அர்ஜுனா கேட்டான்: “ஓ கிருஷ்ணா, சிலர் சாஸ்திர விதிகளை பின்பற்றாமல், ஆனாலும் நம்பிக்கையுடன் பூஜை செய்கிறார்கள். அவர்களின் நிலைமை என்ன? அவர்கள் சத்துவம், ரஜஸ், அல்லது தமஸ் என்ற எந்த நிலையிலிருக்கிறார்கள்?” பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அர்ஜுனாவிடம் இந்தக் காரியங்களை விரிவாக விளக்கினார்: “அர்ஜுனா, உயிரினங்களின் இயல்புப்படி நம்பிக்கை மூன்று வகை. சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ்—இது அவர்களின் சுபாவத்திலிருந்து எழுகின்றது. யாருடைய நம்பிக்கை எப்படியோ, அவரும் அப்படியே ஆகிறார். சத்த்விகர்கள் தேவர்களை வழிபடுகிறார்கள்; ரஜஸிகர்கள் யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள் போன்றவற்றை வழிபடுகிறார்கள்; தமஸிகர்கள் பூதங்கள், பிரேதங்களை வழிபடுகிறார்கள். சாஸ்திர விதிகளை பின்பற்றாமல், கடுமையான தவங்களை செய்து, பொய், அகம்பாவம், ஆசை, பற்றுதல் கொண்டு உடலைப் பீடித்து, உடலில் உறையும் என்னையும் பீடிப்பவர்களை அசுர சுபாவம் உடையோர் என்று அறிந்து கொள். உணவு கூட மூன்று வகை. சத்த்விக உணவு ஆயுள், தூய்மை, பலம், ஆரோக்கியம், சந்தோஷம், திருப்தி—all these increase. அது ருசிகரமாகவும், மென்மையாகவும், உறுதியானதாகவும், மனதை மகிழ்விப்பதாகவும் இருக்கும். ரஜஸிக உணவு காரம், புளிப்பு, உப்பு, அதிக வெப்பம், காரம், உலர்ச்சி, எரிச்சல் கொண்டது; இது வலி, துயரம், நோய் உண்டாக்கும். தமஸிக உணவு பழையது, ருசியற்றது, அழுகியது, கெட்டது, மீதமுள்ளதை, தூய்மையற்றதை விரும்புவார்கள். யாரும் சாஸ்திர விதியின்படி, பலன் நாடாமல், ‘இதனைச் செய்ய வேண்டும்’ என்ற மனநிலையுடன் யாகம் செய்கிறார்களோ, அது சத்த்விகம். பலன் நாடி, பெருமை நாடி யாகம் செய்வது ரஜஸிகம். விதிக்கு விரோதமாக, உணவு பகிராமல், மந்திரம், ஹோமம் இல்லாமல், நம்பிக்கை இல்லாமல் செய்வது தமஸிகம். தேவர்களை, பண்டிதர்களை, ஆசான்களை, ஞானிகளை வணங்குதல், தூய்மை, நேர்மை, பிரம்மச்சரியம், அகிம்சை—இவை உடல் தவம். பிறருக்கு துன்பம் தராத, சத்தியமான, இனிமையான, பயனுள்ள சொற்கள் பேசுதல், வேதபாராயணம்—இவை வாக்குத் தவம். மன அமைதி, மென்மை, மௌனம், சுய கட்டுப்பாடு, மன தூய்மை—இவை மனத்தவம். இந்த மூன்று தவங்களையும், உயர்ந்த நம்பிக்கையுடன், பலன் நாடாமல் செய்பவர்கள் சத்த்விகர். புகழ், மரியாதை, வணக்கம், பொய்யான நோக்கங்களுக்காக செய்யும் தவம் ரஜஸிகம்; குழப்பமான அறிவுடன், தன்னையும் பிறரையும் வேதனைப்படுத்தும் தவம் தமஸிகம். தக்க இடத்தில், தக்க நேரத்தில், தகுதியானவர்க்கு, திரும்ப எதுவும் எதிர்பார்க்காமல், ‘இது கொடுக்கவேண்டும்’ என்ற எண்ணத்துடன் தரும் தானம் சுத்தமானது. பலன் நாடி, எதிர்பார்ப்புடன், மனம் வருத்திக்கொண்டு கொடுப்பது ரஜஸிகம். தவறான இடத்தில், நேரத்தில், தகுதியற்றவர்க்கு, அவமதித்து கொடுப்பது தமஸிகம். ‘ஓம் தத் சத்’—இந்த மூன்று வார்த்தைகள் பரம்பொருளை