுமையாக உனக்குச் சொல்கிறேன்; இதை அறிந்தபின், இந்த உலகில் அறிய வேண்டிய வேறு எதுவும் இருக்காது.
மநுஷ்யாணாம் ஸஹஸ்ரேஷு கஶ்ிசத்யததி ஸித்தயே। யததாமபி ஸித்தாநாம் கஶ்ிசந்மாம் வேத்தி தத்த்வதஃ।।7.3।।
ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களில் ஒருவன் மட்டும் சிறப்பை நாடுகிறான்; அந்த முயற்சியில் சிறந்தவர்களிலும் ஒருவன் மட்டுமே என்னை உண்மையில் அறிகிறான்.
பூமிராபோऽநலோ வாயுஃ கம் மநோ புத்திரேவ ச। அஹங்கார இதீயம் மே பிந்நா ப்ரக்ரு'திரஷ்டதா।।7.4।।
மண், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம், மனம், புத்தி, அகங்காரம் — இவை எட்டும் என் தனித்த இயற்கை.
அபரேயமிதஸ்த்வந்யாம் ப்ரக்ரு'திம் வித்தி மே பராம்। ஜீவபூதாம் மஹாபாஹோ யயேதம் தார்யதே ஜகத்।।7.5।।
இதற்குப் பிறகு, உயிர்கள் அடங்கிய என் மற்றொரு உயர்ந்த இயற்கையை அறிக, பெருமைக்கொண்டவனே; அதனால் தான் இந்த உலகம் நிலைத்திருக்கிறது.
ஏதத்யோநீநி பூதாநி ஸர்வாணீத்யுபதாரய। அஹம் க்ரு'த்ஸ்நஸ்ய ஜகதஃ ப்ரபவஃ ப்ரலயஸ்ததா।।7.6।।
இந்த இரு இயற்கைகளிலிருந்து எல்லா உயிர்களும் தோன்றுகின்றன என்பதை நினைவில் வை. இந்த உலகத்தின் தோற்றமும், அழிவும் நானே.
மத்தஃ பரதரம் நாந்யத்கிஞ்சிதஸ்தி தநஞ்ஜய। மயி ஸர்வமிதம் ப்ரோதம் ஸூத்ரே மணிகணா இவ।।7.7।।
தனஞ்சயா, என்னை விட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை. இந்த உலகம் முழுவதும் என்னைச் சுற்றி, நூலில் முத்துக்கள் போல் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
ரஸோऽஹமப்ஸு கௌந்தேய ப்ரபாஸ்மி ஶஶிஸூர்யயோஃ। ப்ரணவஃ ஸர்வவேதேஷு ஶப்தஃ கே பௌருஷம் ந்ரு'ஷு।।7.8।।
கௌந்தேயா, நீரில் இருக்கும் ருசியும், சந்திரனிலும் சூரியனிலும் உள்ள ஒளியும் நானே; எல்லா வேதங்களிலும் ஓம் என்ற ஒலி, ஆகாயத்தில் ஒலி, மனிதர்களில் உள்ள பலமும் நானே.
புண்யோ கந்தஃ ப்ரு'திவ்யாம் ச தேஜஶ்சாஸ்மி விபாவஸௌ। ஜீவநம் ஸர்வபூதேஷு தபஶ்சாஸ்மி தபஸ்விஷு।।7.9।।
நான் பூமியில் உள்ள தூய மணமும், நெருப்பில் உள்ள ஒளியும்; எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள உயிரும், தவம் செய்பவர்களில் தவமும் நான் தான்.
பீஜம் மாம் ஸர்வபூதாநாம் வித்தி பார்த ஸநாதநம்। புத்திர்புத்திமதாமஸ்மி தேஜஸ்தேஜஸ்விநாமஹம்।।7.10।।
பார்த்தா, எல்லா உயிர்களுக்கும் நித்யமான விதை நான் என்பதை அறிந்து கொள். புத்திசாலிகளில் புத்தியும், பிரகாசமானவர்களில் பிரகாசமும் நான் தான்.
பலம் பலவதாம் சாஹம் காமராகவிவர்ஜிதம்। தர்மாவிருத்தோ பூதேஷு காமோऽஸ்மி பரதர்ஷப।।7.11।।
பாரதர்ஷபா, ஆசை பற்றும் விருப்பமும் இல்லாத வலிமை வலிமையானவர்களில் நான். உயிர்களில் தர்மத்திற்கு எதிராக இல்லாத ஆசை நான் தான்.