குறிக்கும். இதன் மூலம் பண்டைய காலத்தில் பிராமணர்கள், வேதங்கள், யாகங்கள் நிறுவப்பட்டன. ஆகவே, ஞானிகள் யாகம், தானம், தவம் செய்யும் போது ‘ஓம்’ என்று ஆரம்பிக்கிறார்கள். பலன் நாடாமல் ‘தத்’ என்று சொல்பவர்கள், முக்திக்காகவே பல காரியங்களைச் செய்கிறார்கள். இப்போது, அர்ஜுனா, நாம் முன்னர் பார்த்த அசுர சுபாவம் உடையவர்களின் நிலையை நினைவுபடுத்திக்கொள். அவர்கள் தீராத ஆசையில் அடிமையாகி, பொய், அகம்பாவம், மயக்கம், தவறான கருத்துக்களில் மூழ்கி, தூய்மையற்ற விரதங்களை மேற்கொள்கிறார்கள். எண்ணற்ற கவலையில் சிக்கி, இறப்பு வரும்வரை அவர்கள் ஆசைபடுதலில் முழுகி, இதுவே வாழ்க்கை என்று நம்புகிறார்கள். நூற்றுக்கணக்கான நம்பிக்கைகளால் கட்டுண்டு, ஆசை, கோபத்திற்கு அடிமையாகி, அநியாய வழியில் செல்வம் சேர்க்க முயல்கிறார்கள். ‘இன்று இதை அடைந்தேன்; நாளை அந்த விருப்பத்தைப் பெறுவேன்; இது என்னுடையது; மீண்டும் இந்த செல்வம் எனக்கு வரும்’ என்று நினைக்கிறார்கள். ‘அந்த எதிரியை நான் கொன்றுவிட்டேன்; மற்றவர்களையும் கொல்வேன்; நானே தலைவன், நானே அனுபவிப்பவன், நானே சாதித்தவன், வலிமைசாலி, சந்தோஷம் உடையவன்’ என்று பெருமை கொள்கிறார்கள். ‘நான் செல்வவான், உயர்ந்த குடும்பத்தில் பிறந்தவன்; எனக்கு சமம் யார்?’ என்று நினைத்து, பல எண்ணங்களில் மனம் சிதறி, மாயையின் வலையில் சிக்கி, ஆசை அனுபவங்களில் பற்றுண்டு, தூய்மையற்ற நரகத்திற்கு வீழ்கிறார்கள். அவர்கள் தம்மைத் தாமே உயர்த்திக் கொண்டு, பிடிவாதம், அகம்பாவம், செல்வத்தால் மயக்கம் கொண்டு, விதிக்கு விரோதமாக, பொய், பெருமையுடன் யாகம் செய்கிறார்கள். அகந்தை, வலிமை, அகம்பாவம், ஆசை, கோபத்தில் அடிமையாகி, தன்னுள், பிறர் உடலிலும் என்னை வெறுத்து, பொறாமை கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த வகை வெறுப்பு, கொடுமை, குற்றம் மிகுந்த மனிதர்களை, நான் திரும்பத் திரும்ப அசுர யோனியில் பிறப்பிக்கிறேன். அவ்வாறு பிறப்பதன் காரணமாக, அவர்கள் என்னை அடைய முடியாமல், கீழ்மையான நிலைக்கு வீழ்கிறார்கள். மூன்று வாயில்கள் நரகத்திற்கு வழிவகுக்கின்றன—ஆசை, கோபம், லோபம். இதை விட்டுவிட வேண்டும். இந்த மூன்று இருள் வாயில்களில் இருந்து விடுபட்டால், ஒருவர் தன் நன்மைக்காகச் செயல்பட்டு, உயர்ந்த பாதையை அடைவார். ஆனால், சாஸ்திர விதிகளை புறக்கணித்து, தன் விருப்பப்படி நடக்கிறவன், சித்தி, சந்தோஷம், உயர்ந்த நிலை எதையும் அடையமாட்டான். ஆகவே, அர்ஜுனா, என்ன செய்ய வேண்டும், என்ன செய்யக்கூடாது என்பதை அறிய, சாஸ்திரமே உன் அதிகாரம். சாஸ்திர விதிகளை அறிந்து, இங்கே செயல்பட வேண்டும்.” இவ்வாறு பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர், அர்ஜுனாவுக்கு சத்தியம், நம்பிக்கை, தவம், தானம், யாகம், உணவு, ஆசை, கோபம், லோபம், அசுர மற்றும் தெய்வீக பண்புகள், சாஸ்திரத்தின் முக்கியத்துவம் ஆகியவற்றை தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்.