யே சைவ ஸாத்த்விகா பாவா ராஜஸாஸ்தாமஸாஶ்ச யே। மத்த ஏவேதி தாந்வித்தி நத்வஹம் தேஷு தே மயி।।7.12।।
சுத்தம், செயல், அறியாமை ஆகிய மூன்று குணங்களிலிருந்து வரும் எல்லா நிலைகளும் என்னிடமிருந்தே தோன்றும் என்று அறிந்து கொள். ஆனால், அவை என்னுள் இல்லை; அவை என்னை அடைந்துள்ளன.
த்ரிபிர்குணமயைர்பாவைரேபிஃ ஸர்வமிதம் ஜகத்। மோஹிதம் நாபிஜாநாதி மாமேப்யஃ பரமவ்யயம்।।7.13।।
இந்த உலகம் மூன்று குணங்களால் உருவான நிலைகளால் மயங்கிவிட்டது; எனவே, அவை கடந்தும் அழிவில்லாத என்னை அறியாது.
தைவீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மாயா துரத்யயா। மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயாமேதாம் தரந்தி தே।।7.14।।
என் தெய்வீகமான குணங்களால் ஆன மாயை கடக்க மிகவும் கடினம். ஆனால், என்னை மட்டுமே அடைந்தவர்கள் அந்த மாயையை கடக்கிறார்கள்.
ந மாம் துஷ்க்ரு'திநோ மூடாஃ ப்ரபத்யந்தே நராதமாஃ। மாயயாபஹ்ரு'தஜ்ஞாநா ஆஸுரம் பாவமாஶ்ரிதாஃ।।7.15।।
தீய செயல்கள் செய்பவர்கள், அறியாமையில் உள்ளவர்கள், மனிதர்களில் கீழானவர்கள், மாயையால் அறிவு பறிக்கப்பட்டவர்கள், அசுரப் பண்புகளை கொண்டவர்கள் என்னை நாடுவதில்லை.
சதுர்விதா பஜந்தே மாம் ஜநாஃ ஸுக்ரு'திநோऽர்ஜுந। ஆர்தோ ஜிஜ்ஞாஸுரர்தார்தீ ஜ்ஞாநீ ச பரதர்ஷப।।7.16।।
பார்த்தா, நான்கு வகையான நல்லவர்கள் என்னை வழிபடுகிறார்கள்: துயரத்தில் உள்ளவன், அறிவை நாடுபவன், செல்வம் நாடுபவன், ஞானி என்பவன்.
தேஷாம் ஜ்ஞாநீ நித்யயுக்த ஏகபக்ிதர்விஶிஷ்யதே। ப்ரியோ ஹி ஜ்ஞாநிநோऽத்யர்தமஹம் ஸ ச மம ப்ரியஃ।।7.17।।
இவர்களில், எப்போதும் ஒன்றாக இருந்து, ஒரே பக்தியுடன் இருப்பவன் ஞானி சிறப்புடையவன்; ஏனெனில், நான் ஞானிக்கு மிகவும் பிரியமானவன், அவனும் எனக்கு பிரியமானவன்.
உதாராஃ ஸர்வ ஏவைதே ஜ்ஞாநீ த்வாத்மைவ மே மதம்। ஆஸ்திதஃ ஸ ஹி யுக்தாத்மா மாமேவாநுத்தமாம் கதிம்।।7.18।।
இவர்கள் எல்லாரும் உயர்ந்தவர்கள்; ஆனால் ஞானி என் ஆத்மாவாகவே கருதப்படுகிறான். அவன் மனதை கட்டுப்படுத்தி, என்னையே உயர்ந்த இலக்காக கொண்டு இருக்கிறான்.
பஹூநாம் ஜந்மநாமந்தே ஜ்ஞாநவாந்மாம் ப்ரபத்யதே। வாஸுதேவஃ ஸர்வமிதி ஸ மஹாத்மா ஸுதுர்லபஃ।।7.19।।
பல பிறவிகளுக்குப் பிறகு ஞானம் பெற்றவன் என்னை அடைகிறான்; 'வாசுதேவன் எல்லாம்' என்று உணர்கிறான். அத்தகைய மகான்கள் மிகவும் அரிது.
காமைஸ்தைஸ்தைர்ஹ்ரு'தஜ்ஞாநாஃ ப்ரபத்யந்தேऽந்யதேவதாஃ। தம் தம் நியமமாஸ்தாய ப்ரக்ரு'த்யா நியதாஃ ஸ்வயா।।7.20।।
பலவகை ஆசைகளால் அறிவு பறிக்கப்பட்டவர்கள், தங்களுடைய இயல்பின்படி விதி விதிகளைக் கடைபிடித்து, வேறு தேவதைகளை வழிபடுகிறார்கள்.